این حساسیتها سالانه میلیونها نفر را در سراسر جهان درگیر کرده و کیفیت زندگی آنها را تحت تأثیر قرار میدهد. شناخت دقیق علل، علائم و روشهای پیشگیری، نقش مهمی در کنترل این مشکل دارد.عامل اصلی بروز حساسیتهای فصلی، ورود ذرات آلرژن به دستگاه تنفسی و تماس آنها با سیستم ایمنی است. رایجترین آلرژنها عبارتند از:گرده گیاهان و درختان، گرده چمن و علفهای هرز، هاگ قارچها و کپکها، گرد و غبار و ذرات معلق در هوا.زمانی که سیستم ایمنی بدن این ذرات بیضرر را با عوامل خطرناک اشتباه میگیرد، با ترشح هیستامین و مواد شیمیایی دیگر واکنش نشان داده و علائم آلرژی ظاهر میشود.
علائم حساسیتهای فصلی بسته به نوع آلرژن و شدت واکنش بدن، متفاوت است. شایعترین علائم شامل موارد زیر است:عطسههای مکرر و پشت سر هم .آبریزش بینی و گرفتگی بینی.خارش، قرمزی و اشکریزش چشمها.خارش گلو، گوشها و سقف دهان.سرفههای خشک و خسخس سینه.خستگی عمومی و کاهش تمرکز. در موارد شدید، تنگی نفس و مشکلات تنفسی.
عوامل متعددی میتوانند شدت علائم حساسیت فصلی را افزایش دهند:آلودگی هوا و ذرات معلق شهری،سابقه خانوادگی آلرژی و آسم،ضعف سیستم ایمنی بدن،تغییرات ناگهانی دما و رطوبت هوا،استرس و کمخوابی،قرار گرفتن طولانیمدت در فضای باز.
در صورت شدید بودن علائم، مراجعه به پزشک متخصص آلرژی ضروری است. پزشک با انجام تستهای پوستی و آزمایش خون، نوع آلرژن را شناسایی کرده و درمان مناسب را تجویز میکند. درمانهای رایج شامل آنتیهیستامینها، اسپریهای بینی کورتونی، قطرههای چشمی، و ایمونوتراپی است.حساسیتهای فصلی اگرچه درمان قطعی ندارند، اما با آگاهی، پیشگیری مناسب و درمان بهموقع، میتوان علائم آنها را بهطور چشمگیری کاهش داد. مراقبت از سلامت سیستم ایمنی و رعایت نکات بهداشتی، کلید اصلی کنترل این مشکل در فصلهای حساس سال است.