این گروه خونی بیشتر در معرض سکته مغزی است

گروه‌های خونی A، B، AB و O بر اساس وجود مولکول‌هایی به نام آنتی‌ژن روی سطح گلبول‌های قرمز تعریف می‌شوند. حتی درون این گروه‌های اصلی نیز تفاوت‌های ژنتیکی ظریفی وجود دارد. پژوهشگران با بررسی داده‌های ژنتیکی حدود ۴۸ مطالعه مختلف، اطلاعات نزدیک به ۱۷ هزار بیمار سکته مغزی و حدود ۶۰۰ هزار فرد سالم را تحلیل کردند. همه افراد مورد بررسی بین ۱۸ تا ۵۹ سال سن داشتند.

نتایج نشان داد یک نوع خاص از ژن مرتبط با زیرگروه A۱ با افزایش خطر سکته مغزی زودهنگام ارتباط دارد. در مقابل، افرادی که دارای ژن مربوط به گروه O بودند، حدود ۱۲ درصد خطر کمتری نسبت به دیگر گروه‌ها داشتند. به‌طور کلی، افراد با گروه خونی A حدود ۱۶ درصد بیشتر در معرض سکته مغزی پیش از ۶۰ سالگی بودند.

با این حال، پژوهشگران تأکید می‌کنند که این افزایش خطر بسیار جزئی است و به هیچ وجه به معنای نیاز به آزمایش یا مراقبت ویژه برای افراد گروه خونی A نیست. یکی از محققان می‌گوید هنوز دقیقاً مشخص نیست چرا این ارتباط وجود دارد، اما احتمالاً به عواملی مثل لخته شدن خون، عملکرد پلاکت‌ها و پروتئین‌های موجود در رگ‌های خونی مربوط می‌شود.

نکته مهم این است که سکته مغزی در جوانان نسبت به سالمندان الگوی متفاوتی دارد. در سنین پایین، این بیماری کمتر به دلیل تجمع چربی در رگ‌ها رخ می‌دهد و بیشتر به اختلالات مربوط به لخته شدن خون مرتبط است. به همین دلیل، ممکن است نقش عوامل ژنتیکی مانند گروه خونی در این سنین پررنگ‌تر باشد.

در مقایسه میان افراد، دیده شد که افزایش خطر در گروه خونی A بیشتر در سکته‌های زودهنگام دیده می‌شود و در سنین بالاتر این ارتباط تقریباً از بین می‌رود. همچنین گروه خونی B نیز با افزایش حدود ۱۱ درصدی خطر سکته در هر سنی نسبت به دیگر گروه‌ها همراه بود.

در نهایت، پژوهشگران تأکید می‌کنند که برای درک دقیق‌تر این ارتباط به مطالعات بیشتری نیاز است، به‌ویژه در جمعیت‌های متنوع‌تر. زیرا بیشتر داده‌های این تحقیق از افراد اروپا، آمریکای شمالی، ژاپن، پاکستان و استرالیا به دست آمده است.

این پژوهش همچنین به ارتباط ژن‌های تعیین‌کننده گروه خونی با بیماری‌های قلبی و لخته‌های خونی نیز اشاره می‌کند؛ موضوعی که نشان می‌دهد گروه خونی می‌تواند بخشی از یک شبکه پیچیده ژنتیکی مؤثر بر سلامت قلب و عروق باشد.