مجلس دستش خالی است
آرمان ملی آنلاین - سهیل ثابت: نگاهی به شرایط جامعه و وضع معیشتی مردم نشان میدهد که شرایط آنچنان که باید و شاید مطلوب نیست و مردم نیز به انحای مختلف نارضایتی خود را ابراز کرده و میکنند. لذا به همین جهت عدهای از کارشناسان و تحلیلگران بر این باورند که اگر دولت در روند عملکردی خود تغییراتی را حاصل کند و با تغییر افراد و برنامهریزی مدون و صحیح پیش برود، میتوان به بهبود شرایط امیدوار بود. آنچه مسلم است اینکه نگاه جامعه به همه دولتها بیش از همه حوزهها به عملکرد اقتصادی دولت است. دولت سیزدهم آیتا.... رئیسی نیز از این قضیه مستثنی نیست و اگر میخواهد رضایتمندی و حمایت مردم را بهدست آورد باید به سمتی حرکت کند که ابتدا جلوی گرانی و افزایش قیمت افسار گسیخته کالاها در حوزههای مختلف را بگیرد و سپس با ثبات بخشیدن به بازارهای مختلف مالی کمکم به سوی رشد اقتصادی حرکت کند. این مساله هم حمایت مردم را در پی خواهد داشت و هم اعتماد صدمه دیده و امید کاهش یافته را ترمیم خواهند کرد. برای بررسی شرایط جامعه و عملکرد دولت «آرمانملی» با هدایتا... آقایی، فعال سیاسی اصلاحطلب به گفتوگو پرداخته است که میخوانید.
شرایط فعلی جامعه و نارضایتی اقتصادی مردم را چگونه ارزیابی میکنید و این مساله چه تاثیری بر جامعه خواهد گذاشت؟
این مساله از لحاظ مردم جای بررسی دقیقتری دارد چرا که مردم اکنون احساس میکنند که در شرایط فعلی اعتراض کردن فایدهای ندارد. این نکتهای است که اگر مردم نارضایتی خود را بدان صورت علنی نمیکنند، به معنای رضایت از وضعیت موجود نیست. لذا کسانی که مسائل جامعه را مدیریت و برنامهریزی میکنند باید این نکته را در نظر داشته باشند. واقعیت قضیه این است که چه دولت آقای روحانی و چه دولت آقای رئیسی بر سر کار باشد، تا زمانی که بستر فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی در صحنه بینالمللی وداخلی اصلاح نشود، در بر همین پاشنه خواهد چرخید. در نتیجه اگر دولت آقای روحانی هم بر قرار بود، این امکان وجود داشت که مشکلات جامعه مقداری کمتر میشد اما با توجه به اینکه ریشه برخی از این مسائل در تحریمها و فشارهای بینالمللی است، به هر حال کمبودها خود را نشان میدهد. امروز مقداری نفت صادر میکنیم، کالاها را بیش از قیمت جهانی میخریم و تازه واردات ما از محل این درآمدها واردات مصرفی مثل غذا و دارو است. صادرات غیر نفتی نیز تحلیل رفته، کم میشود و از هم اکنون باید نگران رشد اقتصادی باشیم. باید نگران باشیم که هر دولتی هم روی کار بیاید تا زمینه مساعد نباشد، نمیتواند کار خود را انجام دهد. بنابراین نباید ریشه را گم کنیم و به مردم آدرس غلط بدهیم که این فرد یا فرد دیگری بهتر است. اما به طور طبیعی همینطور که اگر دولت آقای روحانی نیز دولت قویتری بود بهتر از آن عمل میکرد در دولت سیزدهم هم اگر مجموعهای کاراتر و تواناتر که تجربه عملیاتی بیشتری داشتند، قطعا این سکان اقتصادی بهتر مدیریت میشد و آثار و تبعات مخرب کمتری داشت.
در شرایط فعلی، نوع تعامل مجلس و دولت برای حل مشکلات جامعه را چگونه ارزیابی میکنید؟
معتقدم مجلس حرفی برای گفتن ندارد. وقتی 220 نفر از نمایندهها در آستانه انتخابات ریاست جمهوری یک بیانیه را امضا، از کاندیدای خاص حمایت میکنند و نامزد مدنظر آنها امروز مقام ریاست جمهوری را در اختیار دارد دیگر چه باید گفت. اساسا دست مجلس از همان بازی همیشگی نیز کوتاه شده است. بازی همیشگی این بود که تیمهای فوتبال اگر گل میخوردند، میگفتند که تقصیر مربی است و مربی را عوض کنید تا در فرصت ایجاد شده بتوانیم بازی را عوض کنیم اما امروز میبینیم که نمایندگان مجلس این فرصت را نیز از خود سلب کردند. در اصل، امروز نه اینکه مجلس نخواهد کاری کند بلکه دست مجلس خالی است. چرا که باید به رئیسجمهور و دولتی انتقاد کند که خودش پشتوانه آن بوده است. باید به وزرایی انتقاد کند که خود به آنها رای اعتماد داده است. هر چند که این مسئله به طور کمرنگ شروع شده و حتی بعد از تعطیلات نوروز نیز از بین نرفته است. امروز باز هم زمزمه انتقاد، سوال و استیضاح وجود دارد و من فکر میکنم که این موج مجددا راه بیفتد.
فکر میکنید با توجه به شرایط فعلی باید روند امور به چه سمت و سویی برود که اعتماد عمومی جلب شود و مردم به آینده امیدوارتر شوند؟
من و دوستان در جبهه اصلاحات اعتقاد داریم که اگر مسائل و موضوعات کلان جامعه با حضور مردم تصمیمگیری شود، نباید نگرانی داشت. حتی اگر امروز در جامعه رفراندوم گذاشته شود که بگویند میخواهیم همین تحریمها را تحمل کنیم و فلان تصمیم بینالمللی را قبول نکنیم، اگر قاطبه مردم این تصمیم را بگیرند، هیچ ایرادی ندارد و خودشان تصمیم میگیرند و خودشان نیز تحمل میکنند. لذا به نظر من بهترین راهکار باز تر کردن فضای سیاسی، فعالیت گروهها دستهجات و احزاب است.
فکر میکنید نوع رویکرد مردم به اینکه دولت به سمت فضای باز سیاسی و حل مشکلات اقتصادی حرکت کند چگونه خواهد بود؛ استقبال خواهند کرد یا با توجه به عملکردهای دولت بیتفاوت خواهند گذشت؟
اگر که در قالب فضای باز سیاسی به وضعیت فعلی هم برسیم مردم آن زمان حداقل فشارهای کمتری را تحمل خواهند کرد و از این جهت که خودشان آن تصمیم را گرفتند مشکلی نخواهند داشت و ممکن است تصمیم دیگری بگیرند و وضعیت بهتر شود. البته به نظر من این مساله که گفتم اگر روند امور و عملکردها اصلاح شود در این دولت عملی خواهد بود اما اگر اینگونه نشود نمیتوان انتظار مدیریتی دیگر و فضای باز سیاسی داشت. مسلما مردم از هر گونه تغییر مثبتی در جهت بهبود عملکرد که در راستای بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی خودشان باشد استقبال میکنند و حتی اگر بدانند که دولت قصد حرکت به سمت حل مسائل و مشکلات اقتصادی را دارد دولت را در این راه کمک میکنند تا هرچه سریعتر به نتیجه برسد و جامعه را از وضع موجود به شرایط مطلوب برساند.
