آرمان ملی آنلاین - من سرنوشت برجام را در قالب داستان اساطیری پنلوپه تشریح میکنم؛ پنلوپه از اشرافزادگان یونانی بود که همسرش اودوسئوس 10سال در میان جنگ تروا ناپدید شد و 10سال هم بعد از جنگ هیچ خبری از او نبود. همه از بازگشت او ناامید بودند و به همین دلیل پنلوپه را تشویق به ازدواج مجدد میکردند و خواستگارهای زیادی هم برایش وجود داشت، اما او که دلش با همسرش بود، منتظر ماند تا آنکه اصرارها آنقدر زیاد شد که پنلوپه شرط گذاشت که کفنی برای همسرش میبافم و هر وقت بافت کفن تمام شد، ازدواج خواهم کرد. او کفن را میبافت و هر وقت به انتهای کار نزدیک میشد همه بافتهها را میشکافت و از اول میبافت. این کار را سه سال انجام میداد تا آنکه بالاخره اودوسئوس بازگشت. حالا حکایت کفن برجام است که میبافند و باز میکنند و باز هم میبافند و باز میکنند تا روزگاری به نتیجه برسد. به نظر من در حوزه دیپلماسی نوعی شعارزدگی حاکم شده است. ما از فرصتی که قبل از جنگ روسیه و اوکراین وجود داشت استفاده نکردیم و امروز همه کشورها از جمله روسیه در پی کسب حداکثری منافع خویش هستند. واقعیت این است که درک درستی از شرایط وجود ندارد و انگار همه بیتوجهاند که در ماههای گذشته ماهی هزار تومان بر نرخ دلار افزوده شده است و گرانی و تورم به بالاترین حد خود رسیده است. در این شرایط اصلیترین درآمد دولت اخذ مالیات است که این مالیاتها در شرایطی که معیشت مردم محدود شده است، فشار مضاعفی را بر مردم وارد کرده است. درباره قیاس دو دولت روحانی و رئیسی در حوزه سیاست خارجی باید گفت؛ این ایراد به دولت آقای روحانی وجود داشت که بیش از حد متکی به برجام شد و توجهی به مناسبات دوجانبه با کشورهای مختلف نداشت، اما این ایراد هم به دولت آقای رئیسی وارد است که توجه به مناسبات دوجانبه را فارغ از ضرورت رفع تحریمها در نظر دارد. حتی از همین پیمان شانگهای بدون رفع تحریمها امکان استفاده اقتصادی وجود ندارد یا آنکه مناسبات دوجانبه وقتی اثربخش میشود که محدودیتهای بینالمللی بر ایران وجود نداشته باشد. به فرض که ما بتوانیم نسبت به گذشته نفت بیشتری بفروشیم، اما توجه نداریم که این نفت را با تخفیف عرضه میکنیم. تخفیفی برابر روزانه حدود هزار میلیارد تومان حالا فرض کنید اگر شرایط عادی همین روزانه همین میلیارد تومان را به مدت 30روز یعنی یک ماه به 30استان کشورمان میدادیم، چه میزان شکوفایی در تمام نقاط ایران به وجود میآمد. از طرفی اصلا این تخفیفات را هم کنار بگذاریم و برسیم به اخذ پول. ما در شرایطی هستیم که به دلیل محدودیتهای بینالمللی اگر نفتمان را با تخفیف هم بفروشیم، در اخذ پولش با مشکلاتی روبهرو هستیم. امروز نیاز به یک تصمیم سیاسی مهم است. ما روزگاری میتوانستیم خودمان پشت میز مذاکره سرنوشتمان را تعیین کنیم و امروز باید منتظر بمانیم که در لابیهای پشت پرده شورای حکام و شورای امنیت چه تصمیماتی گرفته میشود و این شرایط خوب نیست.