گوش شنوایی نبود

آرمان ملی آنلاین - روز جمعه درست زمانی که تعدادی از هموطنانمان در استهبان فارس در کنار رودخانه مشغول استراحت بودند، یک مرتبه در بالادست بارندگی شدید رخ داد و دچار سیلی مرگبار و غیرمنتظره شده و درواقع غافلگیر شدند. اتفاقا آن منطقه را خوب می‌شناسم که منطقه‌ای خشک بین دو رودخانه بسیار کم آب واقع شده است. یک رودخانه به نام پهن‌آبه و رودخانه دیگری به نام پلنگون در آن منطقه وجود دارد که به رودخانه اورگان می‌ریزند. یعنی وقتی که رودخانه پلنگون و اورگان به هم می‌ریزند و یکدست می‌شوند در منطقه بسیار وسیعی به نام سلطان شهباز به رودخانه رودبال می‌ریزند که رودخانه‌ای کم آب است و تحمل آب زیاد را ندارد. حال وقتی این دو با هم به داخل رودخانه رودبار ریختند این سیل ایجاد می‌شود. اما اشکال اینجاست که مردم آن بالادست که یا شخصی یا نظامی بودند، وقتی می‌بینند سیل دارد ایجاد می‌شود و به سمت پایین دست کشیده می‌شود، هراسان شده و می‌ترسند و با موتورهایشان به‌شدت به سمت پایین روانه شده و به مردم اخطار می‌کنند که بلند شوید، سیل دارد می‌آید. اما متأسفانه از میان 50 خانواده‌ای که در کنار این رودخانه‌های رودبار و اورگان نشسته بودند، تنها 5 خانواده به این هشدار اعتنا کردند و بقیه همچنان نشستند، دچار این سیل شدند و این خسارت عظیم به‌وجود آمد. درحالی که اگر همه افراد همانند 5 خانواده از کنار دریاچه بلند می‌شدند، چنین نمی‌شد. در اینجا با وجود اینکه نیت هموطنان خیر بوده و هشدار سیل دادند اما گوش شنوایی وجود نداشت. درباره حقابه رودخانه هیرمند هم که مسئولان افغانستان زیر بار نمی‌روند، باید بگویم طی قراردادی در زمان آقای هویدا با نخست وزیر وقت افغانستان قرار شد وقتی سد کجکی را ساختند، ثانیه‌ای 24 مترمکعب به ما آب دهند، ولی ندادند.