هیچ توجیهی پذیرفتنی نیست

آرمان - افکار عمومی، به ویژه بانوان، وعده‌های رئیس‌جمهور در انتخابات 96 را فراموش نمی‌کنند. روحانی پس از اینکه مطالبات جامعه را نسبت به حضور زنان در کابینه بی‌پاسخ گذاشت، در جلسه نهایی رأی اعتماد وزرا در مجلس اذعان داشت که اگر از ظرفیت زنان در وزارتخانه‌ها استفاده نشد، دولت در مدیریت میانی استانداری، مدیریت کل و فرمانداری از تجربه و ظرفیت زنان بهره خواهد گرفت. این در حالی است که روز گذشته محمود واعظی رئیس دفتر رئیس‌جمهور به این مساله اشاره کرد که «مدیر زن در حد استاندار نداریم». به هر روی جامعه رئیس‌جمهور را بر اساس سخنان و وعده‌هایش می‌شناسد. چهارسال قبل، جامعه به‌ویژه بانوان و جوانان به روحانی رأی اعتماد دادند و بر اساس نگرش و تعهداتشان نسبت به کشور، فرزندان و نسل‌های آینده از رئیس‌جمهور حمایت کردند. بنابراین انتظار می‌رفت که اگر ناملایمات و مشکلاتی در دولت یازدهم وجود داشت، در دولت دوازدهم این ناملایمات برطرف شود. اگر بانوان در برخی زمینه‌ها با مردان تفاوت دارند و این تفاوت در برخی قوانین هم نمود یافته، از جهت رأی‌دادن به آقای روحانی تفاوتی با مردان ندارند. رأی یک زن با رأی یک مرد برابر است. هر یک از بانوان یک رأی کامل به روحانی دادند. در سبد غربالگری یک مجموعه دست در یک کیسه فرو نمی‌برند که همه مهره‌های قرمز، آبی و سفید را از آن خارج کنند، بلکه مجموعه‌ای مخلوط از مهره‌های سیاه، سفید و قرمز وجود دارد؛ یکی از آنها را که به سایرین برتری دارد، باید انتخاب کرد. بنابراین اگر قرار است به یک مجموعه توجه شود، باید بدون درنظرگرفتن جنسیت به توانمندی آن مجموعه دقت و توجه کرد. به همین علت، انتظار از روحانی قطعا این است که فارغ از هرگونه نگاه جنسیتی به توانمندی زنان توجه کند. در واقع زنان از رئیس‌جمهور مطالبه‌ حضور در کابینه را داشتند و اگر قرار بر این باشد که حتی در رده معاونت، استانداران و مدیران کل از زنان استفاده نشود، این امر منجر به عدم اعتماد جامعه زنان به او خواهد شد. اگرچه بانوان همچنان معتقدند که رئیس‌جمهور فردی متعهد و مومن است، اما به هر روی انتظار می‌رود که روحانی به تعهداتش نسبت به زنان و جوانان عمل کند.

بنابراین اظهارات اخیر واعظی، رئیس دفتر رئیس‌جمهور، مبنی بر اینکه مدیر زن در حد استاندار نداریم، به نظر بهانه‌ای بیش نیست، زیرا اساسا از همان ابتدا هیچ مردی باتجربه و وزیر به دنیا نیامده است، بنابراین نمی‌توان گفت چون زنان تجربه کافی در مدیریت کلان ندارند، از عهده پست استانداری و مدیریت میانی برنمی‌آیند. اگر قرار است زنان به بهانه‌های مختلف از حضور در کابینه، حتی در مدیریت میانی، باز بمانند، در واقع تا ابد تنها باید یک دور باطل را بگذرانند و مدام مسئولان بگویند چون زنان توانایی ندارند، نباید در مدیریت میانی و وزارت نقش‌آفرینی کنند! به هر روی، در جایی باید این تابو شکسته شود. در حالی دولت می‌گوید زنان نمی‌توانند وزیر و مدیر رده‌اول باشند که به‌رغم همه انتقادات موجود به دولت‌های نهم و دهم، احمدی‌نژاد وزیر زن داشت. بنابراین هیچ توجیهی پذیرفتنی نیست و باید اذعان داشت که زنان از عهده کار در مدیریت کلان و میانی برمی‌آیند. علاوه برآن، مگر زنان می‌خواهند کارهای مکانیکی و جسمی انجام دهند که برخی در دولت می‌گویند زنان توانایی ندارند؟ توانایی در علم مدیریت و دانش است. امروز بزرگ‌ترین تجربیات را اساتید زن در دانشگاه‌ها به دانشجویان انتقال می‌دهند، اما هیچ‌گاه گفته نشد که زنان در فلان رشته نمی‌توانند به‌درستی تدریس کنند و مردان می‌توانند. بنابراین اظهاراتی از این دست که مدیر زن توانا وجود ندارد، به‌نحوی فرار از تعهد محسوب می‌شود. قاعده امر این است که باید مصرانه درخواست حضور بانوان در استانداری از رئیس‌جمهور را مطرح کرد. این در حالی است که وزرای مرد هم از همان ابتدا تجربه کافی نداشتند و همه این وزرا با سابقه قبلی شروع به کار نکردند. برخی از وزرا در دولت‌های قبلی از بخش خصوصی به کابینه وارد شدند. چرا دولت گمان می‌برد که مدیر باتجربه باید سیاسی یا دولتی باشد؟ چرا دولت از بانوان در بخش خصوصی بهره نمی‌برد؟