آرمان - دور نخست انتخابات پارلمانی فرانسه با پیروزی قاطع حزب نوپای «جمهوری در حرکت» خاتمه یافت؛ پیروزی بزرگی که گامی مهم در جهت تقویت دولت امانوئل ماکرون رئیسجمهوری میانهرو فرانسه بهشمار میرود. به گزارش ایرنا، بر اساس نتایج این انتخابات، حزب جمهوری در حرکت که توسط رئیسجمهوری فرانسه تاسیس شده است، به همراه «جنبش دموکراتیک» موسوم به «مودم» که رهبر آن وزیر دادگستری دولت ماکرون است، در مجموع 32/32 درصد آرا را از آن خود کردند.این بدین معنی است که این احزاب میتوانند بین 400 تا 440 کرسی از 577 کرسی مجلس ملی فرانسه را پس از دور دوم انتخابات از آن خود کنند و به اکثریت قاطعی که در 60 سال اخیر بیسابقه بوده است، دست یابند.در این میان شاید بتوان حزب سوسیالیست را بازنده اصلی این انتخابات نامید، چراکه نزدیک به 200 کرسی پارلمان فرانسه را از دست داده است و چهرههای مطرحی همچون «بنوا آمون» که در انتخابات ریاستجمهوری ناکام مانده بود، از گردونه این انتخابات نیز حذف شدند.از دیگر چهرههای سرشناس احزاب چپ و سوسیالیستها که در این انتخابات ناکام ماندند میتوان به «ژان کریستف کامبادلیس» دبیر اول حزب سوسیالیست، «متیاس فکل» آخرین وزیر کشور دولت فرانسوا اولاند، «ارلی فیلیپتی» وزیر پیشین فرهنگ، «دانیل ویان» از شخصیتهای پرسابقه و وزیر پیشین کشور، «پاتریک منوچی» از چهرههای سوسیالیست شهر مارسی، «سسیل دوفلو» دبیر پیشین حزب مدافع محیطزیست و «امانوئل کوس» وزیر پیشین مسکن، اشاره کرد.در این میان هرچند «مارین لوپن» از حزب راست افراطی جبهه ملی در حوزه انتخابیه خود بیشترین آرا را کسب کرد و به دور دوم انتخابات راه یافت، اما در مجموع این حزب بسیار کمتر از حد تصور ظاهر شد و تنها به کسب دو تا پنج کرسی پارلمانی بسنده کرد.این در حالی است که پیشتر تصور میشد حزب جبهه ملی به دلیل نتایج قابل قبولی که در انتخابات ریاستجمهوری کسب کرد و به دور دوم انتخابات یادشده راه یافت، بتواند در این انتخابات پارلمانی نیز جایگاه قابلقبولی کسب کند و به وزنهای مخالف علیه دولت تبدیل شود.اما نکته جالبتوجه در این انتخابات حضور «برونو لومر» وزیر اقتصاد، «ریشار فران» وزیر توسعه هماهنگ مناطق کشور، «ماریل دو سرنز» وزیر امور اروپا، «کرسیتوف کستنر» وزیر ارتباط با پارلمان، «انیک ژیراردن» وزیر سرزمینهای فرادریائی، و «منیر محجوبی» وزیر توسعه فناوری دیجیتال دولت کنونی، در قامت نامزدهای انتخابات پارلمانی است.این افراد در صورت پیروزی در انتخابات پارلمانی میتوانند میان وزارت و پارلمان یکی را برگزینند و در صورت شکست، بر اساس قاعدهای که رئیسجمهوری برای اعضای دولت خود تعیین کرده است، باید مقام وزارت را ترک کنند.البته پیروزی در انتخابات پارلمانی به این افراد اجازه میدهد که عضویت در دولت را حفظ و جانشین خود را به مجلس اعزام کنند. هرچند هیچیک از وزرای یادشده در دور نخست انتخابات به مجلس راه نیافتهاند، اما همگی در حوزههای انتخابیه خود با کسب بیشترین شمار آرا، بخت بسیاری برای پیروزی دارند.از همینرو میتوان مهمترین برایند انتخابات پارلمانی 2017 فرانسه را تقویت بنیانهای دولت جدید ماکرون و جایگاه نخستوزیر وی «ادوارد فیلیپ» دانست؛ دستاوردی که راه را برای تغییرات بنیادینی که رئیسجمهوری فرانسه برای اجرای برنامهها و تغییرات اساسیای که در دستور کار دارد، باز میکند؛ تغییراتی که در راس آنها اولویتهای اقتصادی و بازبینی قانون کار قرار دارد و پیشبینی میشود که با تغییر کلی چهره پارلمان فرانسه که پیشتر اکثریت آن در دست سوسیالیستها بود، فضای مناسبی برای دولت ماکرون میان رو باز شود.هرچند برخی تحلیلگران همگرایی بیش از حد دولت و مجلس فرانسه را به ضرر جامعه دموکراتیک میدانند، اما همگان همعقیدهاند که این روند برای ایجاد دولتی قوی و ادامه کار نخستوزیر، ضروری است.در این میان مهمترین چالشی که اصل انتخابات فرانسه را هدف قرار داده است، کاهش مشارکت رأیدهندگان در بزنگاههای سیاسی است. در دور نخست انتخابات 2017 پارلمان فرانسه افزون بر 51 درصد از صاحبان حق رأی، در فرایند انتخابات شرکت نکردند که رکوردی بیسابقه در جامعه فرانسه که خود را مهد دموکراسی مینامد، ارزیابی شده است.در حقیقت قشری که تحلیلگران از آن به عنوان امتناعکنندگان یاد میکنند، در سالهای اخیر به بزرگترین نیروی سیاسی فرانسه تبدیل شده است؛ چالشی که میتواند ناشی از ناتوانی رهبران پیشین این کشور در اداره جامعه و بروز مشکلات عدیده در عرصههای اقتصادی، سیاسی، امنتیتی و اجتماعی باشد.بی تردید نتیجه این انتخابات در بعد بینالمللی نیز برای بسیاری از دولتها به ویژه رهبران اتحادیه اروپا مهم تلقی میشود، چرا که سیاستهای همگرایانه ماکرون در جهت تقویت اتحادیه اروپا، با پیروزی نامزدهای حزب وی در انتخابات پارلمانی فرانسه با شتاب بیشتری رنگ عمل به خود میگیرد.از همین روست که آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان، که از حامیان ماکرون و سیاست خارجی وی به شمار میرود، پس از شمارش آرای انتخابات پارلمانی فرانسه، از نتایج بهدستآمده استقبال کرد و با ارسال پیام تبریک به رئیسجمهوری فرانسه، نتایج انتخابات را رأی قوی به اصلاحات دانست.این برخورد حاکی از این حقیقت دارد که تحولات سیاسی فرانسه که به پیروزی ماکرون جوان و حزب نوپای او منجر شد، با کسب نتایج انتخابات پارلمانی این کشور، بار دیگر امیدها را در اتحادیه اروپا بهویژه آلمان افزایش داده و چشمانداز روشنتری پیش روی رهبران این اتحادیه ترسیم کرده است.از طرف دیگر به نظر میرسد که همزمانی شکست سنگین حزب «ترزا می» نخستوزیر انگلیس در انتخابات پارلمانی این کشور که از آن به عنوان قمار بزرگ این سیاستمدار یاد میشود، با پیروزی قاطع حزب ماکرون در انتخابات پارلمانی فرانسه، راه را برای خروج هرچه سریعتر انگلیس از اتحادیه اروپا و شاید منزوی شدن این کشور هموار کرده است.همچنین پیشبینی میشود که با نتایج بهدستآمده، جایگاه دولت تقویت شده فرانسه در حالی که دولت انگلیس با چالشهایی همچون برگزیت و از دست دادن جایگاه پارلمانی دست و پنجه نرم میکند، در قاره اروپا تقویت شود و پایگاه این کشور را در اتحادیه اروپا بیش از پیش ارتقا دهد.