آرمان ملی - گويا منافع ملي از نگاه هر جناحي تعريف متفاوتي دارد، بنابراين اينکه گفته ميشود اگر مجلس يازدهم بتواند منافع ملي را در دستور کار خود قرار دهد عملکرد خوبي خواهد داشت حرف صد در صد صحيحي نيست زيرا تعريف نمايندگاني که اکثريت آنها نخستين حضور پارلماني خود را تجربه ميکنند از منافع ملي مشخص نيست و اصولا مشخص نيست آيا معناي آن را ميدانند يا خير . قطعا هيچکس نميگويد که در مجلس عليه منافع ملي صحبت خواهم کرد. بايد توجه کرد که مجلس يازدهم پراکندهترين مجلس از نگاه سياسي و جناحي است؛ زيرا درست است که بسياري از آنها ذيل جريان اصولگرا به مجلس راه يافتهاند اما مشخص است که اين يک حمايت اوليه بوده است و هرچه روند مجلس يازدهم رو به جلو برود اين پراکندگي بيشتر خواهد شد. مورد عجيب مجلس يازدهم اين است که در همان اوايل پيروزي اصولگرايان با پراکندگي محو ميشود زيرا هيچ چهره شاخصي در مجلس وجود ندارد که بتواند نمايندگان را پيرامون خود جمع کند و اين سبب ميشود تا مجلس فراکسيونهاي متعدد داشته باشد و اين امر به سبب اينکه بسياري از نمايندگان نخستين تجربه کار گروهي سياسي خود را دارند با شدت بيشتري رقم ميخورد. از هم اکنون شاهد هستيم که بر سر رياست مجلس چند دستگي ميان منتخبان ملت به وجود آمده است. صبغه نظامي برخي نمايندگان نيز سبب ميشود تا مجلس يک تفکر مستقل از اين طيف نيز داشته باشد که احتمالا خط خود را از اصولگرايان جدا کنند. بايد توجه کرد ما با يک مجلس ژلهاي مواجه هستيم که هنوز شکل آن مشخص نيست و افراد جا افتاده در عرصه سياست درآن زياد نيستند که به راحتي بتوانيم شکل آن را حدس بزنيم . همين عدم وجود گرايشات است که احتمالات را براي چرخش مجلس به هر سمتي را بيشتر کرده است. نبود يک شخصيت کاريزماتيک و مسلط به امور سبب خواهد شد تا اين شکل ژلهاي تا مدتها بر مجلس حاکم باشد. مجلس دهم با وجود اينکه از نمايندگان با سابقه و با تجربه شکل گرفته بود و فراکسيونهاي منظمي بر آن حاکم بودند شاهد بوديم که يک اقدام بسيار غيرحرفه اي در قبال لايحه بودجه سال 99 انجام دادند. لايحهاي که در کميسيونهاي تخصصي تصويب شده است حتي کليات آن نيز در مجلس تصويب نشد و سبب شد تا سال مالي آينده کشور با اما و اگرهاي فراواني همراه شود. منافع ملي در زمان حال اين بود که بودجه در اسرع وقت بررسي و تصويب شود، زيرا بهزودي مجلس دهم پايان خواهد يافت و تا زماني که مجلس جديد کار خود را آغاز کند عملا نصف سال گذشته است و کشور بدون برنامه مالي بايد نيمي از سال را طي کند. اين امر نشان ميدهد که نمايندگان با تجربهاي همچون نمايندگان مجلس دهم منافع ملي را هنوز دقيق نشناختهاند. چگونه ميتوان از نمايندگان تازه وارد مجلس يازدهم انتظار داشت که در تشخيص آن خوب و ظريف عمل کنند؟