آرمان - کارگردان فیلم «پل سفید» اظهار کرد که مسئولان دولتی در حوزه تولید فیلمهای کودک ونوجوان باید از بحث تجاری فاصله بگیرند تا این سینما بتواند دوباره جان بگیرد علی قویتن کارگردان سینمای ایران با اشاره به اینکه فیلم سینمایی «پل سفید» در سی امین جشنواره فیلم کودکونوجوان حضور دارد، گفت: این فیلم هم برای مخاطب کودکونوجوان است و هم درباره کودکونوجوان است؛ در واقع میتوان گفت موضوع «پل سفید» داستانی است که بچهها در هنگام تماشای فیلم با شخصیتهای اصلی داستان ارتباط برقرار میکنند، چراکه مشکلات و معضلاتی را که ممکن است بر سر راه آنها پیش آید نشان میدهد، به همین دلیل مخاطب کودکونوجوان به راحتی با شخصیتهای اصلی داستان همذاتپنداری میکند.وی ادامه داد: از طرف دیگر بزرگسالان و مسئولان فرهنگی کشور به خصوص مسئولان وزارت آموزشوپرورش با دیدن «پلسفید» با موضوع و مشکل مطرح شده در آن آگاه میشوند تا شرایط را برای برطرف کردن این قبیل از مشکلات مهیا کنند. این کارگردان درباره چگونگی انتخاب داستان این اثر سینمایی توضیح داد: اوایل سال ۹۵ متوجه مشکلات کودکی شدم که بهدلیل وقوع حادثهای دیگر نمیتوانست به مدرسه برود و ادامه تحصیل دهد. در واقع روند قوانین آموزشوپرورش برای کسانی که دچار حادثهای میشوند و از نظر جسمی معلول میشوند، برای ادامه تحصیل دوباره بسیار متفاوت است، یعنی دانشآموزانی که دچار معلولیت میشوند برای ادامه تحصیل در مدرسه باید آزمونی را بدهند که بر اساس آن تعیین شود که میتوانند در مدرسه معمولی درس بخوانند و یا باید در مدرسههای استثنایی ادامه تحصیل دهند.قویتن تاکید کرد: کودکی که من با او آشنا شده بودم به دلیل اتفاقی که برایش پیش آمده بود و قوانین آموزشوپرورش در یک بحران شدیدی قرار گرفته بود، در همین راستا تصمیم گرفتم تا درباره چنین معضلی تحقیق کنم و بعد از تحقیقات لازم و نگارش فیلمنامه، فیلمبرداری «پلسفید» را مهرماه سال ۹۵ و با بازی همان کودکی که دچار حادثه شده بود شروع کردم. این کارگردان تاکید کرد: البته با توجه به اینکه روند همکاری وزارت آموزشوپرورش با ما به لحاظ اداری کمی کند پیش رفت، فیلمبرداری «پل سفید» تا اواخر سال ۹۵ طول کشید.وی ادامه داد: بهاره نوروزی شخصیت اصلی و قهرمان داستان در همان دوره فیلمبرداری در حال مبارزه و تثبیت موقعیت قبلی خود بود، اما با این حال در کنار ما حضور داشت.کارگردان فیلم «پرواز بادبادک ها» اظهار کرد: معتقدم در حوزه سینمای کودکونوجوان برای رسیدن به ایدهآلها و همان دوران طلایی سینمای کودکونوجوان که همه ما خاطرات خوشی از آن داریم، نیازمند حمایت همه جانبه مسئولان فرهنگی و نهادهای دولتی هستیم. از سوی دیگر نباید فراموش کرد که مسئولان دولتی در حوزه تولید فیلمهای کودکونوجوان باید از بحث تجاری فاصله بگیرند تا این سینما بتواند دوباره جان بگیرد، به این معنا که تشکیلاتی باید برای سینمای کودکونوجوان ایجاد کرد تا برنامهریزی درستی در این سینما صورت بگیرد و بعد از به رونق افتادن تولید فیلمهای کودکونوجوان، به مسائل تجاری آن فکر کرد.قویتن ادامه داد: معتقدم سینمای کودکونوجوان باید مانند دهه شصت دو نوع فیلم را تولید کند، یک گروه فیلمهایی که نگاه اقتصادی دارند و جزو دسته فیلمهای فانتزی به شمار میروند و دیگری فیلمهایی که به مساله آموزشوپرورش کودکان و نوجوانان میپردازند. هر کدام از این دو نوع فیلم در دهه شصت و هفتاد ساخته میشد و به راحتی راه خود را در بین مخاطبان پیدا میکرد و مورد استقبال قرار میگرفت. البته نکته مهم این است که مسئولان آن دوران سینمای کودکونوجوان را در بحث اکران حمایت میکردند و برای این دسته از فیلمها سهمیه ثابت اکران داشتند، اما امروز و طی دو دهه گذشته این حمایتها از سینمای کودکونوجوان برداشته شده است و بیشتر فیلمهای گیشهای و سرگرمکننده نمایش داده میشود.وی یادآور شد: به خاطر دارم در دهه هفتاد فیلمی تجاری ساختم و برای اکران درخواست دادم. در آن دوره وزارت فرهنگوارشاد اسلامی به ما اعلام کرد که این فیلم نباید در سینماهای «الف» اکران شود، بلکه باید در سینماهای درجه «ب» و «ج» نمایش داده شود. در دهه شصت و هفتاد فیلمهایی با موضوع فرهنگی، هنری و آموزشی بیشتر مورد حمایت قرار میگرفت، چرا که فیلمهای گیشه در هر شرایطی پول خود را در میآوردند اما امروز مسئولان ما فیلمهایی را اکران و حمایت میکنند که نیازی به حمایت ندارند. فیلمهایی که با وجود ستارگان سینما، در هر شرایطی میتوانند مخاطبان خود را بهخوبی جذب کنند.