در مرز بین عشق زمینی و وحدتِ وجودِ عرفانی
شعرِ فرناز جعفرزادگان، شعری است پاکیزه، منسجم و بسیار زیبا از نظرِ بیانِ وحدت. او با استفاده از استعارهیِ شکفتن، رابطهیِ میانِ خود و دیگری را از یک رابطهی فیزیکی به یک رابطهی انداموار (ارگانیک) تبدیل کرده است.
کد خبر: ۱۵۱۸۳۹۳ تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۶/۰۱