شاید بارانی ببارد

آرمان ملی آنلاین - طی تحقیقاتی که در ایران انجام شده و مشابه آن در خارج حدود 85 درصد آتش سوزی‌ها حاصل دست انسان است یعنی انسان انجام داده که یا عمدی و یا سهوی است. بنده بارها در دشت ها و کوه‌های ایران آتش‌هایی را دید‌ه‌ام که چوپانی خواسته چای دودی بنوشد و آتشی برافروخته و قوری فلزی گذاشته و بعد یا فراموش کرده و یا طبق عادت رها کرده و رفته و منجر به آتش سوزی شده است. بقیه موارد ممکن است طبیعی باشد مثل رعد و برق که موجب آتش گرفتن یک درخت یا بوته گردیده و منتشر می شود. قسمت طبیعی این است که می گویند مثلا یک شبنم به صورت یک قطره کروی آب درمی آید و نور خورشید به آن می تابد و مثل ذره بین بر روی گیاهان کف جنگل و برگ یا بوته ها عمل کرده و آتش می گیرد و با یک باد ملایم دو تا سه متر در ثانیه منتشر می شود و تمام منطقه را دربر می گیرد. یا اینکه می گویند اگر یک بطری آب پلاستیکی یا شیشه ای نیمه پر را در جنگل رها کنید مثل همان ذره بین عمل می کند و آتش می افروزد و بعد منتشر می شود. هرچند این بطری را خارج از ایران امتحان کردیم و هیچ تمرکزی پیدا نشد با اینکه در آفتاب داغ هم گذاشتیم. اما در انزلی چه اتفاقی افتاده؟ در ایران متاسفانه اغلب آتش‌سوزی‌ها عمدی است. مثلا در چهارباغ پارک ملی گلستان زمین را از زارعان گرفتند تا سند منگوله دار صادر کنند ولی چون درصدی از زمین ها کم شد و دست زارعان کوتاه شد، جنگل را عمدا آتش زدند. یا در خوزستان دو برادر به خاطر اختلاف ارث و میراث، یکی باغ دیگری را آتش زد. بنابراین در ایران انواع و اقسام آتش‌سوزی‌ها را شاهدیم منتها مهم این است که چگونه با آن برخورد می کنیم. در رادیو شنیدم که مدیرکل وقت منابع طبیعی گرگان در گذشته گفت 40 هکتار از جنگل‌های شمال آتش گرفته، به زودی جایگزین می شود! در حالی که یک چنار یا گردو چهل ساله، چهل سال زمان می خواهد تا جایگزین شود و اگر مسئولان واقعا وظیفه شناس باشند برای شکستن یک شاخه یا از بین رفتن یک برگ هم گریه می کرد. درحالی که پیغمبر می گوید شکستن شاخه درختان مثل شکستن بال فرشتگان است. اما انزلی کمپلکس است؛ یعنی مجموعه زیستگاه های گوناگون است و در آن شالیکاری، زمین بایر، جنگل، زمین ساحلی و زمین کشاورزی و انواع و اقسام زمین‌هاست و متاسفانه بسیاری از علوفه‌ها که خشک می‌شود والان هم وقتش هست، آتش می گیرد. چون راه دسترسی به اینها مشکل است و امکان تردد ماشین آتش نشانی نیست، نیاز به هلیکوپتر است. در گذشته منابع طبیعی و استانداری‌ها هزینه پرواز هلیکوپترها و بنزین و خلبان را ندادند، آنها هم قهر کردند و می گویند جان خلبان در معرض خطر است و هزینه بنزین را باید بپردازید. درنتیجه می نشینند تا باران ببارد و آتش سوزی مهار شود. مسئله هورالعظیم متفاوت است و قسمت اعظم آن در خاک عراق و قسمت کوچکی در نزد ماست. البته قسمتی که در نزد ماست چون چاه های نفت داریم مراعات نمی کنند. ضمن اینکه عراقی ها در قسمت خودشان که الان علوفه خشک شده و فصل گرما و گرمتر از ایران هم هست، آتش گرفته یا آتش می زنند. چون وضع عراق هم بسیار ناآرام است ، دفعات قبل از ایران درخواست کمک می کردند و سپاه یا ارتش با طیاره برای خاموش کردن اقدام می کردند. با اینکه آن مسئله داخلی است ولی متوجه ماست و به این صورت دارد می سوزد. حالا نه عراقی ها به فکر هستند لذا می سوزد تا طی ماه های آینده بارانی ببارد و خاموش کند.