گره کور

آرمان ملی آنلاین - خبرها حکایت از این داشت که این‌بار برای اینکه روند مذاکرات دچار مشکل نشود، قطعنامه جدید صادر نکنند از این رو به جای صدور قطعنامه، بیانیه داده‌اند که دو مورد محتوای بیانیه قابل تحلیل است: نخست اینکه آنها مدعی هستند این حجمی که ایران دارد غنی سازی می‌کند هیچ توجیه غیرنظامی ندارد. یعنی دارند به نوعی به روند افزایش غنی سازی اورانیوم در ایران اعتراض می‌کنند. درحالی که واقعیت این است که ایران الان به این موضوع به عنوان یک عامل بازدارنده نگاه می‌کند و چون طرف مقابل تعهدات خود را انجام نداد ولی ایران تعهدات خود را انجام داد. 14 گزارش مدیرکل وقت آژانس، آقای آمانو هم تایید کرد که ایران تعهدات خود را انجام داده ولی طرف آمریکایی به‌خصوص تعهداتش که مبنی بر برداشتن تحریم‌ها و وضع نکردن تحریم جدید بود را انجام ندادند. حالا بعد از خروج آمریکا طرح دادند و انتظار داشتند ایران این طرح را بدون کم و کاست بپذیرد درحالی که طرف ایرانی می‌گوید از این موضوع هسته‌ای داریم به عنوان یک عامل بازدارنده برای طرف مقابل برای اینکه مجبور شود تحریم‌ها را بردارد، استفاده می‌کنیم. و چون فعالیت‌های ایران زیر نظر آژانس هست، پس جای نگرانی برای آژانس و هیچ فرد دیگری نیست. مادامی که ایران دارد زیر نظر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی فعالیت می‌کند، اصولا نمی‌شود گفت کارش ایراد دارد چون در چارچوب ان.پی.تی هیچ منعی برای غنی سازی و ادامه آن در ایران وجود ندارد. اما انتظاری که اتحادیه اروپا دارد این است که ایران در چارچوب برجام خودش را محدود کند. این انتظار هم موقعی می‌تواند منطقی باشد که آنها تعهدات برجامی را از طرف آمریکایی‌ها مطالبه و خودشان هم اجرایی کنند. وقتی آمریکا حاضر نیست تحریم‌ها را لغو کند و مطالبات را جواب نمی‌دهد بنابراین طرف ایرانی هم خودش را ملزم به اجرای برجام نمی‌بیند. پس فعالیت‌های ایران زیر نظر آژانس است و طبق ان.پی.تی هیچ محدودیتی برای غنی سازی وجود ندارد. اگر آنها نگران فعالیت‌های هسته‌ای ایران هستند بهتر است فشار را روی آمریکا بگذارند طرف آمریکایی را متقاعد کنند که تحریم‌ها را لغو کند و به تعهدات خود به برجام بازگردد. قطعا طرف ایرانی بارها اعلام کرده که اگر آنها تعهدات خود را اجرا کنند ایران نیز به تعهداتی که در برجام پذیرفته، بازخواهد گذشت. از این رو این بیانیه جز اینکه گره مذاکرات را کورتر کند، نتیجه دیگری ندارد و اتحادیه اروپا باید از آمریکا بخواهد تحریم‌ها را لغو کند و فضا را برای بازگشت به برجام آماده کند و در صورت تحقق این موضوع حتما ایران هم تعهدات برجامی خود را انجام می‌دهد. درباره پادمان هسته‌ای هم مشکل پابرجاست و همچنان این بحث وجود دارد و ایران انتظار دارد این موضوع در چارچوب 1+4 حل و فصل شود درحالی که آنها مدعی هستند باید در چارچوب شورای حکام حل شود. اما چون خود اتحادیه اروپا و همچنین آلمان، انگلیس و فرانسه به عنوان اعضای شورای حکام آن قطعنامه‌های پیشنهادی که یکی سال 99 و یکی هم خرداد امسال داده‌اند، همان‌ها می‌توانند یک قطعنامه دهند و این مساله را فیصله بخشند ولی آنها می‌گویند چنین کاری نخواهند کرد برای اینکه باید ایران به سوالات پاسخ دهد. طرف ایرانی هم به جای اینکه مشکل را با آژانس حل کند خواهان این است که این مساله از نظر سیاسی حل شود. خلاصه اینکه الان شرایط مذاکرات بین این مساله گیر است که طرف ایرانی معتقد است قبل از توافق باید مساله پادمان حل شود ولی طرف اروپایی معتقد است باید در حین اجرای توافقی که در 120 روز حاصل می‌شود این مساله هم با شورای حکام حل و فصل شود و آنها هم قول مساعدت داده‌اند. درنهایت اینکه مساله پیچیده شده و ضررش متوجه مردم ایران است که مشکلات اقتصادی همچنان ادامه دارد و این گره همچنان کور باقی مانده است.