آرمان - سینما، جزیره نیست. فیلمسازى در خلأ اتفاق نمىافتد و فیلمسازان هم بخشى از جامعه جهانى هستند و فیلمهایشان محصول تحولات سیاسى، اجتماعى و اقتصادی روزگارشان است. همین امروز در اطراف ما اتفاقات مهمى روى میدهند. کافیست سری به خبرگزاری، جراید یا صفحات مجازی بزنید و عكسها را تماشا کنید، در سودان مردم حكومت نظامیان را به رسمیت نمىشناسند و خواستار سرنگونى سرهنگها هستند. در الجزایر مردم به هیچچیز، جز کنار رفتن حکومت رضایت نمیدهند و دستگیرى بعضى از افراد حكومتى مردم را به خانههایشان برنگردانده است. در میانمار دو خبرنگار كه دوسال پیش به جرم افشاى اسنادى درباره قتلعام مسلمانان به هفتسال زندان محكوم شده بودند، پس از پانصد روز، آزاد شدند. بحران در ونزوئلا ادامه دارد و سیل مهاجرت مردم از كشور متوقف نشده است. دولت اردوغان پیروزى حزب جمهوریخواه مردم را در انتخابات شهردارى استانبول، باطل اعلام كرد. امروز استانبول صحنه تظاهرات وسیعى علیه این تصمیم است. گفته شده كه بهزودى یكمیلیون حیوان و گونه گیاهى (یكهشتم طبیعت كرهزمین) بر روى زمین یا در كف اقیانوسها، نابود خواهند شد. این اتفاقات همه جامعه بشرى را تحتتاثیر قرار میدهند. همیشه در كلاسهایى كه سینما تدریس میكنم، دانشجویانم را تشویق میكنم تحولات سیاسى را دنبال، مطالعه و حتى تحلیل كنند . سینماى آینده، فیلمساز بیسواد نمیخواهد. آگاهی در حرفه ما، بسیار حیاتىتر از آنیست كه ممكن است بهنظر بیاید و باور كنید یكى از مشكلات سینماى ما، بىرودربایستى، ناشى از نگاه سطحی، باسمهاى، كمعمق و بىظرافت همه ما (بهخصوص كارگردانها، نویسندگان و تهیهكنندگان) به اتفاقاتى است كه در جهان اطراف ما همواره در حال روىدادن است. این دلیل اصلى توجه من به پارهاى از مسائل سیاسى در نوشتههایم و صفحههایم در شبکههای مجازی است. به عقیده بنده آگاهی در حرفه ما، حیاتى است و باید با آن توجه جدی شود.