میلاد امام رئوف

شهادت حضرت

امام رضا(ع) پس از 17 سال سکونت در مدینه و تبلیغ دین و ارشاد مردم، با نقشه و حیله مأمون عباسی، راه خراسان را در پیش گرفت. آن حضرت پس از قبول اجباری ولایتعهدی مأمون و گذشت سه سال، در ۵۵ سالگی به دست مأمون خلیفه عباسی به شهادت رسید.در تعیین سال شهادت امام نقل‌های مختلفی به ثبت رسیده است. گروهی سال ۲۰۲ هجری قمری را سال شهادت حضرت می‌دانند و عده‌ای سال ۲۰۳ هجری قمری را؛ اما مشهور، نظریه دوم است.در تعیین روز شهادت آن حضرت نیز اتفاق نظر نیست؛ مانند در روز جمعه از ماه رمضان، هفدهم ماه صفر، و آخر ماه صفر.در میان این نقل‌ها، نظریه آخر؛ یعنی آخرین روز از ماه صفر، مشهورترین و قابل اعتمادترین نقل است.بنابراین، مشهورترین و قوی‌ترین نظریه در تاریخ شهادت آن حضرت، روز جمعه، آخرین روز ماه صفر سال ۲۰۳ هجری قمری است.

احادیثی گهربار از امام رضا(ع)

اوّلین عملی که از انسان مورد محاسبه و بررسی قرار می‌گیرد نماز است، چنانچه صحیح و مقبول واقع شود، بقیه اعمال و عبادات نیز قبول می‌گردد وگرنه مردود خواهد شد.

کسی که قبر امام حسین (ع)را در کرانه فرات زیارت کند، مثل کسی است که خدا را زیارت کرده است.

مومن، مومن نیست مگر آنکه سه خصلت در او باشد: رازپوشی، مدارا با مردم و شکیبایی در سختی و گرفتاری.

به شیعیانم ابلاغ کن که ثواب زیارت من نزد خداوند برابر هزار حج است. راوی می‌گوید: به فرزندش امام جواد (ع) عرض کردم: هزار حج؟ فرمود: آری به خدا سوگند هزار حج. البته برای کسی که او را با معرفت نسبت به حق و مقامش زیارت کند.

هر گاه در حال کسب و کار بودی و وقت نماز رسید، کسب و کار، تو را از نماز باز ندارد.

علم گنجینه‌های کمال است و کلیدهای آن گنجینه‌ها پرسش کردن است.

نصف عقل آدمی اظهار دوستی و محبت به عموم مردم است.

از امام‌ رضا ( ع‌ ) از حقیقت‌ توکل‌ سؤال‌ شد. فرمود: این‌ که‌ جز خدا از کسی‌ نترسی‌.

کسی‌ که‌ فقیر مسلمانی‌ را ملاقات‌ نماید و بر خلاف‌ سلام‌ کردنش‌ بر اغنیا بر او سلام‌ کند، در روز قیامت‌ در حالی‌ خدا را ملاقات‌ نماید که‌ بر او خشمگین‌ باشد.

بعد از انجام‌ واجبات‌، کاری‌ بهتر از ایجاد خوشحالی‌ برای‌ مؤمن‌، نزد خداوند بزرگ‌ نیست‌.