آخرین وضعیت اعتراضات تهران / پایتخت شلوغ است یا خلوت؟

به گزارش آرمان ملی آنلاین ،علی‌رغم فراخوان‌های متعدد رسانه‌ها و شبکه‌های وابسته به جریان ضدانقلاب برای حضور در خیابان‌ها و ادامه اغتشاشات، گزارش‌های خبرنگاران ما از سطح شهر تهران نشان می‌دهد که هیچ‌گونه تجمع یا تحرک قابل توجهی در سطح پایتخت وجود ندارد؛ موضوعی که نشان دهنده ناکامی پروژه آشوب‌سازی و تغییر معنادار رفتار اجتماعی مردم در قبال اتفاقات چند روز اخیر است.

این در حالیست که طی روزهای گذشته، کانال‌ها و رسانه‌های معاند با تکرار فراخوان‌های هماهنگ، تلاش داشتند فضای روانی جامعه را ملتهب نگه داشته و با القای تداوم اعتراضات، مردم را به حضور خیابانی بیشتر سوق دهند. با این حال، عدم همراهی مردم تهران نشان داد که جامعه به‌تدریج با آشکار شدن پشت‌پرده تحرکات اخیر، مرزبندی خود را با جریان اغتشاشگر مشخص کرده است.

بنا بر این گزارش، یکی از عوامل اصلی فروکش کردن اغتشاشات، افشای نقش مستقیم آمریکا و رژیم صهیونیستی در هدایت و پشتیبانی از آشوب‌هاست؛ نقشی که این‌بار نه‌تنها به‌صورت پنهان، بلکه کاملاً صریح و علنی از سوی مقامات این کشورها بیان شد. اظهارات اخیر برخی مقامات صهیونیستی ازجمله نتانیاهو نخست وزیر این رژیم و نیز سخنان دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در حمایت آشکار از اغتشاشات در ایران، عملاً پرده از ماهیت این تحرکات برداشته است.

این موضع‌گیری‌های علنی برای مردم روشن کرد که اغتشاش نه یک مطالبه مردمی، بلکه بخشی از پروژه فشار خارجی علیه ایران است؛ پروژه‌ای که اتاق فکر آن در خارج از مرزها و با نقش‌آفرینی مستقیم سازمان‌های جاسوسی نظیر موساد طراحی می‌شود.

همین مسئله موجب شد تا بخش قابل توجهی از مردم، علی رغم نارضایتی از وضعیت اقتصادی و معیشتی، با درک تفاوت میان «اعتراض» و «اغتشاش»، صف خود را از آشوب‌طلبان جدا کنند.

تجربه تاریخی ملت ایران نیز نشان داده که هرگاه رد پای دخالت خارجی، به‌ویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی، در یک جریان داخلی آشکار شده، واکنش عمومی نه همراهی، بلکه انزجار و فاصله‌گیری بوده است.

این مسئله بار دیگر ثابت کرد که دخالت علنی مقامات آمریکایی و صهیونیستی، برخلاف تصور طراحان آن، نتیجه‌ای معکوس به‌همراه داشت و باعث شد مشروعیت اجتماعی اغتشاشات بیش از پیش تضعیف شود.

آرامش امروز تهران را می‌توان نشانه‌ای از بلوغ اجتماعی و سیاسی جامعه دانست؛ بلوغی که اجازه نمی‌دهد مشکلات واقعی مردم، دستاویز پروژه‌های بی‌ثبات‌سازی قرار گیرد.