به گزارش آرمان ملی انلاین، در تاریخ ۲۹ بهمن ۱۴۰۳، تیم فوتبال پرسپولیس در ورزشگاه آزادی میزبان النصر عربستان بود. این بازی در نهایت با تساوی بدون گل به پایان رسید. در ادامه، به بررسی آمار منتشر شده از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) و تحلیل آن در مقایسه با دوران حضور گاریدو پرداختهایم.
پرسپولیس در دوران خوان کارلوس گاریدو بهعنوان یک تیم با بازی تهاجمی و مالکیت بالای توپ شناخته میشد. تیم تحت هدایت گاریدو بیشتر بر پاسهای کوتاه و سرعت در انتقال توپ تمرکز داشت. اما در دیدار اخیر مقابل النصر، مالکیت توپ بین دو تیم تقریباً برابر بود (۴۸.۸٪ برای پرسپولیس و ۵۱.۲٪ برای النصر)، که نشاندهنده تغییر در رویکرد تیم است. بهنظر میرسد که پرسپولیس تحت هدایت کارتال بیشتر بر دوئلهای فردی و هوایی تکیه کرده است.
پرسپولیس در نبردهای فردی (۵۷.۸٪ برتری) و دوئلهای هوایی (۶۵٪ برتری) در برابر النصر عملکرد خوبی داشته است. این در حالی است که در دوران گاریدو، تیم بیشتر بر بازی زمینی و پاسهای کوتاه تکیه داشت و کمتر درگیر دوئلهای هوایی بود. تغییر تاکتیکی کارتال در این بخش نشاندهنده تمرکز بیشتر بر نبردهای فردی و ایجاد فرصت از طریق این نوع بازی است.
پرسپولیس در این بازی ۱۴ شوت به سمت دروازه داشت که ۵ مورد آن در چارچوب بود. این آمار نشاندهنده ایجاد فرصتهای گلزنی است، اما توانایی تبدیل این فرصتها به گل در این بازی کم بود. در دوران گاریدو، تیم پرسپولیس علاوه بر خلق موقعیتهای بیشتر، بهرهوری بالاتری از آنها داشت و در تبدیل فرصتها به گل موفقتر عمل میکرد.
دفاع پرسپولیس در برابر النصر با ۱۹ دفع توپ و تعداد قابلتوجهی تکلهای موفق (۵۶٪ موفقیت) نشاندهنده تمرکز تیم بر حفظ امنیت خط دفاعی است. گاریدو نیز در دوران حضور خود بر ایجاد تعادل میان حمله و دفاع تأکید داشت و ساختار دفاعی تیم بسیار مستحکم بود.
آمار و عملکرد پرسپولیس در برابر النصر نشاندهنده تغییرات تاکتیکی در سبک بازی تیم است. اگرچه پرسپولیس تحت هدایت کارتال در نبردهای فردی و هوایی برتری داشت، اما در ایجاد و تبدیل فرصتهای گلزنی، هنوز به میزان کارایی مطلوب نرسیده است. برای موفقیت بیشتر، تیم نیاز به بهبود بهرهوری در حملات و حفظ تعادل بیشتر بین دفاع و حمله دارد.