صحبتهای گزینه پیشنهادی آموزش و پرورش دلهرهآور بود
آرمان ملی آنلاین - علیرضا پورحسین: از روز شنبه جلسه رسیدگی به کابینه دولت سیزدهم و نطق مخالفان و موافقان این کابینه آغاز شد. دو روزی که مجلس یازدهم بار دیگر از خود کارنامهای عجیب را به نمایش گذاشت. این بار البته مجلس یازدهم تنها نبود و وزرای پیشنهادی نیز در رقم زدن این کارنامه عجیب با مجلس یازدهم رقابت تنگاتنگی داشتند. اتفاقی که حواشی آن از چند روز پیش آغاز شد و حتی صدای رئیس مجلس همسو با دولت را نیز درآورد و عملا خواستار این شد تا دولت وزرای با تجربهتر و علمیتری را معرفی کند. همین فراز و نشیبها این گمانه زنی را ایجاد کرده است که احتمالا مجلس یازدهم به چند وزیر پیشنهادی دولت سیزدهم رای اعتماد ندهد. در این میان عدم توجه و نیز ارائه نکردن برنامه وزرای پیشنهادی و نمایندگان مجلس به مسائلی مهم همچون احیای برجام، رفع تحریمها و اتصال سیستم بانکی ایران به شبکههای جهانی، بار دیگر نگرانیها را دوچندان کرده است. امروز دیگر بر مسئولان هم پوشیده نیست که کشور راهی جز رفع تحریمها ندارد و اینکه به این مسائل در مجلس یازدهم توجهی نمیشود خود یک سوال بزرگ در
اذهان عمومی ایجاد میکند. در راستای بررسی این مساله «آرمان ملی» گفت و گویی با حجت الاسلام سید رضا اکرمی، نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی داشته است که در ادامه میخوانید.
جلسات رای اعتماد به وزرای پیشنهادی دولت سیزدهم را چگونه ارزیابی میکنید؟
تریبون مجلس امروز به گونهای است که همه جهان صدای آن را میشنوند و باید به همین علت در گفتن صحبتهای مختلف مصلحت را مدنظر داشته باشند. مشخصا دروغ گفتن حرام است اما راست گفتن همیشه واجب نیست. در کمیسیونهای مجلس سوالاتی در خصوص برجام شده است و تحریمها نیز در کمیسیونها مورد بررسی قرار گرفته است و بسیاری از گفتنیها در آن جلسات گفته شده است. باید مدنظر باشد که همواره با مسائل در کشور به صورت شعاری برخورد نکنیم. این امر حتی مدنظر امام خمینی (ره) نیز بود و تاکید داشت در ابتدا کار انجام شود و سپس آن کار اعلام شود. امروز متاسفانه مسئولان در ابتدا اعلام میکنند و زمانی که از عهده آن برنمیآیند درمقابل مردم دیگر پاسخی ندارند. در این عرصه صداوسیما نقش مهمی دارند و باید در خصوص مسائل مهم کشور بیش از این جلسه در صدا و سیما گفت و گو میشد. گفت و گویی که یکطرفه نباشد در این میان حائز اهمیت است. بخش خبری شبکه یک ما شاهد هستیم که حتی برنامه اقتصادی تولیدی خود را به صورت یک طرفه پیش می برد و عنوان نمیکند که اگر یک اتفاق اقتصادی خوب در کشور رخ نداده است علت اصلی آن چیست؟ ما تا به امروز 6 برنامه جامع تصویب کردهایم اما
ما در عمل مشکل داریم. در بعضی موقعیتها اجازه نمیدهند کاری انجام شود و برخی مواقع نیز بدنه اجرایی سازگاری ندارد.
انتقادها علیه وزارت خارجه و دستگاه دیپلماسی را بهحق میدانید؟
زمانی آقای عراقچی را به جامعه روحانیت دعوت کردیم تا راجع به برجام گزارش دهد. ایشان در این جلسه به ما گفت که آنچه توانستهایم در برجام محقق کردهایم و مشخصا آنچه میخواستیم این نبوده است. همه ما میخواهیم ایران سربلند و آزاده و متکی به خود باشد اما برخی بهگونهای دیگر میاندیشند. مشخصا در جواب باید گفت که در سیاست خارجی باید مصلحت نیز مدنظر قرار گیرد. با هر روش و شیوهای قطعا به دنبال توافق نباید باشیم. انقلاب ما انقلاب عزت و سربلندی است اما متاسفانه امروز ما از درون نیز به خوبی عمل نمیکنیم. در اخبار شنیدهایم که اقلام ضروری مورد نیاز مردم امروز در گمرک به علت اختلاف دو مسئول معطل شده است. این نشان میدهد که در داخل نیز به خوبی عمل نمیشود و منابع کشور به هدر میرود. امروز در گمرک نهاده و کالاهای ضروری وجود دارد اما مشکل در ترخیص سبب شده تا معیشت مردم سخت شود. باید همه موارد را در داخل و خارج از کشور با یکدیگر دید و همه با کمک یکدیگر مشکلات کشور را حل کنیم. امروز دولت در میان این همه اقتصاددان به سراغ آقای خاندوزی رفته است، زیرا میخواهند هم در مجلس و هم در دولت نفوذ داشته باشد تا بتواند امور کشور ار
پیش ببرد. باید نگاهی هم افزا به موارد و مشکلات کشور داشت تا بتوان از سختیها عبور کرد.
به کدام گزینههای پیشنهادی برای کابینه دولت سیزدهم رای اعتماد نمیدهید؟
در ابتدا باید توجه داشت که همواره تفاوتهایی میان افرادی که رای اعتماد بهدست میآورند، وجود دارد. این احتمال وجود دارد که همه گزینهها رای آورند اما میزان آرا معنادار است. در این میان شاخصها نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است. در سکانس اول بررسی کابینه در مجلس یازدهم زمانی که صحبتهای گزینه پیشنهادی وزارت آموزش و پرورش را شنیدم، دچار دلهره شدم. نباید این گونه تصور شود که وزارت آموزش و پرورش اهمیت کمتری نسبت به وزارت اقتصاد و یا وزارت امورخارجه دارد. این وزارتخانه بسیار مهم است و 50 میلیون ایرانی را تحت تاثیر خود قرار میدهد. دانش آموزان، معلمان و مربیان و خانوادههای آنها امروز زندگیشان ارتباط مستقیمی با وزارت آموزش و پرورش دارد. اینکه برای این وزارتخانه به سراغ شخصی برویم که از بدنه آموزش و پرورش نباشد هم توهین به بدنه آموزش و پرورش است و هم نمیتواند موفق باشد. این اتفاق در گذشته نیز رقم خورده است و نتایج خوبی نداشته است و دولت سیزدهم و مجلس باید به این نکته توجه کنند. گزینه پیشنهادی وزارت تعاون نیز حرف و حدیثهای زیادی را به خود معطوف کرده است و باید به این دو وزارتخانه و رای اعتماد به این گزینههای
دقت بیشتری شود.
