وقتی در استقلال همهچیز مهم است، جز فوتبال
اینکه بتوانید در یک باشگاه فوتبال، همزمان آنقدر پروژه و تیم و برنامه روی میز داشته باشید که آدم شک کند بالاخره قرار است استقلال باشگاه فوتبال باشد یا یک وزارتخانه ورزشی، خودش حقیقتاً یک دستاورد بزرگ مدیریتی است! مخصوصاً وقتی در همین هیاهو، یکی از ابتداییترین وظایف یک باشگاه حاضر در رقابتهای آسیایی یعنی تعیین ورزشگاه محل میزبانی هم از دست برود و AFC رسماً اختیار انتخاب میزبان مسابقات استقلال را از خود باشگاه بگیرد.واقعاً باید به این دوستان تبریک گفت؛ چون پیدا کردن راهی برای اینکه استقلال را در دهها رشته ورزشی فعال کنید، اما در فوتبال مردان کاری کنید که کنفدراسیون فوتبال آسیا خودش برایتان تصمیم بگیرد، کار هر مدیری نیست!
از آن طرف، استقلال تبدیل شده به یک باشگاه همهفنحریف. تیم هاکی، وزنهبرداری، دوچرخهسواری، قایقرانی، کایاک، کانو و احتمالاً اگر چند روز دیگر خبر تیم شطرنج و تیراندازی با کمان هم آمد، دیگر نباید تعجب کنیم. ظاهراً قرار است استقلال در همه رشتهها حضور داشته باشد؛ فقط یک مشکل کوچک باقی مانده: فوتبالش!
همان تیمی که پنجره نقلوانتقالاتش بسته است و هوادارش منتظر است ببیند چه زمانی مشکلات اصلی تیم حل میشود، در میان این حجم از پروژههای رنگارنگ ظاهراً دارد آرامآرام به حاشیه میرود.
البته یک دغدغه بسیار مهم دیگر هم وجود دارد: جام فصل گذشته! لیگی که به دلیل شرایط جنگی در هفته بیستودوم نیمهتمام ماند، حالا تبدیل به یکی از مهمترین مطالبات استقلال شده است. استقلالیها با اشاره به اینکه در زمان توقف مسابقات تنها دو امتیاز با تراکتور صدرنشین فاصله داشتند، معتقدند جام باید به آنها واگذار شود.
کاش همین حساسیت درباره میزبانی آسیایی، وضعیت ورزشگاه، پنجره نقلوانتقالات و آینده تیم فوتبال هم دیده میشد.
چون ماجرا از بیرون کمی عجیب به نظر میرسد:
از یک طرف میگویند باید جام فصل ناتمام را به ما بدهید؛ از طرف دیگر AFC میگوید انتخاب ورزشگاه را هم دیگر خودتان انجام ندهید!
از یک طرف پنجره تیم فوتبال بسته است؛ از طرف دیگر هر روز خبر تشکیل یک تیم جدید در یک رشته جدید منتشر میشود!
از یک طرف هوادار برای آینده تیم اصلی باشگاه نگران است؛ از طرف دیگر استقلال در حال توسعه فعالیتهایش در رشتههایی است که شاید بخش قابل توجهی از هواداران حتی قوانینش را هم ندانند!
مسئله اصلاً این نیست که چرا استقلال تیم دوچرخهسواری یا قایقرانی تشکیل داده. توسعه ورزشهای مختلف اتفاق بدی نیست و حتی میتواند برای یک باشگاه بزرگ افتخار باشد.
مسئله این است که وقتی خانه اصلی شما سقفش چکه میکند، افتتاح اتاق جدید در حیاط چندان نشانه مدیریت موفق نیست.
هوادار استقلال احتمالاً بیش از هر چیز میخواهد بداند چرا کار به جایی رسیده که AFC درباره محل میزبانی تیمش تصمیم بگیرد؛ چرا پنجره فوتبال بسته است؛ برنامه واقعی برای تقویت تیم چیست و منابع باشگاه دقیقاً کجا هزینه میشود.
اگر قرار است استقلال واقعاً یک باشگاه چندرشتهای باشد، چه بهتر.
اما اول باید یک سؤال ساده جواب داده شود: استقلال برای «فوتبال» چه برنامهای دارد؟
ممکن است چند سال دیگر استقلال در دهها رشته ورزشی تیم داشته باشد، چندین جام هم در ویترینش باشد، اما هوادار فوتبال همچنان یک سؤال ساده بپرسد: پس خودِ تیم فوتبال چی شد؟
