استانداردهای دوگانه حقوق بشری
آرمان ملی - کشورهای غربی استانداردهای دوگانهای را در زمینه حقوق بشر با ایران به کار میبندند تا بر سیاست خارجی ایران فشار وارد نموده و بدین وسیله کشورمان را از منظر داخلی منفعل نمایند و در این هیچ شکی وجود ندارد. موارد بسیار زیادی دیده شده که بسیاری از آنها از سطح حقوق بشر استاندارد پایینتر هستند اما چون جزو اردوگاه غرب هستند خیلی به آنها پرداخته نمیشود. به عنوان نمونه در ماجرای قتل جمال خاشقجی روزنامهنگار سعودی که به فجعترین وضع ممکن به قتل رسید یا حتی جنگی که بر علیه مردم مظلوم و بیدفاع یمن به راه انداخته و بسیاری از استانداردهای جنگ را زیر پا گذاشته و مرتکب جنایات جنگی شدهاند و همچنین نقش غربیها در تامین تسلیحات و تجهیزات کشتار جمعی اما به هیچ عنوان به آن پرداخته نمیشود. حقوق بشر غربی در برابر جنایات در یمن سکوت معنادار و مرگباری را در پیش گرفته است. سوال این است که چرا غرب از این ابزار بر علیه سایر کشورها استفاده مینماید؟ پاسخ آن کاملا روشن است آنها در پی آنند تا به خیال خودشان ایران را در زمینه سیاست خارجی منفعل نمایند. در نتیجه غرب با استفاده از ابزار حقوق بشر از یک سو در پی اعمال فشار به منظور تامین منافع خود و از سوی دیگر به دنبال تحمیل اراده خودشان هستند. اما به نظر میرسد ما باید استانداردهای حقوق بشری خودمان را نهادینه نماییم. چون در بسیاری از موارد مشاهده میشود که بر اثر بیسلیقگی و یا بیتدبیری باعث بهانه دادن به غربیها میشویم که به دنبال چنین بهانههایی برای استفاده ابزاری از حقوق بشر میشویم. این در حالی است که اگر ما در داخل کشورمان قوانین و مقررات موجود و یا بعضا با اصلاح برخی از ساختارهای سیاسی و قضائی میتوانیم روشی را در پیش گیریم که قوانین به درستی اجرا شوند و نیز بهانه به دست بهانهجویان غربی ندهیم. کشورهایی که معمولا زمینهساز صدور چنین قطعنامههایی هستند کشورهایی معدود و با اهداف خاص هستند. همچنین به نظر میرسد در برخی از بخشها همچون اطلاعرسانی، تبلیغات و فعالیتهای رسانهای نقص داریم. از سوی دیگر در برخی از موارد نیازمند اقدامات توضیحی و توجیهی به زبان بینالمللی هستیم. به عبارت دیگر ما در داخل کشورمان در همکاری بین بخشی ضعیف عمل میکنیم، به گونهای که در بخش قضائی رویههایی اعمال میشود که یا استانداردهای لازم را ندارد و یا اگر هم استاندارد لازم را دارد با بخش سیاست خارجی کشور هماهنگ عمل نمیکند. ما میتوانیم با بهکارگیری روشهای درست زمینهسازی صدور چنین قطعنامههایی را از میان ببریم تا آنها نتوانند با بهانهجویی چهرهای نامطلوب از کشورمان ارائه نمایند. فرهنگ جوامع با یکدیگر متفاوت است یک مساله اجتماعی ممکن است در یک جامعه پذیرفته شده باشد اما در جامعهای دیگر مورد پذیرش نباشد. آن مسالهای که میبایستی مورد توجه قرار گیرد این است که باید استانداردهای اعمالی و اجرایی خودمان را بالا ببریم. چنین مواردی میتواند شامل احکام دادگاهها، روشهای اجرایی و یا موضوعاتی که حساسیت بینالمللی دارد باشد. در نتیجه اگر هماهنگی بیشتری میان قوه قضائیه و قوه مقننه با سیستم اجرایی وجود داشته باشد دیگر نمیتوانند کشورمان را محکوم نمایند. بهانهجویی و یا اعمال استانداردهای دوگانه مساله ما نیست، چون دلیلی ندارد استانداردهای آنها را بپذیریم اما متاسفانه دیده میشود که ما استانداردهای خودمان را اجرا نمیکنیم.
