تحریم؛ آزمونی برای جامعه جهانی
آرمان ملی - از يک سو با توجه به بحران بهوجود آمده پس از انتشار کرونا در سطح جهان و ايران، صندوق بينالمللي پول تسهيلاتي براي کشورهاي درگير در نظر گرفته تا از شيوع آن جلوگيري شود و گامي مثبت براي کمک به کشورها براي عبور از آن باشد. ايران نيز در همين راستا درخواستي ارائه داده است تا بتواند در ميان فشارهاي بينالمللي از اين تسهيلات بهره جويد و کاستيهاي اقتصادي موجود در اين عرصه را جبران کند که با توجه به بحران پيش آمده در سطح جهان مورد توجه قرار خواهد گرفت. اين آزمون بزرگي براي نهادهاي بينالمللي است که نشان دهند آيا شخصيت مستقلي از ايالات متحده دارند و يا حتي در اين شرايط نيز با سياستي منفعلانه همسو با اين کشور در پيش خواهند گرفت و سياستهاي خصمانه اين کشور را بر سلامت و جان مردم ترجيح ميدهند. آنچه تا به امروز بر همگان ثابت شده است اين است که اين سازمانها نميتوانند به صورت مستقل عمل کنند و اعمال نفوذ آمريکا بر آنها همواره وجود داشته است و اين امر در روزهاي بحراني نيز گويا پايان نخواهد يافت. با وجود تمامي اين تفاسير اين تلاشي است که بايد در راستاي جبران تمامي کاستيها و بهخاطر مردم انجام شود و وزارت اقتصاد و دارايي در اين عرصه پا پيش گذاشته است. از سوي ديگر دستگاه ديپلماسي بايد در چارچوب قوانين بينالمللي به کمک عرصههاي اقتصادي و بهداشتي آيد و درخواستي که از سازمان ملل براي تحريمها داشته است نيز در همين راستا بوده و ميتواند کمک بسزايي در اين عرصه باشد. قوانين بينالمللي نوشتهها و نانوشتههايي دارد که متاسفانه در اين سالها شاهد بودهايم بيشتر موارد نانوشته بر روابط کشورها حکمفرما بوده است و اين نيز باز هم نشات گرفته از نفوذ برخي کشورهاست. با وجود اين اعمال نفوذها مقامات کشور ما نبايد در اين عرصه پا پس گذاشته و بايد تمام اقدامات لازم را انجام دهند. هم در عرصه حقوقي و هم در عرصه سياسي بايد به دنبال گرفتن حق ملت باشند. در گام نخست نياز است که به نهادهاي بينالمللي بهخاطر اين تحريمهاي ظالمانه شکايت شود که گاهي اوقات ميتواند کارساز باشد. در اين برهه زماني شايد ديپلماسي و سياست بيشتر به نتيجه نزديک باشد اما آنچه که مشخص است صحبتهاي برخي مقامات غربي در اين راستا صرفا تبليغاتي بوده است و رفتار اين کشورها در خاورميانه ميزان صداقت آنها را به نحوي نشان ميدهد. هيچگاه اين کشورها نسبت به يمن، فلسطين و سوريه صادق نبودهاند و صرفا يک ژست حقوق بشري گرفته اما در عمل در راستاي نابودي مردم گام برداشتهاند. بنابراين گفتههاي مقامات اين کشورها بهخصوص مقامات ايالات متحده را در اين برهه زماني ميتوان صرفا تبليغاتي دانست.
