روانشناسان کودک معتقدند لجبازی دلایل متعددی دارد. کودک در این سن هنوز مهارت کافی برای بیان احساساتش را ندارد و از همین رو با مقاومت و مخالفت، نیازهای درونی خود را نشان میدهد. نیاز به استقلال، جلب توجه، خستگی، گرسنگی، ترس از شکست و الگوبرداری از والدین از مهمترین دلایل بروز این رفتار هستند. گاهی نیز محیط پرتنش خانه، باعث افزایش لجبازی کودک میشود.
بسیاری از والدین بهجای درک کودک، با روشهای نادرست واکنش نشان میدهند. فریاد زدن، تنبیه بدنی، تهدید، مقایسه با دیگران و تحقیر کودک، نهتنها مشکل را حل نمیکند، بلکه لجبازی را تشدید میکند. کودک در چنین شرایطی احساس ناامنی کرده و برای دفاع از خود، بیشتر مقاومت میکند.
متخصصان توصیه میکنند والدین با صبر، همدلی و احترام با کودک رفتار کنند. مهمترین راهکارها عبارتند از:حفظ خونسردی، اولین قدم در مدیریت لجبازی است.شنیدن حرف کودک، حتی اگر نادرست باشد، اجازه دهید حرفش را بزند. بهجای دستور مستقیم، گزینههای مختلف پیشنهاد دهید. کودک باید از قبل با قوانین خانه آشنا باشد. هر رفتار خوب کودک را تحسین کنید.والدین لجباز، کودک لجباز تربیت میکنند.محیط آرام خانه، برنامه منظم خواب و تغذیه، و اختصاص زمان کافی برای بازی با کودک، نقش مهمی در کاهش لجبازی دارد. والدینی که سبک تربیتی «مقتدرانه» دارند، یعنی هم گرم و صمیمی هستند و هم قاطع، معمولاً با لجبازی کمتری در کودکانشان روبهرو میشوند.اگر لجبازی کودک بیش از ۶ ماه ادامه داشته باشد، شدت آن بهطور مداوم افزایش یابد، یا با پرخاشگری، تخریب وسایل و آسیب به خود همراه شود، مراجعه به روانشناس کودک ضروری است.لجبازی بخشی طبیعی از رشد کودک است، اما نحوه برخورد والدین، تعیینکننده آینده رفتاری اوست. با صبر، همدلی و ایجاد تعادل بین محبت و قاطعیت، میتوان لجبازی کودک را به فرصتی برای رشد شخصیت و اعتماد به نفس او تبدیل کرد.