سکوت یا اعلان جنگ؟
آرمان ملی آنلاین - نمایندۀ چین در شورای امنیت و همینطور حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه ایران، با اشاره به جنگ اوکراین، استفاده از ابزار تحریم اقتصادی در نظام جهانی را نکوهش کردهاند. منظور آنان به طور آشکار تحریمهایی است که از سوی متحدان غربی علیه روسیه وضع شده است. تحریم قاعدتاً برای ملتهای تحریم شونده و تحریم کننده هر کدام به مراتبی آسیبزاست، اما در ماجرای حملۀ روسیه به اوکراین مگر جانشین مناسبتری برای آن یافت میشود؟ اگر اتحادیه اروپا و آمریکا و متحدان آسیایی آنها در برابر تجاوز نظامی روسیه به اوکراین از حربۀ تحریم اقتصادی استفاده نکنند، چه ابزار دیگری در اختیار آنان است؟ به جز تحریم اقتصادی، آنها یا باید در برابر حملۀ روسیه به اوکراین، سکوت و بیتفاوتی پیشه کنند که در این صورت پوتین مانعی برای اشغال تمام خاک اوکراین پیش روی خود نمیدید و چه بسا تا حذف این کشور از صحنۀ جغرافیای جهان پیش میتاخت و یا آنکه به روسیه اعلان جنگ دهند که در آن صورت هم نبرد دامنهداری در ابعاد جهانی رخ میداد و ای بسا تهدید به استفاده از سلاح اتمی هم به میان میآمد. بنابراین، متحدان غربی عملاً جز استفاده از سلاح تحریم در مقابل تجاوز روسیه به اوکراین، انتخاب و گزینۀ دیگری پیش رو نداشته وندارند. حال میتوان از آقای امیرعبداللهیان پرسید؛ وقتی او استفاده از ابزار تحریم علیه روسیه را مردود میداند چه جایگزینی برای آن پیشنهاد میکند؟ بیتفاوتی و سکوت؟ یا اعلان جنگ؟ روشن است که منظور او اعلان جنگ نیست، پس فقط میماند سکوت و بیتفاوتی! سکوت و بیتفاوتی هم که نتیجهاش عیان است؛ بلعیده شدن اوکراین! آیا آقای امیرعبداللهیان همین را میخواهد؟ یا گزینۀ دیگری مورد نظر اوست که به ذهن من خطور نمیکند؟
