ماجرا از جایی آغاز میشود که داوطلب پس از تکمیل مراحل ثبتنام در سامانه، هزینه مربوط را پرداخت میکند و حتی رسید ثبتنام موفق نیز دریافت میکند. طبیعی است که خانواده و داوطلب در چنین شرایطی تصور کنند فرآیند ثبتنام به پایان رسیده و امکان شرکت در آزمون برای او فراهم است.
اما ماجرا زمانی پیچیده میشود که در آستانه آزمون و هنگام دریافت کارت ورود به جلسه، مشخص میشود یک انتخاب، تیک یا مرحله دیگر در فرآیند ثبتنام انجام نشده است؛ موضوعی که این پرسش را ایجاد میکند که اگر چنین مرحلهای برای شرکت در آزمون ضروری بوده، چرا ضرورت انجام آن به شکل روشن و قابل فهم، پیش از پایان فرآیند ثبتنام به داوطلب اعلام نشده است؟«ثبتنام با موفقیت انجام شد»؛ پس چرا داوطلب در روزهای پایانی با مشکل مواجه میشود؟یکی از والدین داوطلبان در گفتوگو با خبرنگار ما با اشاره به تجربه فرزندش میگوید: «برای ثبتنام فرزندم در گروه زبان و ادبیات، تمام مراحل را انجام دادیم، هزینه را پرداخت کردیم و رسیدی هم دریافت شد که نشان میداد ثبتنام با موفقیت انجام شده است. هیچ تصور نمیکردیم مرحله دیگری وجود داشته باشد که انجام آن برای شرکت در آزمون ضروری باشد.»
او ادامه میدهد: وقتی برای رفع نقص مراجعه کردیم، بعد از ساعتها انتظار به ما گفته شد که باید گزینه دیگری را هم انتخاب میکردیم و چون این کار انجام نشده، امکان اصلاح وجود ندارد. سؤال ما این است که اگر این گزینه تا این اندازه مهم بوده، چرا هنگام ثبتنام و پیش از پرداخت هزینه، به شکل کاملاً روشن و غیرقابلابهام به داوطلب اعلام نشده است؟یکی دیگر از داوطلبان میگوید: «برای چند آزمون ثبتنام کرده بودم و تصورم این بود که اطلاعات ثبتنامی کامل است. کارت برای یک آزمون صادر شد، اما بعد مشخص شد برای آزمون دیگری مشکل وجود دارد. وقتی برای پیگیری مراجعه کردم، تازه متوجه شدم باید مرحله دیگری را انجام میدادم.»داوطلب دیگری نیز با بیان اینکه «روز قبل از کنکور دیگر زمان مناسبی برای اصلاح چنین مشکلاتی نیست»، میگوید: «اگر قرار است نقص پرونده برطرف شود، باید زمانی باشد که دانشآموز فرصت پیگیری، اصلاح و اطمینان از نهایی شدن اطلاعاتش را داشته باشد، نه اینکه درست در فاصله چند ساعت تا آزمون مشخص شود امکان اصلاح وجود ندارد.»
مشکل برخی داوطلبان نیز تنها به ثبتنشدن یک گزینه محدود نمیشود. در میان مراجعهکنندگان به مراکز رفع نقص، موارد مختلفی از جمله مشکل در اعمال سهمیه، نقص یا نبود عکس، تغییر شماره تلفن همراه و مغایرت اطلاعات ثبتنامی مطرح میشود.هر کدام از این موارد شاید در نگاه نخست یک نقص اداری ساده به نظر برسد، اما برای دانشآموزی که یک سال برای کنکور تلاش کرده، میتواند به معنای ساعتها اضطراب و نگرانی و حتی در بدترین حالت، از دست رفتن فرصت شرکت در آزمون باشد.یکی از داوطلبان میگوید: «وقتی یک سال برای کنکور درس خواندهای، روز قبل از آزمون نباید دغدغهات این باشد که آیا به دلیل یک نقص سامانهای یا یک مرحلهای که از آن اطلاع نداشتی، اصلاً اجازه شرکت در آزمون را داری یا نه.»در سوی دیگر ماجرا، مراکز رفع نقص قرار دارند؛ مراکزی که در روزهای منتهی به آزمون، شاهد مراجعه تعداد زیادی از داوطلبان و خانوادههای نگران هستند.یکی از والدین حاضر در صف میگوید: «چند ساعت در صف منتظر ماندیم تا بتوانیم مشکل را پیگیری کنیم. انتظار ما این بود که حداقل راهکاری برای حل مشکل ارائه شود، اما در نهایت گفته شد چون مرحلهای را انجام ندادهایم، دیگر کاری نمیشود کرد. این پاسخ برای خانوادهای که یک سال منتظر این روز بوده، واقعاً سنگین است.»
کنکور به اندازه کافی برای دانشآموزان و خانوادهها اضطرابآور است؛ ماهها درس خواندن، آزمون دادن، نگرانی از نتیجه و آینده تحصیلی، فشار روانی زیادی را به داوطلبان و خانوادههایشان تحمیل میکند.در چنین شرایطی، ایجاد ابهام در روزهای پایانی و مشخص شدن یک نقص اداری درست در آستانه آزمون، میتواند این استرس را چند برابر کند.خانوادهای که باید در روزهای پایانی، فرزندش را از نظر روحی برای حضور در جلسه آزمون آماده کند، ناگهان مجبور میشود ساعتها در صف رفع نقص بایستد، بین سامانه و مراکز مربوط پیگیری کند و نگران این باشد که آیا فرزندش اصلاً اجازه شرکت در آزمون را خواهد داشت یا خیر.پرسش جدی اینجاست: چرا باید خانوادهها و داوطلبانی که خود درگیر فشار و استرس کنکور هستند، با چنین نگرانی مضاعفی مواجه شوند؟ و چرا در چنین شرایطی، پاسخ روشنی برای حل مشکل وجود ندارد؟
اصل پیشبینی فرآیند رفع نقص، اقدامی ضروری برای جلوگیری از خطا و اطمینان از صحت اطلاعات داوطلبان است؛ اما پرسش جدی اینجاست که اگر فرآیند رفع نقص در روزهای پایانی و حتی یک روز مانده به آزمون انجام شود، در مورد نقصهایی که نیازمند پیگیری بیشتر هستند، چه فرصتی برای داوطلب باقی میماند؟وقتی یک داوطلب در روز پایانی متوجه مشکل میشود و پاسخ میگیرد که «دیگر امکان اصلاح وجود ندارد»، عملاً فرآیند رفع نقص برای او کارکردی جز اعلام یک مشکل نخواهد داشت.رفع نقص باید فرصتی برای اصلاح باشد، نه صرفاً فرصتی برای اینکه داوطلب در آخرین لحظه متوجه شود مشکلی وجود دارد.
مسئله این گزارش دفاع از اشتباه احتمالی یک داوطلب یا نادیده گرفتن مسئولیت او نیست. طبیعی است که داوطلبان نیز باید هنگام ثبتنام، اطلاعات را با دقت مطالعه و تکمیل کنند.اما در مقابل، سامانه ثبتنام نیز باید به گونهای طراحی و اطلاعرسانی شود که هیچ مرحله حیاتی، بهویژه مرحلهای که مستقیماً بر امکان شرکت داوطلب در آزمون اثر میگذارد، در میان انبوه گزینهها و اطلاعات از دید داوطلب پنهان نماند.اگر انجام یک تیک یا انتخاب یک گزینه برای حضور در آزمون ضروری است، انتظار میرود سامانه پیش از نهایی شدن ثبتنام، این موضوع را به شکل واضح و هشداردهنده به داوطلب اعلام کند.وقتی سامانه اعلام میکند «ثبتنام با موفقیت انجام شد»، انتظار منطقی این است که داوطلب مطمئن باشد فرآیند اصلی ثبتنام را به پایان رسانده است؛ و اگر مرحلهای دیگر ضروری است، این موضوع باید با هشدار روشن، پیامک، اعلامیه صریح یا راهکار قابل پیگیری به اطلاع او برسد.
سؤال خانوادهها ساده است: آیا آینده یک دانشآموز که یک سال برای کنکور تلاش کرده، باید به دلیل یک ابهام، یک نقص سامانهای یا یک مرحلهای که اطلاعرسانی کافی درباره آن نشده، با خطر مواجه شود؟هیچ خانوادهای انتظار ندارد مقررات نادیده گرفته شود؛ مطالبه آنها این است که اگر خطایی رخ داده، فرصت واقعی و عادلانهای برای اصلاح آن وجود داشته باشد.
در چنین شرایطی، انتظار طبیعی خانوادهها این است که یک مرجع مشخص، مسئولیت پاسخگویی و راهنمایی آنها را بر عهده بگیرد.وقتی خانوادهای با اضطراب و نگرانی به مرکز رفع نقص مراجعه میکند، شنیدن اینکه «دیگر کاری نمیشود کرد» بدون ارائه راهکار روشن، نهتنها مشکل را حل نمیکند، بلکه اضطراب خانواده و داوطلب را چند برابر میکند.
مسئولان برگزاری آزمون باید پاسخ دهند که آیا فرآیند اطلاعرسانی درباره این مراحل به اندازه کافی شفاف بوده است؟ آیا سامانه پیش از نهایی شدن ثبتنام، نقصهای مؤثر بر امکان شرکت در آزمون را به داوطلب هشدار میدهد؟ و مهمتر از همه، برای داوطلبی که به هر دلیل متوجه نقص خود نشده، چه سازوکار عادلانهای برای اصلاح وجود دارد؟آینده دانشآموزان موضوعی نیست که بتوان آن را به سادگی از کنار آن گذشت. یک سال تلاش و برنامهریزی، هزینه و امید یک خانواده نباید صرفاً به دلیل ابهام در یک فرآیند اداری یا اطلاعرسانی ناکافی، با نگرانی و بیثباتی مواجه شود.کنکور برای دانشآموزان به اندازه کافی سخت و پراسترس هست؛ نباید بیاطلاعی از یک مرحله اداری یا پیچیدگی فرآیند ثبتنام، استرس مضاعفی را به آنها و خانوادههایشان تحمیل کند.
داوطلبان بیش از هر چیز، شفافیت، اطلاعرسانی دقیق، پاسخگویی و فرصت عادلانه برای اصلاح اشتباهات میخواهند؛ خواستهای که به نظر میرسد نباید برای تحقق آن، تا روز قبل از کنکور صبر کرد.