آرمان - یک تناقض و چالش بزرگی میان تیم «بی» و جنگ افروزان کاخ سفید با شخص ترامپ و اطرافیانش قرار دارد که رئیسجمهور آمریکا بر اساس سیاستهای خاصی که دارد به هیچ عنوان موافق جنگ به دلیل هزینههای سنگینی که دارد نیست. بنابراین میتوان گفت که این سیاستهای پیش از انتخاباتی اوست. لذا دونالد ترامپ سعی داشته تا کانونهای بحرانساز همچون کره شمالی را مهار نماید. تیم بی که شامل نتانیاهو، بولتون و بنسلمان و بنزاید است خواستار آن هستند که جنگی را بپا داشته و با هزینه آمریکاییها باشد. به هر حال اگر آتش جنگی در منطقه افروخته شود آمریکا مجبور خواهد بود به منظور حمایت از متحدان منطقهایاش خواه ناخواه وارد یک جنگ فرسایشی شود. چنین مسالهای آرزوی بولتون، نتانیاهو و شاهزادههای کم خرد سعودی و اماراتی است. لذا زمانی که هرگونه تحرکی برای خروج منطقه از بحرانهای حاد آغاز میشود و یا اینکه فعالیتهای دیپلماتیک از سر گرفته میشود برای آنکه بنا به خواست طرفین تنشزدایی صورت گیرد، متوجه میشویم که دستهایی نامرئی درپی ناامنسازی محیط امن خلیج فارس بر میآیند. در نتیجه این اقدامات سبب میشود تا واکنشها میان طرفین حاد و وارد فاز نظامی شود. این اصل ماجراست. در زمانی که شینزو آبه نخست وزیر ژاپن در تهران بسر میبرد برای تشنج زدایی متاسفانه اقدامی مشکوک انجام میشود که بدون شک تحت فرامین بنزاید انجام شده است. متاسفانه برخی از حکام منطقه نمیخواهند که مساله ایران و امنیت در منطقه خلیج فارس به سادگی فروکش کند. آنها کینه دیرینهای نسبت به ایران دارند که با توهمات خیال پردازانهشان در پی آن هستند که محیط خلیج فارس در جهت تنشزایی همیشه ناامن باشد. حال این سوال مطرح میشود که چرا این حادثهای که برای این دو نفتکش به وقوع پیوست کار ایران نیست؟ دلیل آن روشن است چون محموله این کشتی گاز اتانول صادراتی قطر (که مورد کینه و دشمنی عربستان و امارات بوده و در مقابل روابط نزدیک و دوستانهای با تهران دارد)، به مقصد ژاپن (که روابط بسیار دوستانه و نزدیکی با ایران داشته و نخست وزیرش در تهران بسر میبرد) بود. بنابراین طبیعی است که ایران از یک سو هیچگونه فعالیتی که به نفع عربستان و امارات باشد انجام نمیدهد و از سوی دیگر ایران هیچگونه فعالیتی بر علیه کشوری که همزمان نخست وزیرش در تهران حضور دارد انجام نمیدهد. مساله مهم دیگری که حائز اهمیت بوده این است که این حادثه مشکوک در نزدیکی آبهای ایران بهوقوع پیوسته است. به دلیل آنکه ایران مدعی تامین امنیت خلیج فارس مخصوصا در آبهای مرزی خودش بوده، عمدا این ناامنی را ایجاد کرده و در محیط امنیتی ایران در پی آن بودند که این ناامنی بهوجود آید. به نظر میرسد دشمنان ایران در پی آن هستند که با ضربه زدن به منافع دیگر کشورها در خلیجفارس انگشت اتهامشان را به سوی تهران نشانه رفته تا ایران را مسئول ناامنی در منطقه خلیج فارس جلو دهند چون قبلا از سوی تهران اعلام شده بود که اگر نفت ایران صادر نشود نفت دیگر کشورها نیز امکان صادراتش وجود ندارد. آنها از این مساله تحت عنوان یک بهانه استفاده کرده و در پی اعمال شریرانه خود با استمداد از چنین بهانه و اعلام موضع اعلامی و نه اعمالی هستند. در نتیجه حادثه مشکوک نفتکشهای ژاپنی یک توطئه مشترک آمریکایی، صهیونیستی،عربی به سرپرستی عربستان و امارات بوده است. از سوی دیگر شورای امنیت سازمان ملل متحد در دو جلسه اخیرش به استنادات روشنی نرسیده و بدون نتیجه به جلسات خود پایان داده است.