چرا اصلاح‌طلبان پیروز شدند؟

آرمان - اصولگرایان حدود 12 سال مدیریت کلانشهرهای بزرگ ایران را برعهده داشتند. در این مدت مردم دریافتند که کارآمدی این جریان در اداره شهر و شهرداری‌‌ها مطلوب نیست و در انتخابات اخیر تصمیم گرفتند مدیران شهری همسو با دولت را انتخاب کنند. درواقع مردم قبل از این به‌خوبی به مکانیزم اثرگذاری خود در مدیریت شهری، توسط شورای شهر پی‌ نبرده بودند. با فضای به‌وجود‌آمده اما در ماه گذشته به لیست همسو با دولت اعتماد کردند. همچنین انسجام اصلاح‌طلبان در شهرستان‌های مختلف موجب شد آنها پیروز قاطع انتخابات شورای شهر در سراسر ایران باشند. این انسجام موجب شد فضای انتخابات به‌گونه‌ای مدیریت شود که لیست‌های انتخابات به‌خوبی معرفی و پیام‌های مشابهی توسط احزاب به صورت توامان به بدنه اصلاح‌طلب جامعه منتقل شود. البته در برخی شهرستان‌ها که انسجامی بین اصلاح‌طلبان به وجود نیامده بود این طیف سیاسی نتوانستند پیام خود را به جامعه منتقل کرده و پیروز انتخابات شود. به همین علت در برخی شهرها به دلیل عدم کارکرد موثر احزاب اصلاح‌طلبان، مردم لیست اصلی را تشخیص ندادند و به همین علت اصولگرایان پیروز شدند، درحالی‌که اگر انسجام کافی در بین احزاب اصلاح‌طلب وجود داشت آنها می‌توانستند پیروز میدان باشند. وقتی به فضای پیش‌ روی مدیران شهری در چهار سال آینده نگاه می‌کنم به دلیل حجم زیاد مطالبات و چالش‌های موجود درکلانشهر تهران به این نتیجه می‌رسم که اگر اصلاح‌طلبان بخواهند تغییرات کلانی در مدیریت کشور ایجاد شود، باز هم با مسائلی روبه‌رو خواهند بود که غلبه بر آنها چندان آسان نیست. مگر اینکه نگاه‌ها تغییر کند به این معنا که صرف اینکه اصولگرایان کنار روند و اصلاح‌طلبان در قدرت قرار بگیرند، کارآمد نیست، زیرا افرادی باید به عنوان مدیران و معاونان شهری منصوب شوند که با مفهوم توسعه آشنا باشند و توسعه را در معیارهای بین‌المللی و جهانی بشناسند و افرادی را انتخاب کنند که چنین نگاهی داشته باشند. در زمانه‌ای که تحولات توسعه به‌سرعت اتفاق می‌افتد و این تحولات با علم و دانش همراه است نباید نگاه‌های محافظه‌کار در مدیریت شهری در قدرت قرار بگیرند، حتی اگر اصلاح‌طلب و نخبه باشند. باید رویکرد اداره شهر براساس تغییرات مبتنی بر توسعه پایدار تغییر کند. به‌واسطه سرعت تبادل اطلاعات و فضای جهانی شدن، تجربیات و الگوها در بدنه نیروهای اصلاح‌طلب و اصولگرای دلسوز وجود دارد. هرچند تغییر پارادایم‌های مدیریت شهری زمان می‌برد، اما آنچه در 10 تا 15 سال گذشته در شهرها در مسائل حمل‌و‌نقل و مسائل زیست‌محیطی، عدم شفافیت و فساد به وجود آمده با همدلی و نوع انتخاب مردم دچار تغییرات ملموسی می‌شود.