حسین پناهی بعد از درآوردن لباس روحانیت در سال ۵۴ به شوشتر رفت و در آن شهر معلم شد، سپس به اهواز رفت و در مشاغل مختلفی کار کرد، در نهایت سال ۱۳۶۰ به تهران مهاجرت کرد. او در تهران ۴ سال دوره بازیگری و نویسندگی دید و در سال ۱۳۶۱ با تئاتر وارد عرصه بازیگری شد و همزمان فیلمنامه نویسی و کارگردانی را نیز شروع کرد، در سال ۱۳۶۳ با سریال محله بهداشت وارد قاب تلویزیون شد او یکسال بعد در سال ۱۳۶۴ به استخدام صدا و سیما درآمد. گرچه بیشتر مردم او را بازیگر میشناسند، اما حسین پناهی یک شاعر چیره دست بود، اولین مجموعه شعر او با نام من و نازی در سال ۱۳۷۶ منتشر شد و تابحال علاوه بر ۱۶ بار تحدید چاپ به شش زبان دنیا نیز ترجمه شده است. حسین پناهی در سال ۱۳۵۶ با همسرش شوکت ازدواج کرد، ثمره این ازدواج دو دختر بنامهای لیلا متولد ۱۳۵۷ و آنا متولد ۱۳۵۹ و یک پسر بنام سینا متولد ۱۳۶۳ میباشد.
به گفته دختر حسین پناهی در بسیاری از موارد شخصیت زن در نوشتههای پدرم از شخصیت مادرم شوکت صادقی الهام گرفته شده است. شعور و درک بالای مادرم بود که اجازه داد حسین همیشه خودش باشد. مادرم هیچ وقت نگفت دیر شد، دیر آمدی، کجا بودی، نگفت چرا نیستی، نگفت چرا زندگی ما مثل زندگی مردم عادی نظم معمولی ندارد…
