عبداللهی و احیای آرمان اصلاح‌طلبی

آرمان ملی آنلاین - روزنامه آرمان در سال‌های اخیر و به خصوص بعد از حوادث تلخ سال 88 نقش مهمی در روند سیاسی جامعه ایران ایفا کرد. فوت ناگهانی و غیرمنتظره مرحوم حسین عبداللهی در آغاز سال 1401 موجی از دل‌نگرانی و اندوه و تجلیل از وی را به دنبال داشت و اظهارنظرهای گوناگونی در مورد روزنامه «آرمان‌ملی» به عنوان محصول زندگی سیاسی مرحوم عبداللهی مورد توجه قرار گرفت. به اعتقاد من روزنامه آرمان دارای چند ویژگی اختصاصی بود؛ نخست آنکه آنچنان به چارچوب‌های رسمی روزنامه‌نگاری پایبند نبود، چراکه آن معیارها برای دوران پیشین بود و روزنامه «آرمان‌ملی» به همین دلیل وزن خبررسانی بیشتری از سایر روزنامه‌ها را مورد توجه قرار داده بود. حسین عبداللهی زمانی که موضوعی را مفید ارزیابی می‌کرد و لازم می‌دانست که مخاطبانش باید از آن مطلع شوند، تعلل نمی‌کرد و به انتشار موضوع می‌پرداخت. واضح بود که قید و بندهایی مانند نشر انحصاری و سایر موارد که در برخی روزنامه‌ها دیده می‌شد، در آرمان جایگاهی نداشت. نکته دوم از ویژگی‌های روزنامه «آرمان‌ملی» با مدیریت حسین عبداللهی به گفت‌وگوهای این رسانه مربوط است که هر روز تیتر اصلی این روزنامه است و جذابیت زیادی دارد. انتخاب تیتر و پررنگ کردن نکات مورد نظر مصاحبه شونده، از ویژگی‌های اختصاصی روزنامه «آرمان‌ملی» است. در گفت‌وگوهای روزنامه «آرمان‌ملی» با شخصیت‌های مختلف این امکان فراهم می‌آمد که بتوان به جوهر نظرات آنها پی برد. نکته مهم دیگر را باید اصرار، پیگیری و پشتکار همکاران این روزنامه برای اخذ این گفت‌وگوها دانست و در کنار آن غیرت اعضای روزنامه برای «آرمان‌ملی» که ستودنی است. نکته سوم موضوعی است که باید به آن توجه کرد و آن هم مشی سیاسی این روزنامه است. روزنامه «آرمان‌ملی» بدون شک مشی اصلاح‌طلبانه دارد و یک روزنامه اصلاح‌طلب قلمداد می‌شود به نحوی که در جبهه گسترده اصلاحات به همه افرادی که در این جبهه هستند، امکان سخن می‌دهد که کار دشواری است اما حسین عبداللهی و تیم او توانستند آن را محقق کنند. نباید فراموش کرد در سال‌های اخیر و در پی فشار به جناح اصلاح‌طلب، برخی بودند که مسیر کج کردند و برخی از بیرون این جبهه به داخل اصلاحات آمده بودند تا اصلاح‌طلبی بدلی را مدیریت کنند. اگر نظرات کل افراد این جبهه منتشر نمی‌شد، روزنامه آرمان این کار را تا حدود زیادی به صورت مستقل انجام داد. چهارم اینکه روزنامه آرمان در دوران قدرت اصلاح‌طلبان، فعالیتش را آغاز نکرد و از چرب و شیرین اصلاحات بهره‌ای نبرد. بعد از سال 88 و فشارها بر اصلاح‌طلبان بود که حسین عبداللهی مدیریت روزنامه آرمان را آغاز کرد که این نوع مدیریت تفاوت زیادی با مدیریت در دوران شکوفایی اصلاحات دارد. مدیریت روزنامه آرمان در دوران سخت نشانه علقه و اعتقاد قلبی عبداللهی به اصلاح کردن امور بود. اصلاحات به دلیل آنکه باید روش آرام و صبورانه را پیش بگیرد، بیش از افرادی که در قدرت هستند، باید تبیین و تشریح شود و مسیرهای دور از خشونت اصلاح‌طلبی با رسانه پیش برود. نکته پنجم چنین است که روزنامه «آرمان‌ملی» با عشق و علاقه همکارانش کار را پیش می‌برد. چندین بار از تحریریه روزنامه «آرمان‌ملی» بازدید و مشاهده کردم که این روزنامه با امکانات حداقلی و اعضای محدودی منتشر می‌شود. بخش سیاسی این روزنامه که ارتباط بیشتری با آن دارم، جزء با جزء با عشق به نویسندگی، اصلاح‌طلبی و آگاه کردن جامعه اداره نمی‌شود. درگذشت مرحوم حسین عبداللهی را به جامعه مطبوعاتی کشور و به خصوص همسر و فرزندان و خانواده‌اش تسلیت می‌گویم. امیدوارم با همت اصحاب روزنامه در انتشار مجدد روزنامه موفق باشند.