درسوگ دعایی
آرمان ملی آنلاین - درگذشت بزرگمرد شرافت و نجابت و انسانیت و آزادگی و آزادیخواهی مرحوم حجتالاسلام والمسلمین حاج سید محمود دعایی، داغ سنگین و بار غمی بود که بر دل دوستان و جامعه فرهنگی و مطبوعاتی و هنری کشور برنشانید. واین خسران جبران ناپذیر همه را به اندوه و ماتم فروبرد. سیره، سوابق، شجاعت و آزادگی، اخلاق، پاک اندیشی و پاک زیستی دعایی الگویی بود که همگان را شیفته و شایق خود میساخت. سالها در عرصه مطبوعات و چند دوره در کسوت نمایندگی، او را از مسیر اعتدال و اخلاق و آزادگی و فروتنی بدور نساخت. در تکریم و تعظیم و اعزاز عالمان، متفکران، هنرمندان و اصحاب هنر و فکر و قلم، همواره شتاب میورزید. مرحوم دعایی صفحه سوم روزنامه اطلاعات را آیینه قدنمای اصحاب هنر و فضل ساخته و نام و یاد آنان را در آن صفحه میدرخشانید. از تنگ نظریها، تعصبها، جزم اندیشیها و انجمادفکری بری و بیزاربود. هر کس در نخستین نشستی که با او میداشت، شیفته اخلاق و تواضع و بردباریش میگشت. حقیر در جلسات متعدد و مکرر در سفر و حضر با او نشسته بودم. در هر نشستی از لحاظ اخلاقی و خوش چهرگی نکتهای میآموختم، بهخاطر نزدیکی و ارادتش به امام خمینی(ره) از نجف تا آخرین روزهای حیات صندوقی آکنده از خاطرات بود. برخورد و مواجههای که با کارمندان و کارکنان موسسه اطلاعات داشت، همه را شیفته و شیدای خود ساخته بود. ایکاش چنین شیوه اخلاقی و چهره گشایی، روشنفکری و روشن ضمیری و پاک زیستی و حلم و مدارایی در میان ارباب مطبوعات و سایر مدیران فراگیر میشد. و قاعده میگشت و در نتیجه، خشک مغزیها و جزم اندیشیها و تحقیر و تخریب و دشمن تراشیها از جامعه بر کنده میشد. دعایی از فردوسی نیک آموخته بود:
بکوشیم تا رنجها کم کنیم
دل غمگنان شاد و خرم کنیم
و از حافظ یاد گرفته بود:
درخت دوستی بنشان که کام دل ببار آرد
نهال دشمنی برکن که رنج بیشمار آرد
و از ناصرخسرو میدانست:
خلق همه یکسره نهال خدایند. هیچ نه برکن تو زین نهال و نه بشکن.
از خداوند علو درجات برای این نازنین مرد زنده در دلها آرزو میکنم.
