آنچه از جانب ظريف ناگفته ماند‍!

آرمان ملی - اگرچه محمدجواد ظريف در جلسه روز يکشنبه مجلس سعي کرد با خويشتنداري و حفظ حرمت و جايگاه خود از حواشي شکل‌گرفته بکاهد، اما هيچ تضميني وجود ندارد با تشديد اين توهين‌ها، وزير امور خارجه در ادامه بخواهد انفعال، سکوت و سياست مماشات را پيگيري کند. معتقدم محمدجواد ظريف اولين فردي بود که به خودش توهين کرد. چون همين سکوت، انفعال و مماشات وي سبب شد راه براي انتقادات، توهين هتاکي و حتي تهديد به محاکمه وي از سوي نمايندگان که کوچک‌ترين شناختي از برجام، مسائل سياست خارجي، ديپلماسي و اقتضائات روابط بين‌الملل ندارند، شکل بگيرد. حضرات فکر مي‌کنند با شعار مي‌توان مناسبات بين‌الملل را پيش برد. اين نگاه اکنون بلا و آفت 40ساله براي ديپلماسي ايران است و سبب شده ما درجا بزنيم. چراکه نه تکليف سياست راهبردي «نه شرقي و نه غربي» ما روشن است و نه توانسته‌ايم از تمام خرج‌ها و هزينه‌هاي مالي، نظامي و انساني در طول سال‌ها براي افزايش نفوذ خود در منطقه بهره‌اي به‌خصوص در حوزه اقتصادي ببريم. نماينده‌اي که براي اولين دريافتي خود 231ميليون تومان حقوق دريافت مي‌کند قطعا هيچ درکي از تحريم ندارد. «تحريم» و «سياست فشار حداکثري» براي او يک کلمه است، اما مردم در کف خيابان واقعا آثار و تبعات تحريم و سياست فشار حداکثري را تجربه مي‌کنند. بايد محمدجواد ظريف به جاي سکوت لب به سخن مي‌گشود. معتقدم ظريف به‌جاي آنکه با آن خويشتنداري خود وضعيت را مديريت کند سبب شکل‌گيري بستر و فضا براي افزايش انتقادات و توهين به خود شد. اگر آقايان تا اين حد از ادامه فعاليت‌هاي ظريف ناراضي هستند چرا اجازه ندادند استعفا دهد؟ دليل اين همه توهين و انتقاد به وي و برجام چيست؟ برجام که با چراغ سبز نظام نهايتا در همان مجلس نهم تصويب شد. برخي معتقدند اگرچه مذاکرات توافق هسته‌اي توسط حاکميت تاييد شد، اما خروجي آن مدنظر حاکميت نبود. اين غلط است. اتفاقا جلسه تاييد 20دقيقه‌اي برجام در مجلس نهم نمايندگان به واسطه همان تاييد بود. چرا صورتحساب مرده‌باد و زنده‌بادها را براي دولت مي‌فرستيد؟ اگرچه برخي معتقدند ظريف به‌دنبال حاشيه‌سازي براي خود به‌خصوص در دوران بعد از پايان ماموريتش به‌عنوان وزير امور خارجه نيست، اما اگر شدت حملات، توهين‌ها و انتقادات بيشتر شود امکان دارد او لحن ديگري را در تقابل با مجلس بگيرد. البته او بايد ريشه برخي از ناکارآمدي‌ها، ناتواني‌ها و محدوديت‌هاي سياست خارجي را نه براي نمايندگان که براي افکار عمومي روشن کند. بايد بيان شود وزارت امور خارجه در چه شرايطي و در چه محدوديت‌هايي به‌سر مي‌برد؟ اگر آقايان برجام را نمي‌خواهند آن را لغو کنند و از آن خارج شوند. هر لحظه بخواهند مي‌توانند اين مساله را محقق کنند. ظريف از آن ميزان از هوشمندي سياسي برخوردار است که بداند، نه حاکميت تمايلي براي حضور وي در انتخابات 1400 دارد و نه شوراي نگهبان وي را تاييدصلاحيت خواهد کرد. بنابراين ايشان هم، نه تمايل و نه دغدغه حضور در انتخابات رياست‌جمهوري را داشته باشد. اما نکته مهم اينجاست که جريان مقابل به‌هيچ‌وجه مواضع ظريف براي عدم حضور در انتخابات را کافي نمي‌دانند. بلکه زماني مي‌توانند از عدم حضور او در انتخابات به اطمينان‌خاطر دست پيدا کنند که يا با تخريب کامل وي در قالب توهين، انتقاد و هتاکي شرايط براي انزواي سياسي کامل او شکل گيرد يا با برخي تلاش‌ها به دنبال محاکمه وي باشند. لذا اتفاقا من مساله تهديد محاکمه ظريف را هم يک شعار صرف سياسي نمي‌دانم، بلکه امکان وقوع آن به‌خصوص بعد از پايان عمر دولت وجود دارد.