قوت جبريل از مطبخ نبود

آرمان - صنعت «مبالغه» در شعر، یکی از صنایع بسیار کاربردی است که بسیاری از شعرا و ادیبان در طول تاریخ از آن بهره برده‌اند. اما این صنعت که به عنوان یک ابزار در اختیار شعرا قرار داشته، گاهی اوقات آموزه‌هاي تربيتي «اهل باطن» را دشوارتر و گاه مسیر را پر پیچ و خم‌تر نشان می‌دهد. حتي كتب مقامات و سيره نويسي رجال و مشايخ كه معمولا از منابع تاريخي ما در شرح احوال آنان است، از اين مبالغه‌ها تهي نيست و کاتب به‌کرات در نوشته‌های خود از آنها استفاده کرده که شاید در دوران خود مفید بوده اما امروز تا حدودی توی ذوق می‌زند. رياضات جسمي، علي‌الاصول نبايد مانع اعمال عبادي و كسب معاش شود، اما شاعر عارف براي اثرگذاري پندش ناچار به استفاده از فن غلو است. از آغاز اين هفته، تمرين اهل دل براي كسب فضايل روحي و تناول معارف معنوي در ماه رمضان، آغاز مي‌شود به تعبير مولانا جلال‌الدین: «روزه جنين از خوردن خون، شير را به او ارزاني كرد و روزه طفل از نوشيدن شير، سفره گسترده نعمت‌هاي زمين را به او داد بر اين اساس، روزه ما از اين ارزاق زميني، خوان كرم آسمان را نصيب‌مان خواهد كرد». تحقيقا نظر مولانا اين است كه روزه، ستيز عليه عادت‌ها و آغاز دانايي بيشتر است و البته جز اين نيست و نباید فراموش کنیم که ماه مبارک رمضان، ماه دور شدن از و روزه گرفتن از بدی‌ها و پلشتی‌هاست.