بساط تنگ نظری باید برچیده شود

دغدغه‌های یادگار امام
«هیچ راهی جز بازگشت به مردم و هیچ چیزی برای کشور واجب‌تر از یک انتخابات پر شور و شامل نیست.» این جمله آیت ا... سید حسن خمینی است که در جمع اعضای مجمع ایثارگران بیان کرد. یادگار امام بارها و بارها بر نقش مردم در پیشرفت کشور و همچنین قدرت ایران در عرصه بین‌المللی تاکید کرده است. تاکید آیت ا... سیدحسن خمینی بر نقش مردم برگرفته از این جمله امام خمینی (ره) است:«میزان رای ملت است». درهمین راستا نمی‌توان مشکلات موجود که سبب فشارهایی بر مردم شده را نادیده گرفت و قابل انکار نیست که نتیجه این مشکلات بی‌تفاوتی جامعه به سرنوشت کشور است که سید حسن خمینی روز پنجشنبه هشدارهای جدی نسبت به این خطرات داشت، چرا که به اعتقاد او باید فردی رئیس جمهور شود که مردم می‌خواهند و نباید با نگاه‌های تنگ‌نظرانه اقدام به حذف افراد کرد. بسیاری از اقشار و گروه‌های تاثیرگذار در جامعه راهکار بازگشت امید و حل مشکلات را حضور افرادی در عرصه مدیریت کشور می‌دانند که تجربه و توانایی لازم را دارند همچنین در نزد مردم از مقبولیت و محبوبیت زیادی برخوردارند، بنابراین نگاه‌ها به سمت آیت‌ا... سیدحسن خمینی است تا با ایثار و از خودگذشتگی به عرصه انتخابات ریاست جمهوری 1400 وارد شود. روز پنجشنبه که اعضای مجمع ایثارگران به دیدار یادگار امام رفته بودند، از شرایط جامعه ابراز نگرانی کردند و از یادگار امام خواستند تا به عرصه بیاید. به عنوان نمونه علیرضا علوی تبار گفت: «به نظر می‌آید جنابعالی(حاج سیدحسن خمینی) به دلیل اینکه میراث سنگینی روی دوش شما است و تداوم جریانی در تاریخ انقلاب هستید، برای داشتن تأثیر سیاسی علاوه بر کارهای دیگری که باید بکنید و امیدواریم دوستان بتوانند شما را قانع کنند که کار دیگری هم انجام بدهید، باید در پرورش یک گفتار سیاسی هم که این دو وجه را تقویت کند نقشی که انتظار می‌رود را ایفا کنید.»
راهی جز بازگشت به مردم نیست
پس از اظهارات تعدادی از اعضای شورای مرکزی مجمع ایثارگران بود که یادگار امام به تشریح شرایط و نیازهای جامعه پرداخت. یادگار امام با تأکید بر اینکه راه حل مشکلات این است که به مردم برگردیم، گفت: هیچ راهی جز بازگشت به مردم و هیچ چیزی برای کشور واجب تر از یک انتخابات پر شور و شامل نیست. انتخابات شامل یعنی باید همه در آن نماینده داشته باشند. شرط اولش این است که بساط تنگ نظری حذف شود. آیت‌ا..سیدحسن خمینی گفت: امروز مشکل اصلی کشور در حوزه اقتصادی معضل فقر، گرانی و بیکاری است. یادگار امام افزود: امروز تقریبا قدرت خرید هر دهک جامعه نسبت به گذشته، به اندازه یک یا دو دهک پایین آمده و در مجموع توانمندی گروه‌های مختلف به اندازه وسع خودشان تنزل پیدا کرده است. سید حسن خمینی با اشاره به انتخابات پیش رو، گفت: درد امروز جامعه ما حتما اقتصادی، و در مرحله دوم فرهنگی است. اما راه‌حل آن مستقیما پرداختن به این معلول‌ها نیست و باید به علت بپردازیم و اگر به این علت توجه نکنیم، یک مسکّن به این بیمار داده‌ایم. ممکن است مشکلات درآمد ارزی ما حل شود و بخشی را درمان کنیم، ولی مهمترین مسأله این است که جامعه باید خودش را در قبال خودش مسئول بداند. اگر مردم احساس کنند در تصمیمات کلان کشور، تعیین تصمیم سازان و تعیین عملی که این تصمیم را به انجام می‌رساند دخالت دارند، ما می‌توانیم بگوییم بخش زیادی از این مسیر را جلو رفته‌ایم. یادگار امام ادامه داد: ما برای رخدادی که کاخ استبدادی را فرو ریخته و تحول عظیمی ایجاد کرده، خودباوری آورده، شعارهای بسیار عمیقی دارد و نسلی را متحول کرده بسیار احترام قائل هستیم. اما این امر آیا به این معنا است که از هرچه واقع شد باید دفاع شود؟! وی یادآور شد: مشکلات ما خیلی زیاد است اما راه‌حل آنها این است که به مردم برگردیم و به خواسته آنها تن بدهیم. البته ممکن است آنچه که مردم می‌خواهند مطابق خواسته شخص من نباشد. من تلاش می‌کنم آنها را راضی کنم که این حرف درست است. هیچ راهی جز بازگشت به مردم و هیچ چیزی برای کشور واجب تر از یک انتخابات پر شور و شامل نیست. انتخابات «شامل» یعنی باید همه در آن نماینده داشته باشند. شرط اول آن این است که بساط تنگ نظری و حذف برداشته شود. «تقسیم بر دو کردن» نیروهای کشور باعث ترفیع چاپلوسان و متملقانی می‌شود که اتفاقا به سخنانی که می‌گویند هم باور ندارند. سید حسن خمینی تأکید کرد: بنده چه اولویتی نسبت به شما دارم که یکی را راه بدهم و یکی را راه ندهم؟! قانون هم اگر جلوی حقوق مردم را می گیرد، قانون غلطی است و باید به سمت اصلاح آن رفت. ضمن اینکه با قانون‌های موجود، به خصوص قانون اساسی، به راحتی می‌شود حقوق عمومی مردم را احیا کرد. وی با انتقاد شدید از ردصلاحیت شمار قابل توجهی از کاندیداهای انتخابات شورای شهر پیش رو، گفت: معنا ندارد که با نگاه تنگ نظرانه گروه‌هایی را از حق حضور در انتخابات محروم کنند. به چه حقی می‌توان پذیرفت که چند نفر با سلیقه خاص حق مردم برای حضور نماینده شان را نادیده بگیرند؟! به خصوص آنکه اساسا شوراهای شهر و روستا نهادهایی اجتماعی و غیرسیاسی هستند. وی افزود: اگر خود مردم تصمیم به مبارزه و مقابله بگیرند در صف می‌ایستند و حتی فقر را هم تحمل می‌کنند. الان هم اصلا مهم نیست چه کسی رئیس جمهور می‌شود؛ بلکه مهم این است که این مردم او را رئیس جمهور کنند. اتفاقا فقط کسی که مردم او را رئیس جمهور کنند می‌تواند به خوبی مقابل آمریکا بایستد و عزتمندانه منافع ملی را تأمین کند.
انتخابات پر شور از نان شب واجب‌تر است
یادگار امام اظهار کرد: برای رفع بیکاری، فقر و حتی مسائل اجتماعی از نان شب واجب‌تر این است که ما به سمت یک انتخابات پر شور برویم. اینکه چه کسی انتخاب می‌شود، بُعد دوم قضیه است. اما معنا ندارد که به لوازم آن تن ندهیم و بعد هم بگوییم «می‌خواهیم؛ اما امکانش نیست». «دوستی با پیلبانان یا مکن یا طلب کن خانه ای در خورد پیل». لذا من فکر می‌کنم هیچ امری واجب‌تر از بازگشت به این شعار امام نیست که «همه با هم». اول انقلاب این شعار سرتیتر آرم جهاد سازندگی قرار گرفت. به صورت «تنها» کاری پیش نمی‌رود ولی اگر دست‌هایمان در هم افتاد همه کار می توانیم بکنیم. وی ادامه داد: به نظر من تردید نباید کنیم و باید به گذشته خودمان افتخار کنیم و می‌کنیم. به وضع موجودمان باید معترض باشیم و هستیم، البته باید هم به آینده امیدوار باشیم و همت کنیم. سید حسن خمینی در بخش پایانی سخنان خود گفت: اگرچه حل بخش زیادی از معضلات فرهنگی منوط به حل مشکلات اقتصادی است، اما بخش دیگر مشکلات به خاطر این است که هنوز به این واقعیت توجه نشده است که اگرچه تا برهه‌هایی از تاریخ می‌توانستیم با ایجاد محدودیت‌ها و بگیر و ببند مصونیت فرهنگی ایجاد کنیم، اما امروز دیگر نمی‌شود این رویکرد را ادامه داد؛ چه بخواهیم و چه نخواهیم، امکان ندارد! ماهواره را منع کردیم، اما امروز هست! بعد گفتیم تماس‌های تصویری نباشد؛ اما آن هم آمد! تلگرام را فیلتر کردیم؛ آن هم هست! یعنی واقعیت این است که امکان محدود کردن نیست. من بعضی وقت‌ها از ممیزی‌هایی که در کتاب‌ها صورت می‌گیرد، خنده‌ام می‌گیرد. برای یک کتاب 500 نسخه‌ای چه بگیر و ببندهایی داریم، اما بعدا نسخه پی دی اف بدون سانسور آن 60 تا 70 هزار بار خوانده می‌شود! باید به نوع دیگری از مدیریت تن داد و مصونیت را این بار نباید از زاویه محدودیت رفت و به نوع دیگری باید وارد این فضا شد. آن وقت او خودش را تحمیل می‌کند و ما همیشه از عقب سر می‌دویم.