سخنی با اصلاحطلبان مجلس و فراکسیون امید
آرمان - پرسشی مطرح است مبنی بر اینکه چرا نمایندگان محترم مجلس بهویژه فراکسیون امید و آن تعداد معدود از نمایندگانی که لباس اصلاح و اصلاحگری بر تن دارند و باید بازتابدهنده صدای ملت بهنمایندگی از آنان باشند، متاسفانه جز موارد نادری، علیالاغلب مهرسکوت برلبها زده و زبان درکام نهاده و تلاش میکنند دانشآموزان آرامی باشند و نمره بیست بگیرند و عزیز و محترم باشند، اما در عمل نزد منتخبان خود مغبون و بدهکار و تضییعکننده حقالناس قلمداد شوند؟ درحالی که انتظار حداقلی این است که نمایندگان محترم باید تجلی عینی و عملی خواستها و مطالبات ملت باشند و همواره حق ملت را مطالبه و استیفا کنند. مردم تریبونی در اختیار ندارند و تنها امیدشان موکلان منتخب خود است که بهنمایندگی از آنان باید پیگیر مطالباتشان باشند. اما شگفتا که درعمل شاهد هستیم که گروهی از نمایندگان محترم بهجای قانونگذاری و نظارت برعملکرد نهادها و موسسات خصوصی و عمومی و پاسخگو کردن آنان در قبال عملکردها و اعتبارات دریافتی، نهتنها اقدامی شایسته و شفاف را صورت نمیدهند، بلکه متاسفانه مسئولیتهای نظارتی خود را در حد تطبیقدادن خود با مصلحتها تنزل داده، تا شاید چند روزی بیشتر در قدرت بمانند. تداوم این مسیر سبب شده است نمایندگان مجلس محترم به حاشیه رانده شده و درعمل نه درسیاست داخلی و نه در سیاست خارجی قادر به ایفای نقش موثر خود نباشند. این استنباط به ذهنها متبادر میشود که گویا نمایندگان میخواهند بیش از آنکه مورد پسند مردم و موکلان خود باشند، بیشتر تلاششان این است که موردپسند سایرین باشند، درحالی که مردم به نمایندگان فعلی رأی ندادهاند که با عمل نکردن به مسئولیتهای قانونی خود در قانون اساسی، راهیابی خود را به دورهای بعدی مجلس تضمین کنند. پرسش این است که آیا عزیزان نماینده در مقابل بهتاراج رفتن سرمایههای ملت و اختلاسهای نجومی و بدهی 700هزار میلیارد تومانی دولت به بانکها و ورشکستگی صندوقهای بازنشستگی و تنزل 25درصدی درآمدسرانه، پاسخ محکمهپسندی دارند و آیا مجلس و از همه مهمتر اصلاحطلبان معدود مجلس فعلی، باید همواره مهر سکوت برلبهای خود بنهند و از کنار این همه نابسامانیها و کجیها و انحرافها بهسادگی بگذرند و سکوت خود را توجیه کنند؟ اصلاحطلبانی که خود را مدعی اصلاح نابسامانیها میدانند، کدام برنامه اصلاحی را تاکنون در دستورکار خود قرار دادهاند؟ مضافا اینکه در انتظار چه معجزهای نشستهاند؟ مگر معجزهای جز عملکردن به مسئولیتهای خود در قانون اساسی که برعهده شما گذاشته شده است، دارید؟ پس چرا درعمل بهطور کامل بدان عامل نیستید و مطالبه عمل به قانون اساسی را نمیکنید و عملکرد دستگاهها را در ترازوی قانون اساسی و قانون مصوب خودتان نمیسنجید؟
