آرمان ملی آنلاین - این روزها و بعد از فوت مهسا امینی اتفاقات مختلفی افتاده است که در این یادداشت فقط میخواهم به یک نکته اشاره کنم. نکته این است که هر جامعهای برای توسعه وپیشرفت به دو سرمایه نیاز دارد: سرمایه انسانی و سرمایه اجتماعی. هر مدیر هوشمندی که پیشرفت جامعهاش برایش اهمیت داشته باشد یا در اولویت باشد تمام تلاش خود را برای ارتقای این دو سرمایه انجام خواهد داد و همین طور مانع انجام هر کاری خواهد شد که در کاهش این دو سرمایه تاثیرگذار باشند. این روزها خبر توقیف پاسپورتهای برخی از چهرههای شناخته شده در عرصههای مختلف هنری، ورزشی و... هستیم. از جمله اینها علی دایی است که تقریبا نه فقط برای مردم ایران که برای مردم جهان و بهویژه علاقهمندان پرطرفدارترین ورزش جهان یعنی فوتبال است. در امور خیر مشارکت دارد و.... خبر کوتاه بود و اینکه «پاسپورت علی دایی توقیف شد.» روزهای بعد اعلام کردند که پاسپورت ایشان برگردانده شده است. علی دایی در اولین اظهارنظر خود پس از این اتفاق گفته است: پس از بازگشت از سفر خارجی، پاسپورتم در فرودگاه بینالمللی تهران ضبط شد. در رسیدی که به من دادند، آمده بود برای پیگیری پرونده باید به دادستان عمومی و انقلاب تهران مراجعه کنم. اما توقیف گذرنامه مسئله مهمی برای من نبود و نیست و به همین خاطر جایی نرفتم و مسئولان پس از دو یا سه روز آن را پس دادند. این ستاره فوتبال گفت: «متاسفانه نفهمیدم چرا پاسپورت من را گرفتند وبازگرداندن گذرنامه از نظر قانونی چه معنایی دارد؟» همین موضوع درمورد همایون شجریان و تعداد دیگری از هنرمندان و... اتفاق افتاده است. حال سرمایه اجتماعی کشور خوب نیست. پس کارهایی که به کاهش این سرمایه مهم کمک میکند را انجام ندهیم. باور کنیم که درک این موضوع خیلی کار سختی نیست. کاهش سرمایه اجتماعی هرجامعهای را زمین گیر خواهد کرد.