تصویر متزلزل قدرت آمریکا در جنوب‌شرق آسیا

آرمان - جسد 10 ملوان آمریکایی که حدود یک هفته پیش بر اثر برخورد رزمناو آمریکایی با یک کشتی تجاری در آب‌های نزدیک مالزی و سنگاپور ناپدید شده بود، پیدا شد. به‌گزارش ایرنا، این حادثه دریایی بالطبع پیامدهایی برای آمریکا خواهد داشت. نخست اینکه سنجش قدرت دریایی آمریکا که همواره بر حضور خود در آب‌های منطقه جنوب شرق آسیا تاکید کرده را نشان می دهد و دوم اینکه باعث شکل‌گیری تصویر ذهنی کشورهای منطقه نسبت به توان و قدرت دریایی آمریکا می‌شود. اگر پیش از این برخی کشورهای منطقه از جمله فیلیپین در دوران ماقبل رودریگو دوترته رئیس‌جمهوری این کشور، آمریکا را قدرتی برای مقابله با ادعاهای پکن در مورد مالکیت دریای جنوبی چین می‌دانستند، اکنون این تصور ذهنی تحت تاثیر برخورد ناو آمریکایی دستخوش تغییر و تحول شده است. شبکه خبر آسیا روز دوشنبه اعلام کرد غواصان پس از حدود یک هفته موفق به یافتن جسد 8 ملوان آمریکایی رزمناو شدند و جسد دو ملوان دیگر نیز پیش‌تر پیدا و شناسایی شده بود. آمریکا که بر اثر این حادثه 10 ملوان 20 تا 30‌ساله خود را از دست داد، در یک سال گذشته شاهد وقوع چهار سانحه اصلی برای ناوگان خود در منطقه آسیا و اقیانوس آرام بود. وقوع این قبیل سوانح، جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا را بر آن داشت که خواستار انجام تحقیقات گسترده در مورد چرایی این سوانح شود. برخورد ناو آمریکایی متعلق به هفتمین ناوگان آمریکایی مستقر در ژاپن که سال گذشته رخ داد، برخورد ناو مک‌کین و سانحه ناو یو.اس.اس فیتزجرالد در ماه ژوئن سال جاری در آب‌های ژاپن که باعث کشته‌شدن هفت ملوان شد، از جمله مواردی است که پنتاگون خواستار انجام تحقیقات جامع در مورد آنها شده است.نتایج این تحقیقات اگرچه ممکن است بتواند به سوانح دریایی آمریکا پایان دهد و یا از میزان آنها بکاهد، اما اکنون کشورهایی همچون چین و روسیه می‌توانند از این وقایع منتفع شود. پکن که مدعی مالکیت بر بخش‌هایی از آب‌های دریای جنوبی چین است، علاوه بر رقبای منطقه‌ای همچون مالزی، برونئی، ویتنام و فیلیپین، از سویی با تنش‌هایی از سوی آمریکا مواجه است. آمریکا، آزادی حق دریانوردی را از حقوق پایه خود می‌داند و خواستار حضور در آب‌هایی است که گفته می‌شود بیش از پنج‌هزار‌میلیارد دلار از تجارت جهانی از طریق آن انجام می‌شود. اگرچه ناگفته پیداست آمریکا علاوه بر منافع اقتصادی، به‌دنبال تحقق اهداف سیاسی خود در منطقه است، اما در مقابل این خواسته موانعی از جمله چشم‌اندازهای چین و روسیه نیز وجود دارد که آمریکا باید راهی برای غلبه بر آنها بیابد. روسیه که اکنون کشورهایی همچون ویتنام و اندونزی را زیر ذره‌بین تلاش خود برای حضور در منطقه قرار داده، خواستار حضور قدرتمندتر در آب‌های منطقه جنوب شرق آسیاست. همکاری‌های نظامی با ویتنام و توسعه همکاری‌های مختلف به‌ویژه در بخش انرژی اندونزی راهی است که می‌تواند، مسیر حضور روسیه در جنوب‌شرق آسیا را هموار سازد. چین نیز ضمن تلاش برای افزایش همکاری خود با اندونزی و ویتنام، بیشتر توجه خود را صرف نزدیکی به فیلیپین و مالزی کرده است تا پایه‌های حضور خود را در این منطقه مستحکم کند. تحقق این قبیل تلاش‌ها برای همراه‌شدن با هر یک از کشورهای منطقه، نیازمند ارائه تصویری قدرتمند از توان نظامی و یا اقتصادی کشور مقابل است تا باعث اطمینان طرف دیگر شود. در صورتی که هر یک از قدرت‌های جهانی که خواستار حضور در این منطقه هستند، با عملکرد خود باعث ایجاد شک و تردیدهایی در خصوص میزان قدرتشان شوند، رقابت با سایر رقبا مشکل می‌شود، مشکلی که اکنون گریبانگیر آمریکا شده است.