جای خالی شایسته‌سالاری

آرمان - در ساختار دموکراتیک هر کسی به‌ اندازه تلاش و اندیشه‌اش رشد می‌کند. در کشور ما زمانی این نتیجه دیده خواهد شد که نظام حزبی جای رانت و رابطه را در ایجاد فرصت برای افراد بگیرد. اکنون اما متاسفانه برخی به دلایل مختلف امکان حضور در عرصه را از دست می‌دهند و برخی دیگر با استفاده از رانت‌های گوناگون از انواع امکانات بهره می‌برند. در این شرایط برخی از افرادی در مصادر قرار می‌گیرند، در طراز ملت ایران قرار ندارند و در نتیجه بروز و ظهور مورد انتظار در آنجا دیده نمی‌شود. چنین ساختاری در موارد متعدد موجب آقازاده‌سالاری شده و کسانی را به قدرت رسانده که بعضا مدیریت کشور را سهم خود می‌خوانند. رفتار آقازادگی در درصد زیادی از فرزندان مسئولان کشور دیده می‌شود و در مقابل فرهنگ تحزب هنوز اجرا نشده و در برخی مواقع به فخرفروشی آقازاده‌ها روبه‌رو می‌شویم. اگر فرآیند دموکراسی اجرا شود هزینه اداره کشور به حداقل می‌رسد و فرهیخته‌ترین‌ها در عرصه حضور پیدا خواهند کرد. آقای روحانی در گفت‌وگوی اخیرش اعلام کرد به هیچ حزبی وابسته نیست اما در حال حاضر یکی از احزاب کوچک نقشی تعیین کننده یافته است. مثلا وزیری انتخاب می‌شود که در اولین مصاحبه‌اش به جای اشاره به مشکلات اساسی در حوزه کاری‌اش در مورد عشق و عاشقی سخن می‌گوید. با وجود حضور شخصیت‌هایی مانند خود رئیس جمهور، ‌آقای محمدجواد ظریف و... اما دولت می‌توانست در مورد مسائلی مانند زلزله دوراندیشی بسیار موثرتری را از خود نشان دهد. از سوی دیگر برخی افراد که با نام لیست امید به مجلس راه یافتند بیشتر موجب ناامیدی رای دهندگان شدند و فقط از سرمایه جریان اصلاح‌طلب استفاده کردند تا وارد عرصه قدرت شوند. نوعا در مصوبات مجلس مشخص می‌شود کار تحقیقی و مطالعاتی ضعف دارد و نتیجه آن مشکلاتی است که در برخی مصوبات دیده می‌شود. اگر روند دموکراسی به صورت منطقی در کشور شکل می‌گرفت شایسته‌سالاری جای رانت‌بازی را می‌گرفت و اگر شایسته سالاری وجود نداشته باشد برای کشور هزینه‌ای ایجاد می‌شود که غیر منطقی است. بر اساس قانون اساسی و توصیه‌های بنیانگذار انقلاب ما باید به طرف مردمسالاری به معنای حقیقی برویم. مردم باید به ‌این ضعف‌ها بیش از پیش حساس شوند و افرادی که بر کرسی صدارت و مدیریت نشسته‌اند بدانند در پیشگاه خدا و تاریخ باید پاسخگو باشند.