آرمان ملی - نوع مواجهه ايالاتمتحده با ايران و رفتار اين کشور با جامعه جهاني سبب شکست اين کشور در شوراي امنيت شد، در مورد ايران هنوز دنيا قانع نشده است که مبتکرانه برجام را لغو کرده است، و جامعه جهاني پذيرفته که کاهش تعهدات ايران در قالب برجام، متاثر از تصميم يکجانبه و غيرمنطقي و نامناسب ايالاتمتحده آمريکا سرمنشا گرفته و از اينرو جهان ايران را در مورد اين موضوع سرزنش نميکند. به همين دليل درخواستي که آمريکا در مورد تحريمهاي تسليحاتي ايران به شوراي امنيت ارائه کرد به انزواي اين کشور ختم شد، گرچه برخي از اعضاي اين شورا هم راستاي ايالاتمتحده بوده و نگراني مشابهاي نسبت دسترسي ايران به بازار اسلحه را دارند. اما به دليل آنکه بروز اين مشکل را در اقدامات دولت ترامپ ميدانند، با آمريکا در اين باره همراهي نکردند. نکته بعدي در رفتار ايالاتمتحده با جامعه جهاني بازميگردد. در چهار سال گذشته شاهد اين موضوع بوديم که اين کشور به مناسبتهاي مختلف از توافقهاي بينالمللي خارج شده و آنها را ناديده گرفته است و در نوع تعامل با ساير کشورها، با ادبيات تحقيرآميز صحبت کرده و خود را بينياز از همکاري معرفي کرده و بهگونهاي عمل کرده که به هرچه نياز دارد ميتواند دست يابد. اتفاقي که در شوراي امنيت رخ داد بخشي به ايران و بخشي ديگر آن مربوط به واکنشها و رفتار متکبرانه و يکجانبهگرايانه آمريکاييها بازميگردد. کشوري که چنين رويکردي را پيش بگيرد در عرصه جهاني با مشکل روبهرو خواهد شد. پيش از اين هم در سازمان ملل سر موضوع انتقال سفارت آمريکا از تلآويو به قدس هم مورد مشابه رخ داد، ايالاتمتحده به عنوان يک ابرقدرت تنها توانست 7 راي موافق در اين باره را جذب کند که يکي از رايها براي خودش بوده و راي بعدي مربوط به رژيمصهيونيستي حساب ميشد و در آنجا هم کشورهاي بزرگ اروپايي با اين کشور در اين باره همراهي نکردند. با اين تفاسير اگر رويکرد و سياست خود را تغيير ندهد اين اتفاقات در عرصه بينالملل براي اين کشور رخ خواهد داد. حال ميخواهد موضوع مدنظرش ايران يا ساير کشورها باشد. اما در مورد اجرايي شدن مکانيزم ماشه آمريکاييها اين موضوع را حق طبيعي خود ميدانند. در متني که در شوراي امنيت در اين باره توزيع کردند با پرداختن به ريزجزئيات استدلالها و ادله خود عنوان کردند که ذينفع هستند. لذا بحث پروپاگاندا در اين بين مطرح نبوده و آمريکا تمام توان و حيثيت خود را وسط گذاشت تا به اين موضوع دست يابد. اما کشورهاي بزرگ و حتي اعضاي برجام و شخص خود جان بولتون عنوان کردند که آمريکا از اين حق برخوردار نيست. با اين حال آمريکاييها برخلاف ساير کشورها اعتقاد دارند که اين موضوع حق آنهاست. مسالهاي که در اين بين ايجاد شده به اختلاف نظر يکي از اعضاي شوراي امنيت با ساير اعضا دائم مربوط ميشود که اعتقاد دارند اين عضو حقي در اين باره ندارد و اين موضوع بايد چگونه حل و فصل شود. بايد ديد که در خود شوراي امنيت با توجه به قطعنامه تفسيري تحت عنوان قطعنامه 2231؛ به راي گذاشته شده يا به ديوان بينالمللي دادگستري ارجاع داده خواهد شد و آنجا نظر حقوقي ديوان را جويا و مدنظر قرار خواهند داد. تا اين لحظه کسي نميدانند که چه رويکردي را پيش خواهند گرفت. اما در جديدترين واکنشها دولتمردان آمريکا مدعي شدهاند که مکانيزم ماشه را فعال خواهند کرد. اما کسي نميداند که آيا جامعه جهاني با اين کشور همراهي خواهد کرد يا نه، هنوز مشخص نيست، و به عبارتي بايد منتظر بود که در گذر زمان چه رويدادي در اين باره و نوع فعال کردن مکانيزم ماشه رخ خواهد داد.