گذراندن معیشت با تئاتر کار دشواری است

درباره نمایش جدیدتان صحبت کنید «پاره‌های ساده»، شما نقش اصلی این کار هستید، ‌چطور شد که در این نمایش حضور پیدا کردید؟

نمایش «پاره‌های ساده» کاری از علی هاشمی را در دست اجرا دارم. این نمایش روایت زندگی دختری به نام مهرناز است که دفترچه خطراتش روی نیمکتی جا مانده ما خاطرات هر روزش را بازی می‌کنیم. من سال‌هاست با آقای هاشمی کار کردم و مرتبط بودم، در کار قبلیشان هم حضور داشتم بنابراین خیلی از کارکردن با ایشان لذت بردم همین‌طور متن را هم دوست داشتم چون سبک و سیاق متن کلاسیک نیست ، بنابراین ما در حقیقت خاطرات را می‌بینیم و از طریق دیدن آدم‌ها با مهرناز است که او را می‌شناسیم و اینها برایم جذاب بود.

آیا خاطرات زندگی این دختر پیامی به مخاطب می‌رساند؟

نکته همین است که نمایش پیامی ندارد و قرار نیست داشته باشد و من خیلی این را دوست دارم، مهرناز یک شخصیتی مثل همه ماست با روزهایی که می‌گذرانیم، افرادی که با آنها ارتباط داریم، بالا پایین‌های زندگی همه نیازی نیست پیامی داشته باشد خیلی ساده زندگی یک فرد را روایت می‌کند و قضاوت را با مخاطب می‌گذارد.

نقش به شخصیت خودتان نزدیک است؟

خیر، فقط جز اینکه یک چیزهایی دارد که در روح همه ماست وگرنه ربطی به من ندارد. این سادگی نیست به نظر من همه ما انسان‌ها شخصیت‌هایی خاکستری هستیم صرفنظر اینکه برخی آدم‌ها خیلی مثبت یا منفی‌اند که من اعتقاد دارم این‌طور نیست همه ما به نظرم شخصیت‌های خاکستری هستیم، نمی‌توانیم بگوییم کسی بد بد است یا خوب خوب است. من این خاکستری بودن کاراکتر را خیلی دوست دارم، حرف‌هایی که گاهی اوقات نمی‌زند، حسادت‌هایی که می‌کند یا رفتارهای خاصش که چیزی می‌بینیم اما چیز دیگر می‌شنویم. در حقیقت درون و بیرون ما در این شخصیت است، بنابراین نقش را خیلی دوست دارم.

استقبال از نمایش چطور بوده است؟

به نظرم قابل قبول نیست این روزها انگار تئاتر کارکردن سخت شده است به‌خاطر اینکه مبحث تبلیغات خیلی مهم است چون روزی 90 اجرا حدودا در سطح تهران صورت می‌گیرد تماشاگر در این نمایش‌ها توزیع می‌شود سال‌ها پیش که هنوز تماشاخانه‌های خصوصی مطرح نشده بود، شاید تئاتر کار کردن راحت‌تر بود ما مراکزی مثل تئاترشهر و ایرانشهر داشتیم اما الان آن‌قدر زیادشده که کار سخت است. ما حدود 35 اجرا باید داشته باشیم فکر می‌کنم تا آخر خرداد یا دوم سوم تیر اجرا داشته باشیم.

اینکه خیلی خوب است در واقع ذائقه همه مخاطبان پاسخ داده می‌شود.

البته خوب است اما همین نقطه منفی‌اش این است که تماشاگر را ممکن است با اجراهای ضعیف بی‌اعتماد کند، در حقیقت من نقدی به سالن‌ها دارم چون واقعا برخی از آنها طوری رفتار می‌کنند انگار زمان جنگ است مثلا در همین سالنی که الان ما اجرا داریم از 5 بعدازظهر تا 21 شب چند اجراست. فراغت خاطر ما کم می‌شود هر شب با تاخیر به اجرا می‌رویم برای زدن دکورها بنابراین فکر می‌کنم بحث از آب روغن گرفتن برای تماشاخانه‌ها شکل جذابی نیست.

پیشنهاد جدید برای کار تئاتر دارید؟

فعلا همه پیشنهادات تئاتر است قرار است در کار آقای رحمانیان به نام «صدام» حضور داشته باشم که اجرایش مرداد و شهریور است البته متن را هم نخواندم چون کار آقای رحمانیان هر زمان و هر جا باشد من چشم بسته قبول می‌کنم و کار دیگر کار آقای کوشک جلالی است که در آبان فکر می‌کنم اجرا داشته باشد. این دو کار را قطعی حضور خواهم داشت.

کار سینمایی قبول نکردید؟

دو کار سینمایی با من صحبت کردند اما هنوز قطعیت ندارد به‌خاطر اینکه خیلی کار سینما منوط به سرمایه‌گذار است و بالا پایین می‌شود یکی برای تیر ماه است و دیگری برای مهر و آبان است که باز همان هم مشخص نیست احتمالا تاریخش عقب می‌افتد بنابراین مشخص نیست.

درآمد تئاتر نسبت به سینما چقدر تفاوت دارد؟

من تئاتر را خیلی دوست دارم ولی اگر واقعا من به‌طور کامل می‌توانستم هزینه زندگی‌ام را از تئاتر دربیاورم قطعا فقط تئاتر کار می‌کردم، چون فضا صمیمانه‌تر است و مثل تصویر سخت نیست و بازیگر راحت‌تر است، بنابراین الان با بحث گیشه هم که مطرح است خیلی معیشت سخت می‌شود و قطعا نمی‌توانیم به تئاتر بسنده کنیم هرچند من در کنارش کار، تدریس هم انجام می‌دهم.

شما خودتان از چه زمانی تئاتر کار کردید؟

من از روز اول، کارم را با تئاتر شروع کردم و با آن پیش می‌روم بنابراین تقریبا تمام زمان‌هایی که کار سینما می‌کردم در کنارش، سالی یک کار تئاتر داشتم. سال‌هایی که کار کردم حدود هشت سال پیش است.

قبلا گفته بودید که تئاتر فرهنگ مردم را نسبت به سینماـ‌ تلویزیون بالا می‌برد، چرا این‌طور فکر می‌کنید؟

به دلیل تنوع موضوعاتی که در تئاتر بدان پرداخته می‌شود و معمولا مسائل سینما‌وتلویزیون مباحث روز است اما در تئاتر معمولا مسائل جهانی، فلسفی و اعتقادی بیشتر به‌دلیل خود جنس مدیوم و نویسندگان تئاتر پرداخته می‌شود در نتیجه تئاتر در بالاتربردن سطح فرهنگ و شعور جامعه نقش اساسی‌تر دارد. من همیشه تفسیرم نسبت به تلویزیون این است که مثل روزنامه می‌ماند سینما‌وتلویزیون اصولا نسبت به مسائل روز دنیا جلو می‌روند ما اصولا درباره مسائل روز دنیا کمتر صحبت می‌کنیم کمتر درباره جنگ‌وصلح صحبت می‌کنیم بیشتر مسائل روز است، این جنس خود مدیوم است به معنای بدبودن نیست باید مخاطب طوری باشد که وقتی از پای تلویزیون برمی‌خیزد و دوباره برمی‌گردد مسائل را دنبال کند در نتیجه یک خانم خانه‌دار در کنار همه کارهایش سریالش را هم دنبال می‌کند سینما هم همین‌طور است البته باز سینما یک پله متفاوت از تلویزیون است. اما در تئاتر پرداختن به مسائل فلسفی و جامعه شناختی کل دنیا بیشتر است به همین دلیل است که سطح شعور و فرهنگ مردم را بالاتر می‌برد.

مخاطبان امروز تئاتر را چطور می‌بینید؟

خیلی خوب هستند به‌نظر من الان تئاتر شرایط خوبی دارد مردم آن را دنبال می‌کنند مثل قبلا نیست که مخاطب خاص داشته باشد مخاطب تئاتر گسترده‌تر شده و ارتباط بهتری با مردم برقرار می‌کند و من از این بابت خوشحالم.

آینده تئاتر را چطور می‌بینید؟

امیدوارم خوب باشد اما همه چیزهایی ما الان دربارش صحبت می‌کنیم یک بحث بسیار مهم به اسم اقتصاد آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد چون من دستمزدم را از بلیتی می‌گیرم که تماشاگر آن را می‌خرد پس قاعدتا وقتی سطح اقتصادی جامعه من در حدی باشد که این بلیت را بخرد، من هم ترغیب به‌کار می‌شوم و این امر سلسله‌وار ادامه دارد، بنابراین همه این امیدواری‌های ما منوط به وضعیت اقتصادی‌مان است امیدوارم آن‌قدر وضعیت اقتصادی‌مان بالا برود که در هر حوزه ردوبدل مبادلات مالی را در کنارش داشته باشیم.

ارتباط هنرمندان در فضای مجازی را چطور ارزیابی می‌کنید به نظرتان نقطه قوت است یا ضعف؟

خیلی خوب است البته فضای مجازی هم مثل هر چیز دیگری هم بدی‌های خاص خودش و هم خوبی‌های خودش را دارد بدی‌ها را باید کنترل کرد خودمان باید کنترل کنیم اما من اعتقاد دارم، من هنرمند باید آن را کنترل کنم و خوبی‌هایش نیز خیلی زیاد است باید خوبی‌هایش را هم ببینم بنابراین هر دو نقطه مثبت و منفی‌اش زیاد است. بنابراین مهم این است ک ما چطور از این فضا استفاده می‌کنیم.