مرحله طنابکشی
آرمان ملی آنلاین - «اگر طرف آمریکایی از خود انعطاف نشان دهد ایران آمادگی دارد تا وارد مرحله اعلام توافق شود»؛ اظهارنظر اخیر وزیر امور خارجه کشورمان که به نظر میرسد ایران دو گام جلو و یک گام به عقب میرود و میخواهد ببیند هنوز پرونده هستهای برای امتیازگیری ظرفیت باقیماندهای دارد و نمیخواهد این تلقی ایجاد شود که دیگر کار تمام است و پرونده بسته شود. ایران به نحوی عمل میکند که هنوز علاقهمندی و تمایل طرفهای مقابل نسبت به احیا وجود داشته باشد. درواقع بخشی از چیزهایی که مورد اختلاف بوده را میپذیرد و انعطاف نشان میدهد. در مورد تضمینها، نحوه آزادسازی داراییها و چگونگی لیست سپاه و همچنین مسائل پادمانی که مورد اختلاف ایران و آژانس هست، راهحلهای میانی که قابل مذاکره باشد، ارائه میدهد. بنابراین ما در مقطعی هستیم که به نظر میرسد نه جواب مثبت و نه جواب منفی است ولی جوری جواب داده میشود که طرف مقابل احساس کند ایران واقعا یک انعطافی نشان داده است ولی همانطور که آقای امیرعبداللهیان گفت انتظار ایران این است که طرف مقابل هم از خود انعطاف نشان دهد. درحقیقت دو طرف در مرحله طنابکشی هستند که کدام یک میتواند بیشتر امتیاز بگیرد و آیا محلی برای امتیازگیری هست. ولی واقعیت این است که یکی از دو طرف نمیخواهد موضوع خاتمهیافته نه منفی و نه مثبت تلقی شود. از آنجا که همیشه گفتهام گزینه بعدی یا آلترناتیو عدم احیا برای هر دو طرف سنگین است و هیچکدام از دو طرف نمیخواهد فعلا وارد آن فاز شود. از طرف دیگر سپتامبر اجلاس آژانس است و ایران نمیخواهد آژانس، گزارش تند منفی صادر کند. چون قطعنامه این بار شورای حکام میتواند تند باشد اگر ایران با آژانس به یک جایی نرسد. چه برجام احیا شود و با طرفین به جایی برسد یا نرسد، مساله اختلاف ایران با آژانس اگر حل و فصل نشود و راهی پیدا نکنند، در اجلاس بعدی قطعنامه تندی علیه ایران خواهد بود. بنابراین ایران حواسش به این موضوع هست و نمیخواهد آن قطعنامه صادر شود. اما در دیپلماسی آخرین جواب تقریبا وجود ندارد و دیپلماسی یعنی هنر بازی با امکانات و ادامه دیپلماسی. اگر مناسبات دیپلماسی را قطع کنید به معنای شکست دیپلماسی است. بنابراین خود مهلت دادن یعنی قابل انعطاف بودن؛ یعنی ایران پیشنهادات سازندهای داشته که امیدوارکننده و شایسته بررسی است پس راهی باز میکنند که دوباره بتوان مذاکرات را ادامه داد.
