آرمان ملی - رئيسجمهوري فرانسه در گفتوگوي تلفني که با همتاي ايراني خود داشته است گويا يک درخواست مهم داشته است و آن هم آزادي فريبا عادلخواه شهروند دوتابعيتي بوده است. اين درخواست به نحوي گوياي اين امر است که فرانسه باز هم به دنبال معامله و مبادله با جمهوري اسلامي ايران است؛ امري که در گذشته محقق شد و فرانسه يکي از شهروندان خود را که به جرم جاسوسي در زندان بود، با يکي از تاجران ايراني در بند فرانسه مبادله کرد. علاوه بر تمامي موارد مذکور فرانسه اين مساله را که يک پژوهشگر اين کشور در جايي ديگر به اتهام جاسوسي بازداشت شود، نميپذيرد و در راستاي اعاده حيثيت خود به دنبال راهي براي آزادي اين شخص است. در اين برهه زماني آنچه حائز اهميت است اين است که ايران بايد از اين فرصتها استفاده کند و به جاي ايجاد تنازع با کشورهاي اروپايي از اين فرصتها در راستاي بهبود شرايط خود بهره جويد و با ارتباط با کشورهاي اروپايي عليه مواضع خصمانه آمريکا و تحريمهايي که وضع کرده است به نتيجهاي برسد. تصميمگيري در اين رابطه در هالهاي از ابهام قرار دارد زيرا تصميمگيري در اين باره صرفا در اختيار رئيسجمهوري ايران نيست و مقامات قضايي نيز بايد با اين امر موافقت کنند. در سياست و ديپلماسي غالب کشورهاي جهان اصلي وجود دارد که به موجب آن کشورها بهواسطه آزادسازي يک زنداني به اعتمادسازي ميپردازند و مسير ديپلماتيک و سياسي خود را بهواسطه اين امر هموار ميسازند. اين مقوله در بسياري از کشورها وجود دارد و مکرون نيز شايد چنين درخواستي در مکالمه با رئيسجمهوري ايران مطرح کرده باشد. در ايران بهواسطه مجزا بودن دستگاه قضا به صورت کامل از دولت اين امر با اما و اگرهاي فراواني مواجه است و بايد منتظر ماند و شاهد بود که فرانسه در قبال اين امر چه پيشنهاداتي به ايران داده است. آنچه مشخص است رئيسجمهوري ايران در گفتوگو با مکرون خواسته است با استقلال کامل در قبال اينستکس و کانال مالي، اروپا تصميمگيري کند و علاوه بر تبادلي که در حوزه دارو و اقلام بهداشتي صورت گرفته است اين امر به ساير تعهداتي که اروپا داده نيز سرايت کند که باز هم بعيد به نظر ميرسد اروپا بتواند به صورت مستقل از آمريکا در اين رابطه تصميمگيري کند و آمريکا نيز در اين ميان تا امتيازاتي در راستاي منافع خود کسب نکند در اين مسير اروپا را همراهي نخواهد کرد. فارغ از اينکه کشورهاي اروپايي عنوان کردهاند تبادل مالي اخير ربطي به کرونا نداشته است اما باز هم ميتواند نشانه خوبي باشد که در شرايط خاصي ميتوانند از روزنههاي کوچک ارتباطي با ايران تعامل داشته باشند و ايران نيز بايد در اين شرايط بهگونهاي عمل کند و در مسير ديپلماسي گام بردارد که اين روزنهها تبديل به مسيرهاي هموار سياسي شود.