آرمان - فیلم «ملی و راههای نرفتهاش» در جشنواره فیلم سلامت اکران شده است. شاکله اصلی این فیلم را خشونت تشکیل میدهد و در واقع بخش اصلی در مورد خشونت علیه زنان است. زمانی که فیلم جلوتر میرود به موضوع خشونت علیه کودک و فرزند نیز میپردازیم. در این فیلم در مورد یک چرخه صحبت میکنیم که امروز در جامعه ما و در بسیاری از کشورهای دنیا در حال رخدادن است. در نظر بگیرید کودکی را که از دوران نوزادی کتک میخورد و از لحاظ روحی و روانی صدمه میبیند و بهصورت کلی جسم و روح او آسیب میبیند؛ انگار زندگی برای او بهگونهای برنامهریزی میشود که در آینده این مسیر پرخاشگری در او نهادینه شود و حتی در بزرگسالی خود با شدت بیشتری آن را بر روی دیگران و اطرافیان اعمال کند. بنابراین باید بدانیم با صدمهای که با تربیت نادرست و اعمال خشونت به فرزندان خود وارد میکنیم، در آینده عواقب سنگینتری در انتظار ما خواهد بود، زیرا این کودک روزی بزرگ میشود و در بزرگسالی همین رفتار را حتی با شدت بیشتری در جامعه از خود بروز میدهد. اسم هنری که ما در آن فعالیت میکنیم، «هنرهای دراماتیک» است. این وظیفه اصلی یک هنرمند یا یک فیلمساز است که اتفاقاتی که زیر پوست شهر در جریان هستند را بهصورت درام دربیاورد و به مردم نشان دهد. ما برای مردم درام میسازیم، دست روی سوژههایی میگذاریم که در جامعه روی آنها به هر نحوی سرپوش گذاشته میشود یا درست به آنها پرداخته نمیشود یا حتی نوع پرداخت به آن بهصورتی است که کسی علاقهای به دیدن و شنیدن و خواندن در مورد آن ندارد و همینجاست که نقش سینما و هنر مشخص میشود تا در قالب درام، فیلمنامه و قصه این مشکلات و آسیبها برای مردم بیان و عواقب آن روشن شود. ما باید فیلمهایی بسازیم که پرسمان و گفتمان برای مردم و مخاطب ایجاد کند تا پس از تماشای آن در مورد سوژه بحث انجام شود و حتی راهکار و درمان برای آن ارائه شود. در جشنواره سلامت متخصصان، پزشکان و روانشناسان در سالن سینما حضور پیدا میکنند و در مورد فیلمهایی که در حوزه تخصصی آنها ساخته شده، نظر کارشناسانه میدهند و این بستر بسیار مناسبی است که فراهم شده تا این ارتباط میان جامعه هنری و جامعه پزشکان ایجاد شود. جشنوارههای تخصصی مانند «سلامت» یا «شهر» بسیار مفید هستند. جشنوارههایی که در آنها فیلمهایی در موضوعات سیاسی، اجتماعی، سلامت و... ساخته میشود، مـیتـوانـنــد رخــداد مفیدی را رقم بزنند. این جشنوارهها کمک میکند که هنرمندان به این باور برسند که تلاشهای آنها روی سلامت اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جامعه تاثیر میگذارد.