خوابهای مشترک ما انسانها
آرمان - پیش از اینکه در نمایش «خانه بوشاسب درازدست» به کارگردانی آقای علی اتحاد حضور پیدا کنم، با ایشان از قبل آشنا بودم. علی اتحاد را یک کارگردان بسیار باسواد دیدم. البته باسوادبودن برای کسی که در حوزه فرهنگی و خصوصا در تئاتر فعالیت میکند، چندان اتفاق عجیبی نیست و همین توقع را باید از هنرمندان این عرصه داشت. اما آقای اتحاد یک پویایی و یک کنجکاوی خلاقانهای دارد که به ذائقه من خوش میآید. همواره از حضور در نمایشهایی که با کارگردانان آنها میتوانم تعامل برقرار کرده و همفکری کنم استقبال کردهام. تئاتر از خلاقیت میآید و یک ایده است که در نهایت بهصورت نمایشنامه درمیآید. ایشان در مورد اساس خوابهای انسانهای روی زمین تحقیقات فراوانی انجام داده و جالب است بدانید که حدود بیست خواب مشابه است که اغلب انسانهای زمین از هر قوم و نژاد و جنسیت و جایگاهی که در آن قرار دارند، این خوابها را میبینند که در وهله اول همین موضوع برای بنده جذاب بود و از این طرح استقبال کردم. در تمریناتی که داشتیم پیچیدگی امر خواب و خوابدیدن را بیشتر درک کردیم و آنقدر این موضوع دغدغهام شد که حتی چند کتاب و مقاله در مورد این مساله مطالعه کردم تا به زوایای پنهانی که از آنها بیخبر بودم، دست پیدا کنم. موضوع خواب بسیار جذاب است و اتفاقی که در مغز انسان میافتد تا شما خواب ببینید پدیده شگفتانگیزی است. این نمایش پیرامون موضوع خواب است. بدون تردید افرادی که برای تماشای این نمایش میآیند، بر این ادعا صحه میگذارند و آنان نیز شگفتزده میشوند که چگونه ممکن است انسانهایی با شرایط متفاوت از دیگران در نقاط متفاوت جغرافیایی، خوابی مشترک ببینند. در واقع از این خوابهایی که در این نمایش نشان داده میشوند، حداقل دو یا سه خواب آن با تماشاگران مشابه و مشترک خواهد بود که این رمز موفقیت این اثر است. در نتیجه دیدن این نمایش در کنار اینکه بحث سرگرمی که لازمه هر اثر هنری است را دارد، یک کار علمی است و انسان را با ترسها و کابوسهایش روبهرو میکند و شاید ترس بسیاری از ما پس از تماشای این نمایش از خوابهایمان و تعابیر آن بریزد. امیدوارم زحمت و تلاشی که گروه ما در این مدت کشیده، بر روی صحنه تئاتر ثمره خود را بدهد و مخاطبان و علاقهمندان به هنرهای نمایشی راضی و خشنود سالن را ترک کنند.
