علل و عوامل کاهش مشارکت

آرمان ملی - کاهش مشارکت مردم تهران و برخي استان‌هاي کشور در انتخابات مجلس مي‌تواند دلايل مختلفي داشته باشد اما به‌نظر مي‌رسد که رويکرد تندروها براي برگزاري انتخاباتي حداقلي مهم‌ترين علت کاهش مشارکت قلمداد شود. چندي پيش تصويري از آقاي حميد رسايي پخش شد که در آن به اين نکته اذعان مي‌‌داشت بايد کوشش کنيم تا مردم کمتر در انتخابات مشارکت داشته باشند تا ما برنده انتخابات شويم. بنابراين به‌نظر مي‌رسد که اصولگرايان و دلواپسان نوعي استراتژي داشتند تا شرايطي به‌وجود آورند که مردم از روند موجود مايوس شده و درانتخابات حاضر نشوند. راديو و تلويزيون‌هاي خارجي که همواره عليه نظام تبليغ کرده و مي‌کنند به سهم خود و دلواپسان داخلي نيز از طرف ديگر درصدد بودند تا مشارکت حداقلي رقم بخورد و اينها با حداقلي از آراي مردم وارد مجلس شوند. از همين روست که دلواپسان ماه‌ها عليه دولت دست به تخريب و سياه‌نمايي زده و مشکلات دولت را بزرگنمايي کردند و همگام با رسانه‌هاي خارجي يا فضاي مجازي که مردم را بابت مشارکت و راي دادن سرزنش مي‌نمودند اين بار شروع به تضعيف نظام کردند. هر چند در نتيجه موفق شدند که با اين رويکرد مردم کمتري به پاي صندوق‌هاي راي بيايند و مشارکت کاهش يابد. گويي اينکه استراتژي دلواپسان اينگونه بوده که مردم را به دولت بدبين و بي‌اعتماد کنند و در نتيجه درصد کمي از مشارکت مردم ثبت شود. چنانکه همينطور هم شد و آنطور که بايد و شايد شاهد استقبال نبوديم. البته رخدادهاي ديگري مثل اتفاقات آبان يا دي هم در کاهش مشارکت مردم بي‌تاثير نبود. هر چند نمي‌توان هيچ پديده‌اي را بي‌تاثير دانست اما بايد اذعان داشت که پديده‌اي مثل افزايش قيمت سوخت يا حتي نارضايتي‌هاي ديگر مردم پديد‌ه‌اي مقطعي بوده که پس از مدتي از اعتبار ساقط شد اما پديده مستمر در سال 98 اين بوده که پس از نقض و خروج از برجام توسط آمريکا به جاي اينکه حمله را به سمت آمريکا ببريم نوک پيکان حمله را به سمت دولت برديم. گرچه زبان دولت هم الکن است، مشکلات را با مردم بيان نمي‌کند و به هر حال مصلحت مي‌داند يا هر چيز ديگري اصولا با زبان مردم صحبت نمي‌کند. دولت‌ها هميشه مي‌خواهند خود را شيک، خوب و تميز نشان دهند. البته نبايد از کنار اين نکته به سادگي عبور کرد که دولت خدمات بسيار وسيعي به جامعه مي‌دهد. همين آب، برق و بهداشت خيلي مسائل حجيم، وسيع و کمرشکني است. با اين حال همه اينها تاکنون ناديده گرفته شده و شخص آقاي رئيس‌جمهور در برخي از اين حملات و هجمه‌هاي دلواپسان مورد هدف قرار گرفته و با واژه‌هايي مانند سازشکار و نماينده بيگانگان به وي هجمه برده‌اند. در وضعيت فعلي بايد نخست به فکر بازيابي اعتماد از دست رفته عمومي بود. براي اين کار نيز در درجه اول بايد حقايق مشکلات کشور به مردم گفته و مسائل روز براي آنها تشريح شود. اکنون همه گرفتاري‌ها را به گردن آقاي حسن روحاني مي‌اندازند اما اين درست نيست که از تريبون‌هاي عمومي، مجلس و فضاي مجازي به دولت حمله شود. لذا بايد همه مجموعه حاکميت در راستاي حل و برون رفت از مشکلات کمک کنند.