پنچرگیری یا تعویض چرخهای کابینه؟
آرمان - چهار سال از تشکیل دولت یازدهم میگذرد و کابینه تقریبا بدون تغییر و کم حاشیه پیش رفت اما با توجه به تمام فشارهای سیاسی بیرونی که هم از طرف جناحهای مخالف عملکرد دولت و هم از طرف جامعه وارد میشود پاسخ به این سوالات توسط دولتمردان و مشاوران رئیسجمهور لازم است؛ آیا ممکن است دوباره با همین کابینه که مطمئنا دارای ضعفهایی اساسی است ادامه داد؟ آیا با وجود نمایندگان پارلمان فعلی، رئیسجمهور از مهرههای ذخیره رأی اعتماد نگرفته دور قبل استفاده خواهد کرد؟ آیا کابینه جدید نیازمند وزرای جوان و فعال با مشاورانی باتجربه و پیشکسوت نیست؟ این سوالاتی است که نیازمند توجه رئیسجمهور منتخب است. شرایط ایجاد یک کابینه قوی نسبت به کابینه فعلی بسیار مناسبتر از دور قبل است. در واقع کنترل و حفظ محبوبیت یک سیستم اجرایی و سیاسی در بین جامعه عموما بر عهده شخص رئیسجمهور است، طوری که اگر هر یک از بخشهای زیر نظر ایشان در دوردستترین نقطه تحت پوشش دولت با چالش مواجه شود و در مقابل چالش ضعیف عمل شود در دید عموم شخص رئیسجمهور مقصر شناخته خواهد شد. این موضوع میتواند دستاویز جناحهای مخالف برای تضعیف کل سیستم اجرایی باشد و به دنبال آن استفاده ابزاری جناح مخالف برای تخریب دولت صورت میگیرد. هر چند ممکن است چالش مورد نظر بعضا در کنترل و هدایت دولت نباشد! در سالهایی که از دولت یازدهم گذشت بسیاری از وزرا عملکرد قابل قبولی از خود بهجا گذاشتهاند که این موضوع از دید عموم پنهان نیست یا برخی وزرا در مقابل بحرانها عملکرد منفی داشتهاند و این عملکرد موجب شد تا کل کابینه و شخص رئیسجمهور از تیررس هجمههای تند انتقادی در امان نباشد. با تمامی آنچه گذشت از رئیسجمهور منتخب این انتظار میرود که کابینهای تشکیل دهد که هم ضعفهای اجرایی کابینه قبلی را پوشش دهد و راه توسعه همه جانبه ملی را هموار کند و هم در عرصه بینالمللی و داخلی پاسخ عملی و روشنی به منتقدان داده باشد و این موضوع هموارکننده مسیر برای گزینه اصلاحطلبان در دوره سیزدهم قوه اجرایی کشور باشد.
