بازیگر معروف درگذشت

به گزارش آرمان ملی آنلاین، خانواده بای ضمن اعلام فوت او عنوان کردند که وی به «دمانس بادی لوی» مبتلا بود؛ یک بیماری نورودژنراتیو که می‌تواند باعث گیجی، مشکل در حرکت، افسردگی و توهم شود. آخرین بازی او در سال ۲۰۲۳ بود و ماه‌ها بود که در انظار عمومی دیده نشده بود.
بای در طول ۵۰ سال فعالیت هنری خود جوایز متعددی از جمله چهار جایزه سزار، بالاترین افتخار سینمایی فرانسه، را از آن خود کرد.
امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس به این ستاره فرانسوی ادای احترام کرد و نوشت بای «بازیگری بود که دوستش داشتیم، رویایش را دیدیم و با او بزرگ شدیم».
کاترین پگار، وزیر فرهنگ فرانسه، نیز به خبرگزاری فرانسه گفت بای «با استعداد و شخصیت درخشان خود، فصل بلندی از تاریخ سینمای فرانسه را روشن کرد».
بای در ۶ ژوئیه ۱۹۴۸ در نورماندی از پدر و مادری هنرمند متولد شد. او در پاریس بازیگری خواند و نخستین نقش مهم خود را در سال ۱۹۷۳ در کمدی «روز به‌جای شب» ساخته فرانسوا تروفو، کارگردان بزرگ فرانسوی، به عنوان یک دختری فیلمنامه‌نویس، ایفای نقش کرد. او سپس با برخی از مشهورترین کارگردانان فرانسه از جمله ژان-لوک گدار، موریس پیالا و کلود شابرول همکاری کرد.
در سال ۲۰۰۲، در نقش مادر فرانک آبیگنیل، شخصیت کلاهبردار معروف با بازی لئوناردو دی‌کاپریو، در فیلم «اگه می‌تونی منو بگیر» ساخته استیون اسپیلبرگ به یادماندنی ظاهر شد. از دیگر نقش‌های انگلیسی زبان او می‌توان به یک اشراف‌زاده فرانسوی در دنباله فیلم «دانتون ابی: دورانی جدید» در سال ۲۰۲۲ اشاره کرد.
خاویر دولان، کارگردان کانادایی، نیز او را در دو فیلمش، «به هر حال لارنس» و «اینجا ته دنیاست»، در نقش مادران پیچیده به کار گرفت.
در سال ۲۰۱۵، بای نسخه‌ای از خودش را در سریال پربیننده نتفلیکس «کارگزار مرا خبر کنید!» در کنار لورا اسمیت، دختر واقعی‌اش، بازی کرد. اسمیت نیز بازیگر شناخته‌شده‌ای است و پدرش خواننده مشهور فرانسوی، جانی هالیدی، بود.
بای علناً از فعالیت‌های مدنی از جمله مبارزه با تغییرات اقلیمی حمایت می‌کرد. خبرگزاری فرانسه از او نقل کرده است که: بزرگ‌ترین افتخار من این است که توانسته‌ام در هماهنگی با رویاهای کوچکم زندگی کنم.
بای در مصاحبه با گاردین در حالی که ۶۳ سال داشت از عشق خود به بازیگری گفت و اینکه چطور هرگز به دنبال شهرت نبوده است. او در آن مصاحبه که همزمان با اکران فیلم «دروغ‌های زیبا» (پیر سالوادوری) انجام شد، تأکید کرد از «بازیگران تک‌بعدی» خوشش نمی‌آید و گفت: من بازی کردن با دیگران را دوست دارم. هرچه آنها بهتر باشند، ما همه بهتر خواهیم بود و فیلم بهتر خواهد شد.بای که همراه با سیلوئت هری (با نام هنری میو-میو) و ایزابل هوپر، سینمای فرانسه در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ را تعریف کرده‌اند، در این گفت‌وگو از حضور دنیایی که مختص به سلبریتی‌ها و حواشی و زندگی خصوصی آنان است «متنفر» است و عنوان کرد با این طرز زندگی «خودت را در چیزی گم می‌کنی که ربطی به تو ندارد.»
اما شاید مهم‌ترین جمله او در مصاحبه‌اش با گاردین این بود: شهرت خوشبختی نیست. خوشبختی انجام دادن کاری است که دوستش داری.