آرمان - هرساله چندهزار نفر در جادههای کشور جان خود را از دست میدهند و چندصدهزار نفر هم بر اثر حوادث ترافیکی مصدوم و معلول میشوند، آماری حیرتآور که کنترل آن تنها اقدام عملی و موثر مسئولان را میطلبد. هر چند در سالهای اخیر میزان تصادفات و بالطبع تلفات جادهای کنترل شده است و نهادهای مسئول کمی قبلتر از آغاز تعطیلات نوروزی یا تابستانی اقدامات گستردهای را برای کاهش تصادفات و تلفات انجام دادهاند؛ اما نگاهی به آمار تلفات در برخی زمانهای خاص به شدت نگرانکننده است.همانطور که از حوادث یک هفته نخست تعطیلات سال گذشته بر میآید، فجایع رانندگی سال 96 وحشتناکتر از تمامی پیشبینیها بوده است که غالبا از بی احتیاطی رانندگان و البته غیر استاندارد بودن راهها و در رتبه آخر شرایط نامناسب جوی ناشی میشود.و البته در کنار این موارد باید به کوتاهی وزارتراه در تامین ایمنی جادهها اشاره کرد که البته وقوع رویدادهای بهتآوری نظیر سقوط سنگ در جادههای کوهستانی و نداشتن شانهخاکی و ناایمن بودن مسیرهای بینشهری نیز به این موارد افزوده میشود؛ آنطور که در طی 3 ماه نخست امسال 5 تن در اثر سقوط سنگ در جاده چالوس جان خود را از دست دادهاند و مسئولان همچنان اقدام چشمگیری برای مناسبسازی این مسیر انجام ندادهاند.بر پایه این گزارش، میزان تلفات تعطیلات نوروزی 96 در پنج روز اول 145 کشته و 2950 زخمی بوده است که تا آخر فروردین ماه این آمار به 1164 کشته رسیده است.همچنین طبق آمار رسمی سازمان پزشکی قانونی در سال 96، بیشترین کشتههای حوادث رانندگی مربوط به شهریور ماه با یکهزار و 746 نفر و پس از آن تیرماه با یکهزار و 610 نفر بوده است؛ ضمن آنکه روز 9 تیرماه با 77 کشته پرتلفاتترین روز در نیمه اول امسال بوده است. این رقم در مقایسه با مدت مشابه سال قبل (یکهزار و 474 فوتی) 9.5درصد بیشتر شده است.در نیمه اول امسال نیز 5هزار و 758 نفر در محورهای برونشهری، دوهزار و 331 نفر در مسیرهای درونشهری، 585 نفر در مسیرهای خاکی روستایی و 17 نفر نیز در مسیرهایی نامعلوم جان باختهاند.در 6ماهه نخست امسال 179هزار و 795 مصدوم تصادف به مراکز پزشکی قانونی مراجعه کردهاند که این تعداد نسبت به نیمه اول سال گذشته(178هزار 887 نفر) نیمدرصد افزایش یافته است.بر اساس گزارش نهادهای رسمی، در پنج سال گذشته (1391 تا 1396) 919 نفر در حوادث رانندگی اتوبوسهای مسافربری جان خود را از دست دادند که بیشترین آن با 237 نفر در سال 1391 و کمترین آن با 172 نفر در سال گذشته به ثبت رسیده است.هر 30 دقیقه یک نفر بر اثر تصادف در ایران میمیرد و بر اساس اعلام مسئولان سوانح و تصادفات رانندگی سومین عامل مرگومیر در کشور است، که علاوه بر از بین رفتن سرمایههای انسانی هرساله هزینههای هنگفتی نیز صرف این حوادث میشود.ایرج حریرچی، قائم مقام وزیر بهداشت در شهریورماه امسال اعلام کرده که سالانه 39میلیارد دلار از درآمد ملی ما بهصورت مستقیم و غیرمستقیم بهدلیل حوادث و سوانح ترافیکی از بین میرود، حال باید دید که آیا نمیتوان همین هزینه را برای ایمنسازی راهها اختصاص داد تا علاوه بر کاهش این تلفات از رنج خانوادههای مصدوم و معلول این حوادث کاست؟ آنچه بهنظر میرسد این است که حل این معضلات یک همت جمعی از سوی مسئولان و البته خودروسازان را میطلبد تا با فاصله گرفتن از حرف و شعارهای هر ساله، آستین بالا زده و چارهای جدی برای این وضعیت بحرانی بیندیشند.