تداوم خشکسالی و ضرورت مدیریت منابع آب
آرمان ملی آنلاین -سال آبی جدید ایران از مهرماه هر سال شروع میشود و میزان بارشها در سال گذشته آبی نشان میدهد یکسوم کمتر از میانگین بلندمدت بوده و تمام استانها با کمبارشی شدیدی مواجه بودند.
صرفهجویی مصرف آب در همه بخشها ضروری است
مازیار غلامی سرپرست اداره کل هواشناسی استان تهران درباره پیشبینی بارندگی و دما در فصل پاییز اظهار کرد :جدیدترین خروجیهای مدلهای پیشبینی فصلی بیانگر آن است که متوسط بارش سه ماه آینده استان تهران کمتر از نرمال و در خوشبینانهترین حالت در حد نرمال باشد این در حالیست که متوسط دما طی سه ماه آینده حدود ۰.۵ تا ۱ درجه سلسیوس بیشتر از نرمال برآورد شده است.وی افزود: بر این اساس تا نیمه اول پاییز به نظر میرسد که کمبارشی و خشکسالی ادامه داشته باشد و صرفهجویی مصرف آب در همه بخشها اعم از کشاورزی، صنایع و حتی مصارف خانگی و مدیریت منابع و مصارف آب ضروری است.سرپرست اداره کل هواشناسی استان تهران درباره مقدار بارش( پهنهای) در شهریورماه گفت: بررسی آماری مقادیر بارش ثبت شده در ایستگاههای هواشناسی استان، بیانگر آن است که مقدار بارش (پهنهای) شهریور در سطح استان، ۰.۷ میلی متر بوده است که در مقایسه با بلند مدت ۹۰ درصد کاهش داشته است.
کاهش سطح منابع آبهای زیرزمینی
فیروز قاسمزاده سخنگوی صنعت آب نیز روز ۲۰ شهریورماه امسال در باره وضعیت منابع آبی و بارشهای کشور گفت: امسال هم مانند سال گذشته خشکسالی تداوم دارد و همین امر سبب شده با کاهش سطح منابع آبهای زیرزمینی و آبخوانها روبرو شویم. وی افزود: بارندگیهای امسال باوجودآنکه نسبت به پارسال ۳۰ درصد رشد داشته؛ اما نسبت به شرایط نرمال ۱۸ درصد کاهش نشان میدهد.سخنگوی صنعت آب گفت: ۳۰ درصد رشد بارندگی تنها ۵ درصد حجم ورودی به سدها را افزایش داده است.قاسمزاده ادامه داد: اکنون سدها ۴۱ درصد پرشدگی دارند درحالیکه میبایست ۵۰درصد پرشدگی داشته باشند که این کاهش ناشی از شرایط خشکسالی است.
لزوم یک مدیریت جمعی برای پیشگیری از خشکسالی
مسئله ای که در این موقعیت کمبود منابع آبی، بررسی سریع و تصمیم گیری درست را می طلبد.تغییر اقلیم یا صدمات زیست محیطی هم در پی کاهش بارندگی ها و کمبود منابع آبی مطرح می شود تا جایی که مجامع علمی، روند این تغییرها را مطرح می کنند.منابع آبی در حال از دست رفتن است و با وجود بارش های اندک در سال های اخیر باید یک مدیریت جمعی و اقدام مؤثر صورت گیرد تا از افت بیشتر آب های زیر زمینی جلوگیری شود. اقدامی سازگارانه که کمبود بیشتر منابع آبی را به تاخیر بیاندازد.
