خبر کوتاه بود؛ اما سخت «نعمت احمدینسب درگذشت» قطعا در ابتدای شنیدن این خبر بسیاری از آنهاییکه این بزرگمرد را میشناختند همچون نگارنده دچار بهت، حیرت، آه و افسوس شدند. اما تقدیر و روزگار با کسی شوخی ندارد و افراد در هر جایگاهی که باشند با هر درجه اجتماعی باید در مقطعی از زمان رخ در نقاب خاک بکشند. دکتر نعمتا... احمدی نیز از این قضیه مستثنی نبود و پس از ماهها دست و پنجه نرم کردن با بیماری و گذران دوران نقاهت بالاخره روحش آسمانی شد. دکتر احمدی چهره رسانهای و شناخته شدهای بود که بسیاری با وی آشناییت داشتند اما به واقع توصیف آن مرحوم را باید از سیاسیون، حقوقدانان، وکلا، اساتید دانشگاه، خبرنگاران و روزنامهنگاران پرسید و هم آنها هستند که امروز بیشتر آه و حسرت را در فقدان آن وکیل آزاده میکشند. دکتر احمدی شخصیتی چند وجهی و نگاهی بلند داشت و نسبت به همه مسائل با دیدگاهی کارشناسانه مینگریست. بهویژه در حوزه مسائل حقوقی و قضائی که به قرائت بسیاری؛ خودش از یگانههای دوران محسوب میشد و همواره در رسانهها نظرات کارشناسیاش منعکس میشد. شاید بسیاری از خوانندگان یا مخاطبانی که اخبار را بهصورت عمومی دنبال میکنند رزومه دکتر نعمت احمدی در این چند خط خلاصه شود که «نعمت احمدینسب متولد ۱۳۳۴ بود. او دانشآموخته حقوق و دکترای تاریخ بود و وکیل بسیاری از روزنامهنگاران در دهه ۷۰ و پروندههایی همچون قتلهای محفلی در کرمان بود.» اما به نگاه اهالی رسانه نعمت احمدی شخصیتی ورای یک کارشناس حقوقی بود. این وکیل و حقوقدان همواره در هر موردی از موضع مردم به مساله نگاه میکرد و همواره دغدغه مردم و در کنار آن توسعه و پیشرفت کشور را داشت و اتفاقا همواره نیز پیشنهاداتی را در حوزههای مختلف برای رشد و توسعه بیشتر ارائه میداد. این استاد دانشگاه که خود نیز در زمره اساتید اخراجی در سالیان گذشته بود، در این خصوص همواره معتقد بود که اگر اساتید نخبه و مجرب از دانشگاه کنار گذاشته شوند نه تنها به لحاظ علمی دانشگاهها با افت کیفی مواجه خواهند شد؛ بلکه دانشجویان نیز آنچنان اطلاعات گرانسنگی در نخواهند یافت. مرحوم احمدی در مواجهه با خبرنگاران همواره با رویی گشاده برخورد میکرد و در هر ساعتی که با وی تماس حاصل میشد با ملاطفت و مهربانی پاسخگو بود و مطابق با موضوع مورد بحث مطالب کارشناسی خود را عنوان میکرد. حتی زمانیکه وی را با نامهربانی از دانشگاه کنار گذاشتند و پروانه وکالتش را باطل کردند نیز ضمن گلایه و انتقاد از رویه نادرست به کشاورزی بازگشت. احسان اسقایی، خبرنگار «آرمان ملی» درخصوص درگذشت دکتر احمدی میگوید: همین چند ماه قبل بود که پیام داد درست است که بیمارم اما هنوز کلهام بوی قرمه سبزی میدهد. صبح دیروز که با دکتر نجفی توانا، رئیس اسبق کانون وکلا صحبت میکردم و خبر فوت دکتر احمدی را دادم ایشان صراحتا گفتند که آقای احمدی از وکلای خوب بودند. از احمدینژاد خوشش نمیآمد و در گفتوگو با من در آن سالها گفت مردم هم میتوانند او را از طریق دادگاه صالحه محاکمه کنند. مرحوم هاشمی رفسنجانی از آن مصاحبه خوشش آمده بود و به احمدی گفته بود مرحبا شنیدهام که سنگ تمام گذاشتی. هر چند منتقدی جدی بود اما هیچگاه منافع ملی را زیر پا نگذاشت.» حال از آن مرحوم برای اهالی«آرمان ملی» تنها صدایی دلنشین، یادداشتها و مصاحبههایش باقی مانده است. نعمت احمدی دوستدار مرحوم آیتا... هاشمی بود. او در زمره وکلای آزاده و آزاداندیش بود. آخرین گفتوگوی او در خصوص اعتراضات مردمی به علت عدم اجرای فصل سوم قانون اساسی است.
*احمدی خیلی وطنپرست بود
یک فعال سیاسی اصلاحطلب در ارتباط با نگاه و نگرش مرحوم نعمت احمدی به مسائل جامعه و کشور اظهار داشت: دکتر احمدی نگاهش نسبت به توسعه و پیشرفت ایران خیلی عمیق و وطنپرستانه بود. به نحوی میتوان گفت ادامه باستانی پاریزی بود چون دکتر باستانی پاریزی هم کرمانی بود و از لطافت در نگارش برخوردار بودند. فیاض زاهد به «آرمان ملی» گفت: دکتر احمدی نیز تا زمانیکه زنده بود و هنوز بیمار نشده بود برای همه رسانهها از جمله آرمان ملی مینوشت. مرحوم احمدی زندگیاش را از کشاورزی اداره میکرد و پس از اینکه بعد از انقلاب ممنوعالوکاله شد به کشاورزی در باغ پستهای در غرقآباد میان ساوه و همدان مشغول شد. این استاد دانشگاه بیان کرد: دکتر احمدی زمانیکه دوباره توانست وکالت کند؛ وکیل فعالان سیاسی و روزنامهنگاران و مردمان گرفتار بود و شاید یکی از معروفترین پروندها ماجرای قتلهای محفلی کرمان بود و در حوزههای سیاسی نیز وکالت بسیاری از سیاسیون را عهدهدار بود. زاهد ادامه داد: متاسفانه سال گذشته عذر ایشان را از دانشگاه خواستند و به نظر من علت تشدید بیماری آقای دکتر احمدی ممنوعالتدریسی و ممنوعالوکاله شدن وی بود. زاهد در خصوص آخرین ملاقاتش با مرحوم دکتر احمدی اظهار کرد: چهارشنبه بعد از مدتها ایشان را در بیمارستان آتیه دیدم که دستگاهها را از وی جدا کرده بودند و قابل صحبت کردن بود و سراغ من را گرفته بود که خودم ر ا سریع رساندم و خیلی با او گفتیم و خندیدم و تلفن خیلی دوستان که نعمت دوست داشت صدایشان را بشنود گرفت. آنجا به من جملهای گفت که بسیار دردناک بود که اینها میخواهند با این کارهایشان من را تحقیر کنند و من پاسخ دادم که تو تحقیر نمیشوی و بزرگتر شده و منزلت و جایگاهت بالاتر خواهد رفت. زاهد تصریح کرد: آدمها بعضی وقتها از غصه، فشار و قدر ناشناسی زندگی برایشان سخت میشود و به هر حال عدهای با دکتر احمدینسب که نگاهی ملی، میاندارانه، اصلاحطلبانه و خیرخواهانه داشت، نساختند. نعمت را دق مرگ کردند. واقعیت این است که نعمت احمدی هیچگاه زندگیش را بر مبنای حقوق دانشگاه و حقالوکاله اداره نمیکرد و اصلا محتاح این مسائل نبود آدمی آزاده و آرمانخواه بود. بهنظر من برخوردهای سال آخر خیلی به نعمت لطمه زد.
* از حریم رسانهها دفاع میکرد
یک فعال سیاسی اصلاحطلب اظهار داشت: آقای دکتر احمدی از دوستان خوب ما بود که از سالیان پیش خدمت ایشان ارادت داشتیم و معمولا در مناسبتهای مختلف و برنامههای مختلف وی را زیارت میکردیم، اما بیشتر به واسطه حضور در فعالیتهای سیاسی و بودن در وزارت کشور و مواجهه با پروندههای سیاسی و حقوقی که پیش میآمد خدمتشان میرسیدیم و از نظرات ایشان بهره میگرفتیم. جهانبخش خانجانی به «آرمان ملی» گفت: ایشان از وکلایی بودند که هم به تاریخ مسلط بود و هم موضوعات حقوقی و آشنا بود. وی افزود: در دورانی که روزنامهها تحت فشار قرار گرفته بود ایشان از وکلایی بود که محکم در دفاع از حریم آزادگی رسانهها و روزنامهها یک تنه به میدان آمد و در دفاع از روزنامهنگاران و رسانهها تلاش زایدالوصفی داشتند. سخنگوی وزارت کشور دولت اصلاحات تصریح کرد: دکتر احمدی با روحیه بشاش به همه افراد روحیه میداد خصوصا در وقایع 88 که خود ما هم دچار مشکل شده بودیم بعد از آزادی از دیدگاههای عملی و حقوقی ایشان بهره میبردیم. فقدان چنین شخصیتی بهنظر من برای جامعه سیاسی و حقوقی ایران خیلی سخت است و جایگزین ایشان را به سختی میتوان پیدا کرد.