در آخرالزمان امنترین نقطۀ جهان کجاست؟
به گزارش آرمان ملی آنلاین؛ اگر جنگ هستهای، فوران عظیم آتشفشانی، برخورد یک سیارک بزرگ، همهگیری مرگبار یا یک حمله گسترده سایبری رخ دهد، پیامدها میتواند بسیار فراتر از خود حادثه باشد و زنجیره تأمین جهانی، تجارت، تولید مواد غذایی و زیرساختهای حیاتی را مختل کند.
به گفته پژوهشگران، در چنین شرایطی مسئله اصلی فقط زنده ماندن از حادثه اولیه نیست؛ بلکه توانایی یک کشور برای تأمین غذا، انرژی و کالاهای ضروری پس از فروپاشی شبکههای جهانی اهمیت بسیار زیادی دارد.
بر اساس این پژوهش، استرالیا بهترین موقعیت را برای مقابله با یک فاجعه جهانی دارد. این کشور در نیمکره جنوبی قرار گرفته و از مناطق احتمالی درگیری هستهای در نیمکره شمالی فاصله زیادی دارد. استرالیا همچنین یکی از تولیدکنندگان بزرگ مواد غذایی جهان است و از مناطق اقلیمی متنوعی برخوردار است که امکان تولید محصولات مختلف را فراهم میکند.
از سوی دیگر، استرالیا زیرساختهای انرژی قابلتوجه و یک پایه صنعتی نسبتاً قدرتمند دارد. همین ویژگیها باعث میشود در صورت مختل شدن تجارت جهانی، این کشور بتواند بخش بیشتری از نیازهای خود را در داخل تأمین کند. البته پژوهشگران هشدار میدهند که اتحاد نزدیک استرالیا با آمریکا میتواند در صورت وقوع جنگ هستهای، میزان خطرپذیری این کشور را افزایش دهد.
پس از استرالیا، آرژانتین، برزیل و نیوزیلند در میان مناسبترین گزینهها قرار گرفتهاند. موقعیت جغرافیایی کشورهای نیمکره جنوبی یک مزیت مهم محسوب میشود؛ زیرا در مقایسه با نیمکره شمالی، احتمال قرار گرفتن آنها در مرکز یک جنگ هستهای گسترده کمتر است.
نیوزیلند نیز به دلیل فاصله جغرافیایی از مراکز اصلی قدرت و توانایی تولید مواد غذایی، گزینه مناسبی است، اما چند عامل رتبه آن را پایینتر آورده است. این کشور آتشفشانهای فعال دارد، از ظرفیت صنعتی محدودی برخوردار است و به دلیل جزیرهای بودن در برابر سونامی آسیبپذیر است. برزیل و آرژانتین نیز با وجود منابع طبیعی و کشاورزی گسترده، با مشکلاتی مانند نابرابری اجتماعی و سابقه بیثباتی سیاسی روبهرو هستند.
ایسلند نیز یکی از گزینههای مورد توجه پژوهشگران بود، اما موقعیت آن در شمال دور یک نقطه ضعف محسوب میشود. اگر یک فاجعه بزرگ باعث کاهش شدید نور خورشید و افت دمای جهانی شود، کشورهای شمالی ممکن است با شوکهای شدید اقلیمی مواجه شوند.
چرا نیمکره جنوبی امنتر است؟
جغرافیا نقش مهمی در میزان آسیبپذیری کشورها دارد. پژوهشگران دریافتند که نیمکره جنوبی از چند جهت مزیت دارد. تعداد آتشفشانها در این نیمکره کمتر است و اقیانوسهای گسترده آن میتوانند تا حدی مانند یک بافر اقلیمی عمل کنند.
جزایر بزرگ نیز در برخی شرایط مزیت دارند، زیرا میتوانند راحتتر خود را از بحرانهای خارجی جدا کنند. اما این مزیت تنها زمانی مؤثر است که کشور مورد نظر بتواند بخش قابلتوجهی از نیازهای حیاتی خود را تولید کند. وابستگی شدید به واردات، مانند آنچه در کشورهایی نظیر ژاپن دیده میشود، در صورت فروپاشی تجارت جهانی به یک نقطه ضعف بزرگ تبدیل خواهد شد.
ثروت بهتنهایی کافی نیست
پژوهشگران دریافتند کشورهای ثروتمند و دارای پایه صنعتی قدرتمند معمولاً مقاومت بیشتری در برابر بحرانهای جهانی دارند، بهویژه اگر وابستگی آنها به تجارت بینالمللی زیاد نباشد. یک صنعت داخلی قدرتمند به کشور اجازه میدهد کالاهایی را که دیگر نمیتواند وارد کند، در داخل تولید کند.
اما ثروت بهتنهایی تضمینکننده امنیت نیست. برای مثال، کشورهای دارای توانایی هستهای مانند آمریکا، بریتانیا، فرانسه، روسیه، پاکستان و هند در صورت وقوع جنگ هستهای ممکن است با خطر بیشتری مواجه شوند. به همین دلیل، بخش بزرگی از نیمکره شمالی در معرض خطر بالاتری قرار دارد.
