بیوگرافی عنایت بخشی

به گزارش آرمان ملی آنلاین، عنایت‌الله بخشی، بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون ایران، در سن ۸۰ سالگی درگذشت. صبح یکشنبه ۲۶ بهمن ۱۴۰۴، خبر فوت این هنرمند مطرح منتشر شد. بخشی که مدتی در بیمارستان بستری بود، امروز به دیار باقی شتافت.

زندگی شخصی

عنایت‌الله بخشی در ۷ فروردین ۱۳۲۴ در طالقان متولد شد و بیش از شش دهه فعالیت هنری داشت. او با زهرا بازرجانی، نویسنده و شاعر، ازدواج کرد و حاصل این زندگی سه فرزند بود: دو پسر به نام‌های ابرش و آرش و یک دختر به نام بنفشه. متأسفانه دختر او، بنفشه، در سن ۲۵ سالگی درگذشت. همسر بخشی همچنین به محدودیت‌های مالی دوران فعالیت هنری او اشاره کرده است.

آغاز فعالیت هنری

عنایت‌الله بخشی فعالیت خود را از سال ۱۳۴۴ در گروه هنر ملی آغاز کرد و زیر نظر استادانی چون عباس جوانمرد و حمید سمندریان آموزش دید. نخستین تجربه سینمایی او در سال ۱۳۴۹ با فیلم «آقای هالو» به کارگردانی داریوش مهرجویی بود. او در طول سال‌ها در بیش از ۱۷۰ اثر سینمایی، تلویزیونی و نمایشی نقش‌آفرینی کرد.

آثار سینمایی شاخص

از جمله فیلم‌های مهم او می‌توان به ستارخان (۱۳۵۱)، تنگسیر (۱۳۵۲)، گوزن‌ها (۱۳۵۳)، سناتور (۱۳۶۳)، شکار (۱۳۶۶)، مسافران (۱۳۷۰)، روز واقعه (۱۳۷۳)، سگ‌کشی (۱۳۷۹) و شاه نقش (۱۴۰۳) اشاره کرد.

فعالیت در تلویزیون

او در سریال‌های شاخصی همچون سربداران، سایه همسایه، امام علی، پهلوانان نمی‌میرند، ولایت عشق و ریحانه ایفای نقش کرد و در دل مخاطبان جایگاه ویژه‌ای داشت.

فعالیت در تئاتر

بخشی در تئاتر ایران نیز آثار ماندگاری ارائه کرد؛ از جمله نمایش‌های مرده‌های بی‌کفن و دفن، پهلوان اکبر می‌میرد، میراث، ضیافت، سلطان مار و مجلس زن‌کشی. او همچنین در نقالی و تعزیه‌خوانی مهارت داشت.

همکاری با بزرگان

این بازیگر پیشکسوت با کارگردانان مطرحی همچون ابراهیم گلستان، علی حاتمی، مسعود کیمیایی، داریوش مهرجویی، امیر نادری، داوود میرباقری و سیروس مقدم همکاری داشته است.

افتخارات و جوایز

او در سال ۱۳۹۸، همراه با علی نصیریان و محمدعلی کشاورز، نخستین نشان سنگلج را برای خدماتش در عرصه تئاتر دریافت کرد. همچنین در چهل‌وسومین جشنواره فیلم فجر، دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای فیلم شاه نقش دریافت کرد.

تمجید چهره‌های هنری

عنایت‌الله بخشی همواره به دنبال تجربه‌های تازه بود و هیچ‌گاه در نقش‌های تکراری باقی نماند. بهرام بیضایی درباره او گفته است:
"کافی است زبان گم‌شدهٔ گفتگو با او را پیدا کنید تا از اولین واژه، حرف آخر را بخواند. او بازیگری است که هیچ‌گاه در پیله یک موفقیت نپوسیده است."