رئیس‌جمهور قاطع اما صبور باشد

آرمان - پروسه سوال از رئیس‌جمهور به هر صورت که بود از قوه به فعل درآمده و رئیس‌جمهور امروز صبح به مجلس می‌رود. گرچه پیش از این بسیار گفته شده که در شرایط حاضر سوال از رئیس‌جمهور راهگشا نیست، اما امید می‌رود که شرایط مجلس به گونه‌ای پیش رود که رئیس‌جمهور مجبور به افشاگری نباشد و بتواند سخنان اقناع کننده‌ای را بیان کند. البته چون شروع کننده مجلس است، اگر از سوی نمایندگان فضای اتهام‌زنی و هتاکی به راه افتد، طبیعی است که عکس‌العمل آن از سوی آقای روحانی خیلی نمی‌تواند ملاطفت‌آمیز باشد. اگر چنین چیزی رخ دهد دولت در افکار عمومی متهم به ضعف خواهد شد و گفته‌های مخالفان و سوال کنندگان بر حق جلوه خواهد کرد. بنابر این کاملا بستگی دارد که مجلس چه رویکردی نسبت به این مساله نشان دهد. اگر لحن نمایندگان واقعا سوالی باشد و اتهامی در آن لحاظ نشود درباره علل افزایش نرخ ارز یا علل جهش ناگهانی قیمت‌ها این مسائل را می‌توان توضیح داد. البته برخی اوقات سوال‌هایی مطرح می‌شود که ظاهر سوال دارد، اما تاکید بر امر دیگری دارد بدین گونه که با ذکر اتهاماتی مطالبی تحت عنوان سوال بیان شود. در این صورت انتظار می‌رود که رئیس‌جمهور مطالبی را بیان کند که به‌نظر می‌رسد به نفع سوال کنندگان و دولت نیست و اصولا فضای تیره و تاری را جلوه‌گر خواهد کرد. فردای چنین روزی اگر در میان مردم برویم، خواهند گفت که در مجلس دست یکدیگر را رو کردند که این تلقی خیلی بدی است. گرچه هیچکس منکر نیست که بی‌تدبیری وجود دارد، اما مجموعه نظام برای این هستند که همین مسائل را اصلاح کنند و یکی از مهم‌ترین اصلاحگران نیز مجلس است به شرطی که خود گرهی بر نابسامانی‌ها اضافه نکند. انتظار این است که روز سوال از رئیس‌جمهور شاهد مجلس بالغی باشیم که در آن نمایندگان به مصلحت و مشکلات مردم توجه دارند. از طرف دیگر آنچه که بدان احتیاج نداریم اتهام‌زنی و نطق‌های آتشین در بیان مشکلات مردم است. کیست که نداند مردم چه مشکلاتی دارند، اما اینکه برخی بخواهند از این فضا برای نطق‌های آتشین انتخاباتی استفاده کنند و سپس از ایستادن در مقابل رئیس‌جمهور بر خود ببالند بر مدار انصاف و عدالت نیست. لذا از نمایندگان انتظار می‌رود که تن صدای خود را در حداقل ممکن قرار دهند و در آرامش کامل سخن بگویند. افرادی که پشت تریبون مجلس قرار می‌گیرند باید بدانند که صدها نفر مثل آنها می‌توانند نطق‌های آتشین کنند. حال که دست بر قضا این تریبون به نمایندگان رسیده خیلی دست و پای خود را گم نکنند. در طرف مقابل از رئیس‌جمهور نیز انتظار می‌رود که اگر تندی شنید نه با رویکرد متقابل بلکه باقاطعیت پاسخ دهد. آنچه در ساخت اقتصادی جامعه اتفاق افتاده نهایت ناجوانمردی است. آنچه در استیضاح وزرای کار و اقتصاد مشاهده شد چندان مطلوب نبود و هیچ چیزی را اثبات نمی‌کند چرا که نباید افراد تقصیر‌ها را به گردن یگدیگر بیندازند و باید سهم خود را ببینند. نمی‌توان گفت مجلس در ایجاد این وضع بی‌تاثیر بوده، چرا که بودجه‌ها به دست مجلس رسیده و در مجلس تصویب شده است. اگر رویکرد، کنترل تورم و پایین نگه داشتن نرخ دلاربوده، مگر مجلس بر عملکرد دولت در این عرصه صحه نگذاشته است؟ لذا اگر سیاستی اشتباه بوده همه باهم تصمیم گرفتند. دولت، مجلس و هر ارگانی به اندازه خود سهمی در این ماجرا دارد. گرچه نباید از یاد برد جناحی که طرح سوال کرده خود چندان مبرا نیست. از سوی دیگر انتظار این نیست که دولت اعلام تبری کند و بگوید مشکلی ندارم. اگر قبول داریم که مشکل کشورمان بی‌اعتمادی است، باید کاری کنیم که این بی‌اعتمادی‌ها کاهش یابد.